ti guarda dal Grande Inquisitor

La clemenza di Tito in Antwerpen [terug]

Opmerkingen ...

7

van eric danneels <eric. daneels1@...> op donderdag 7 juni 2018 om 17:27

Oei..dat wordt hier intensief gelezen. De "door denker" was voor mij de ondervraging van Sesto door Titus in deze productie... Dat hing aan de ribben voor mij in deze productie van de Vlaamse Opera... Mozart gecomponeerd natuurlijk. Ook "de Clemenza" is in deze productie aangrijpend. Zou Mozart er ooit aan gedacht hebben dat Titus doodgeschoten wordt???? Ivo Van Hove zijn concept was anders.
Tja, het was eenvoudige aangrijpende productie van onze Vlaamse Opera, zoals ik die consequent blijf noemen:zangers/orkest/koor.....

6

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op donderdag 7 juni 2018 om 13:55

Die produktie van Hermann blijft inderdaad een onvergetelijke mijlpaal. Het was destijds één van de eerste sucessen van het Mortier-tijdperk. Met in die eerste bezetting ook onvergetelijk Stuart Burrows en Alicia Nafé als Sesto (en oa Jules Bastin als Publius). Het zijn zo produkties waarover men fier is, ze live bijgewoond te hebben.
Al was dus deze produktie dus toch ook scenisch EN muzikaal heel mooi.

@Eric Danneels: Doordenkertjes? Wat bv?

5

van eric danneels <eric. daneels1@...> op donderdag 7 juni 2018 om 12:26

Met een beetje vertraging. Bij deze sluit ik mij aan bij nr1. Matinee Gent mee gemaakt.Het was inderdaad een verademing eens een "klassieke" productie mee te maken en niet zoals de Nederlandse Opera/Sellars ervan gemaakt had. Is te lezen op Place de l'Opera en in De Morgen. Op die "bomgordels" zijn we inderdaad uitgekeken (Samson..). Nog een oudere Titus meegemaakt in De Munt. Regie Hermann zaliger. Dat was ook in een herkenbaar knallend wit decor. Sesto domineerde inderdaad de volledige cast. Zijn ondervraging door Titus zal mij lang bijblijven. Titus zelf deed mij herinneren aan Stuart Burows voor zo'n rollen. Zeer goed dus. En de dirigent was inderdaad een geval apart. Maar hij kreeg wel al die begeleidende solo passages virtuoos van ons orkest. Ze werden dan ook terecht bij het afsluitend applaus betrokken. Voor den rode rideau.... Dat was ook lang geleden. Een zeer goede Matinee, met toch een paar "doordenkertjes"......

4

van Tristan <Tristanfaes@...> op dinsdag 5 juni 2018 om 9:52

Koch, Terfel, en de Brander erg mooi.
Paul Groves was voor mij niet opgewassen tegen de eisen van Faust.
De Mozarts waar ik hem vroeger in hoorde, liggen hem volgens mij beter...
Schitterend koor ook, idd

3

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op dinsdag 5 juni 2018 om 8:51

Sorry, maar ik vond Sophie Koch werkelijk subliem zingen, prachtige stem en inderdaad gevoelig. Paul Groves zong heel mooi maar ik vond hem in de hoogte een beetje geknepen (misschien verkoop ik hier onzin). Bryn Terfel heeft hier natuurlijk één van zijn droomrollen vokaal en interpretatief. Dus gaf hij zijn 'nummertje' en deed dat prachtig (soms misschien een beetje té). Maar bv zijn finale "je suis vainqueur !!!" deed kippevel krijgen!
Het viel me ook op hoe sommige details in het orkest te horen waren zoals, plotselinge onverwachte grijnzende uithalen bij 'heldere hemel'...
Neen, werkelijk een sublieme uitvoering!

2

van Dolf <Adolf.lossie@...> op maandag 4 juni 2018 om 22:59

Inderdaad, hoewel ik niet zo’n fan van La Clemenza ben, was ook de uit voering van 30 mei mooi. Na de pauze nog beter dan ervoor. Volledig eens met jullie beider beschrijvingen.
La Damnation de Faust met zulke knalbezetting was niet te versmaden. En het is er ook allemaal uitgekomen. Bryn Terfel op kop. Een stem met groot bereik van laag tot hoog. Mooie legato’s. Een nagenoeg native Franse dictie, gecombineerde flexibiliteit, acteertalent en présence. Een soort positieve kruising tussen Johannes Martin Kränzle en Michael Volle. De moordende tenorpartij van Paul Groves was eveneens indrukwekkend en quasi vlekkeloos. Van Sophie Koch had ik naast deze heren misschien nog net iets meer verwacht, maar haar gevoelige interpretatie raakte me wel. Het peil en de gevoeligheid van koor en orkest doen dromen, maar beiden waren misschien net iets te groot qua omvang in de tutti.

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 4 juni 2018 om 12:28

Inderdaad, hier kan ik niets aan toevoegen, (maar ik ga het toch weer doen)

Dit heet tegenwoordig 'een conventionele enscenering', hoewel bv de kostuums (en brillen!) dat helemaal niet zijn (wat mij niet stoort).
Maar het was inderdaad een voor de Vlaamse Opera opvallend 'gewone', estetisch mooie (!) produktie met mooie, Ponelle-achtige symetrische ensembleplaatjes, misschien een beetje statisch - hoewel de personenregie voor mij wel voldoende uitgebouwd was en de koorregie eigenlijk beweeglijker was dan in de recente Munt-Lohengrin.
Het slot van I met het brandend Capitool zou ook niet misstaan in Rienzi (of zelfs het slot van Gotterdammerung!).
Het moet van mij niet altijd zo 'gewoon afgeborsteld mooi' te zijn, maar het heft voor mij het voordeel dat mij dit meestal vrij goed bevalt, daar waar ik ver gezocht regietheater hetzij (heel) interessant, hetzij afschuwelijk vind (ik zou van beide voorbeelden kunnen geven en dat is heel persoonlijk)

En toch wel een globaal HEEL goede bezetting, inderdaad vokaal EN scenisch gedomineerd door de Sesto van Goryachova al vond ik Eichenholz toch ook schitterend. En Odinius redde zich ook mooi uit zijn aartsmoeilijke partij... En ook heel mooi gezongen Annio en Servilia en zelfs Publio. En een uitstekende dirigent, die vaak barokachtige snelle tempi nam.( maar lange stiltes in het begin van de ouverture)

Dus: een beetje risicoloze maar mooie operazondagnamiddag...

... die voor mij nog werd verlengd s'avonds in de Elisabethzaal met een werkelijk PRACHTIGE 'Damnation de Faust...

Naam
E-mail
Wie componeerde Les contes d'Hoffmann ?
(enkel achternaam, zonder eventuele accenten)
Antwoord