ti guarda dal Grande Inquisitor

Lohengrin in de Munt (1/2) [terug]

Opmerkingen ...

2

van Margo <margo@...> op maandag 23 april 2018 om 16:25

Ter info: dat gedicht dat hij op de muur schrijft, zijn ook fragmenten uit Celans "Todesfuge"...

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 23 april 2018 om 13:41

Ik hoorde zondag de eerste bezetting en vond ze gewoon schitterend!. Ik zal hier eventueel meer over zeggen na de recensie over die bezetting...
Laat ik al wel zeggen dat ik het in het totaal een fascinerende voorstelling vond!

Na mijn voorstelling werd Py slechts door enkelen uitgejouwd maar door de meerderheid op bijna even groot applaus onthaald als de dirigent (schitterend! hij heeft dan ook al het werk in Bayreuth gedirigeerd...al neemt hij bv het 'bruidskoor' op een nogal snelle, droge manier...) en de zangers. Mij stoorde overigens die (trouwens niet te lange) inleiding van Py niet.

Wat de enscenering betreft: bijna alles is al in de recensie verteld. Het theater (en de straten) met stukgeschoten ramen verwijst naar het verwoeste Duitsland van na WOII.

Verder werd het verhaal vrij 'normaal' gevolgd.

Enigszins grappig is dat Werner Van Mechelen (vokaal inderdaad schitterend) als Heerrufer blijkbaar ook als privé-fotograaf van koning Heinrich functioneert en bv in het tweede bedrijf een serie propaganda-foto's van de koning met Lohengrin (voorzien van een harnas en engelenvleugels) mag maken. En hij mag ook in het begin van III een heel gedicht op de muur schrijven...

Het décor van de eerste scene van III was eerder surrealistisch (mij deed het denken aan sommige schilderijen van Magritte). Het décor is ingedeeld in verschillende 'kamers' met daarin verwijzingen naar de Duitse cultuur ( zoals een beeld van Beethoven) - en opera's van Wagner: het schip van de Holländer, de harp van Tannhaüser, natuurlijk de zwaan en de boomstronk met zwaard uit 'Die Walküre'. In het begin van hun duo, bij "nun sollen wir die Welt entronnen sein" drinken ze een drank - die van 'Tristan und Isolde' of die van Siegmund en Sieglinde in wiens décor ze die scene beginnen? Vervolgens begint dan een hele dwaaltocht doorheen dat labyrinth en tot slot steekt Lohengrin Telramund neer met de wijzers die hij van een enorme klok heeft afgebroken. De symboliek van dit alles ontgaat me enigszins maar het zijn wel mooie beelden...

Vermits het broer van Elsa inderdaad door Ortrud (met een kussen!) is vermoord wordt hij dan ook dood voorgesteld door Lohengrin aan de menigte op het einde; Een complete pessimistisch einde... Maar wie is dan die knaap die constant overall opduikt?

Samenvattend kan ik dus zeggen dat ik het een imposante maar weinig sprookjesachtige (meer politiek getinte) produktie vond. Vooral de Lohengrin-persoon (die al van bij de droomvertelling van Elsa op het toneel aanwezig is) kwam hiet prosaïsch over. Enkel de ruïnes onder de vallende sneeuw op het einde van II deden enigszins poetisch aan. We zijn ver van bv de Werner Herzog-produktie van Bayreuth (Studer, Frey, Schnaut...), voor mij puur visueel nog steeds de allermooiste. Maar ook deze produktie is een mogelijkheid.

Met mijn excuses dat ik wat lang uitval... ik kon het niet laten...

Naam
E-mail
Wie componeerde Les Huguenots ?
(enkel achternaam, zonder eventuele accenten)
Antwoord