ti guarda dal Grande Inquisitor

Parsifal in Antwerpen [terug]

Opmerkingen ...

19

van eric danneels <eric. daneels1@...> op woensdag 4 april 2018 om 21:18

nummer 19..

Amaai wat een gedoe is me dat hier.. al die oude casserollen in Antwerpen. was inderdaad een traditie in Antwaaarpen..Ik sluit aan bij stefan caprasse nr 18...Wij hebben dit toenmalig in Gent eerste versie goed gezien. Een vernieuwend concept? Het deed mij denken aan toenmalig in Dusseldorf...een zéér eenvoudig/uitgepuurd concept..Wij zijn we toenmalig nog met Jeugd Opera Gent/Antwerpen naar toe geweest..Kan op zijn naam niet komen... Regisseur ondertussen gestorven...Het werk blijft grandioos in zijn eenvoud..Tatjana heeft dat mooi herdacht...Heb nu de live stream gezien...toenmalig live in Gent Chapeau voor onze Vlaamse Opera... en nu zal het nog 10/15 jaar duren voor dat terugkomt, zoals iemand schreef. Zo'n Wagneriaan ben ik nu ook niet. Allen naar Bayreuth dus.......Maar het orkest van de Vlaamse Opera kan toch nog Wagner spelen.....Bedankt

18

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op dinsdag 3 april 2018 om 13:57

Om nu weer op de Parsifal terug te komen (Paaszondag gezien):
Ik heb me nu toch enigszins met de enscenering van Gurbaca verzoend, inclusief de alomtegenwoordige wastobes, de aandoenlijke oudjes, de lege scene, de afwezigheid van een Graal maar wel van een Speer (of was dat een stuk pijpleiding?) en het ietwat wansmakelijk veel bloed.
MAAR de personenregie was bij momenten wel heel sterk. Gurbaca heeft een duidelijk persoonlijk (en nogal pessimistische) visie op het werk (dat niet helemaal de mijne is, maar wie ben ik?) en dat geeft ze wel heel consequent gestalte - wat op zich wel positief is.
Nooit was de wreedheid van de 'ridders' tegenover Amfortas zo cru weergegeven
Het pessimistische slot, waarbij Parsifal als een leeg messiasbeeld aanbeden wordt en enkel Gurnemanz treurt om de dode Amfortas en Kundry zullen we ook maar op het sceptisisme van deze tijd steken, waar zelfs op het toneel niet meer van een echte verlosser wordt gedroomd...
Opvallend was wel dat in deze 'atheïstische' visie, de moeizame gang van Parsifal met de 'lans' duidelijk als een kruisweg werd voorgesteld (inclusief val).

Muzikaal vond ik het schitterend: Prachtig (!) klinkend orkest. Opvallend trage tempi (maar dat kan) en een werkelijk schitterende bezetting, aangevoerd door de prachtige Kundry van Baumgartner. Maar ook Caves en Pohl voldeden ruimschoots. En Stiefermann mistte misschien wat somberheid, maar Klingsor wordt dan ook in deze produktie eerder als een cynische sukkel voorgesteld... En Kocan wekte ook indruk, misschien op enkele zwakkere momenten na. Maar de rol van Gurnemanz is dan ook zo lang!
Positieve balans dus...

Wat Parsifal betreft ben ik nu benieuwd wat Richard Jones er in de Parijse Bastillr gaat van maken.
En later eindelijk eens die 'Islamitische' Parsifal in Bayreuth zien...

17

van Simonne De Vos <devos.simonne@...> op vrijdag 30 maart 2018 om 23:33

Ricci, je kunt me niet overtuigen!

16

van ricci <riccifrederic@...> op vrijdag 30 maart 2018 om 19:43

Wereldsterren??Laat me niet lachen. Verbeek was wel de betere tenor. Vercammen had die typische Vlaamse klank, totaal geen charme, beperkte top, zong vals en zeer slecht Italiaans maar zelfs zijn Nederlands was onverstaanbaar. Stem was wel volumineus. Beide tenoren hadden lederen stembanden maar wereldsterren waren Verbeek noch Vercammen vandaag geweest, zelfs in deze woestenij van vokaal talent.

15

van Simonne De Vos <devos.simonne@...> op vrijdag 30 maart 2018 om 9:21

Marcel Vercammen én Jan Verbeeck waren zondermeer twee grote artiesten! Zij zouden NU wereldsterren zijn!!!

14

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op vrijdag 30 maart 2018 om 8:47

Heb er een paar fragmenten van beluisterd. 'Vesti la giubba' vind ik toch niet ZO'N horreur, wordt wel met de nodige melodramatische effecten gebracht (eigen aan die tijd zeker). Het gebed van Rienzi is echt schitterend (en doorleefd!). En 'Am stillen Herd' van Walter is eerder heroïsch dan poëtisch maar klinkt toch ook prachtig!

13

van Caprasse Stefan <stefan.caprasse@...> op donderdag 29 maart 2018 om 12:48

Ik heb die cd dus ook maar het is jaren geleden dat ik hem beluisterd heb. Zou ik nog eens moeten doen om een oordeel te kunnen vormen.
En ja, de Amfortas van Van Eetvelt was buitengewoon. Zijn "Erbarmen!" gaf kippevel...

12

van ricci <riccifrederic@...> op woensdag 28 maart 2018 om 23:43

Marcel Vercammen? Heb die Cd al jaren, was maar een matige tenor hoor, typisch vlaamse klank, zijn vesti la giubba op die cd is een horreur. Jan Verbeek was een veel betere tenor. Vercammen een legende die ik nooit heb kunnen begrijpen.....

11

van Tristan <Tristanfaes@...> op woensdag 28 maart 2018 om 18:20

En Frans Van Eetvelt: mij is verteld (voor mijn tijd uiteraard) dat hij een fantastische stem had, maar erg traag rollen studeerde (las geen noten) en dus maar een beperkt repertoire had.
Iedereen zegt met dat zijn Amfortas en Jochanaan buitengewoon waren

10

van Tristan <Tristanfaes@...> op woensdag 28 maart 2018 om 18:11

Voor wie op facebook zit: ik denk dat de Ve4cammen-cd wel te vinden is via Walpurgis/Judith Vindevogel.
Ik heb hem in elk geval liggen :)

9

van Kris Cornelis <cornelis.vanhaute@...> op woensdag 28 maart 2018 om 16:27

#Stefan: nog een mooie anekdote over die "kruis-Parsifal": jaaaaaren geleden zat ik eens tijdens de pauze een gesprek af te luisteren van een wat ouder koppel en iemand uit de Clémeur-entourage. En dat gesprek ging over oude parsifals (van 'vroeger'). De persoon uit de Clémeur-stal wist te zeggen dat die productie (en nog andere) op last van Mortier (die één seizoen de boel wat gestart/rechtgetrokken had, net voor Clémeur) vernield was. Dat ouder koppel vond dat zeer jammer, blijkbaar was dat een goede productie. Het is maar voor wat het waard is natuurlijk... zoals gezegd een anekdote.
#Margo: bij mij was het ook via de BIB dat ik die Vercammen CD heb ontdekt. Enkele jaren geleden heb ik al mijn "studententijd-cassetjes" moeten wegsmijten van mijn vrouw :-) Weg Vercammen dus. En ja: die Rienzie (Dat wel in het Duits dacht ik) was idd knap.

8

van Margo <margo@...> op woensdag 28 maart 2018 om 15:47

Ik denk dat ik die Vercammen-CD ooit in handen gehad heb (vermoedelijk uitgeleend uit een of andere bibliotheek/discotheek), ik herinner me vooral de Rienzi-aria.

Stefan, als je de CD terugvindt en hem wilt uitlenen, dan kan ik er wel voor zorgen dat hij ergens beschikbaar wordt.

7

van Caprasse Stefan <stefan.caprasse@...> op woensdag 28 maart 2018 om 15:16

Slechts halfvol?! Niet te geloven! Misschien hadden teveel mensen een NOG slechtere herinnering aan de Gurbaca-enscenering dan ik ... :-) Toch hopelijk zondag (als ik ga) iets beter!

En ja, die mooie Pasen-Parsifal traditie vroeger... Ik heb nog een levendige herinnering aan een enscenering van John Dew met een reusachtige crucifix - waarbij het Christusbeeld in het tweede bedrijf was vervangen door een enorme slang...
En aan Frans Van Eetveld die bijna elk jaar (schitterend) Amfortas zong...

Ik meen die Vercammen-cd te hebben... al heb ik geen verstand van plaatsingen op Youtube...

6

van Kris Cornelis <cornelis.vanhaute@...> op woensdag 28 maart 2018 om 14:54

Ik denk dat het nu definitief over en out is met de Antwerpse Parsifal-traditie. Geen Parsifal meer de komende 10-15 jaar... men krijgt de zalen niet meer gevuld. Geen nood: ik hoor dat de Munt de komende jaren volop Wagner gaat spelen. De zaal was gisteren halfleeg bij aanvang... maar zat halfvol op het einde. Iedereen keek wat naar elkaar: "weinig volk"... waar zijn al die mensen die jarenlang elk jaar present waren om naar Parsifal te komen kijken/luisteren? dat zijn toch niet allemaal krasse knarren. Aan het begin van de periode Clémeur gaf men nog (bijna) elk jaar Parsifal. Goed: da's 30 jaar geleden... Maar, zoals gezegd de zaal zat halfvol op het einde: een denderend applaus, wellicht voor de muzikaal sterke uitvoering en niet voor de regie.
De strijkers van het orkest van de Vlaamse Opera: top.
Maar de beste Parsifal uit het Clémeur tijdperk was... een concertante, met Varviso (Op het laatste werd de scenische versie geschrapt wegens NOK).
Kundry en Parsifal maakten op mij de grootste indruk. Toen ik Erin Caves "Amfortas, die Wunde" hoorde zingen moest ik terugdenken aan Marcel Vercammen, die de rol in Antwerpen zong in het Nederlands. Als je hem hoort zingen "de wonde, die zag ik bloeden" dan krijg je rillingen... zo doorleefd. In 1994 heeft RADIO3 eens een CD uitgebracht van Vercammen met heldentenor-aria's... wie die CD nog heeft en die op You-tube zet krijgt van mij een paar pinten en zal eeuwige roem verwerven. Een echte aanrader.

5

van Dolf Lossie <adolf.lossie@...> op zondag 25 maart 2018 om 13:10

De volgende reactie slaat op de voorstelling van 21/3. Vocaal was het inderdaad een sterke Parsifal over heel de lijn, waarbij de Amfortas van Christoph Pohl in de eerste akte bijzonder mooi was. De hogere noten van Stefan Kocan kwamen deze avond goed door. Baumgartner is één van de twee mezzo diva's van de Oper Frankfurt (naast de nog iets sterkere Claudia Mahnke) en inderdaad al een knappe Kundry als roldebuut. De Blumenmädchen klonken ook heel mooi.

De enscenering betreft eigenlijk het werk "Kundry" en niet "Parsifal". Er zitten met betrekking tot haar een reeks verfrissende gezichtspunten in verwerkt, maar waar het eigenlijk in de eerste plaats over gaat in dit verhaal, wordt eerder doelbewust dan achteloos voorbijgelopen of ontkend. Dan stapelen de incoherenties met het verhaal en de onderliggende muziek zich natuurlijk op. De reductie van de Parsifal-rol tot een banale, passieve bijrol is naar het einde toe zelfs ergerlijk. Het inconsistent rolstoel-verhaal van Gurnemanz is er een ander symptoom van gebrek aan inspiratie. Bovendien was er scenisch zelden meer dan één rol tegelijkertijd uitgewerkt. De zwijgende zangers stapten dan maar wat rond of stonden erbij... Menselijke interactie tussen de zangers onderling was er dan ook nauwelijks. Dat Gürbaca een prijs voor haar originele ideeën en verfrissend decor heeft behaald is nog ergens te vatten, maar voor de enscenering als een geheel gaat dat er bij mij niet in.

Waar echter tegenover 2012 een stevige min te noteren valt is de orkestdirectie. Met Eliahu Inbal (toen 75-76 jaar) hadden we een zeer rijpe, muzikaal intens uitgewerkte opvoering en een orkest dat op de toppen van zijn kunnen speelde. Naast Zeppenfeld was hij me levendig in herinnering gebleven. Daarentegen begon het nu met een alles behalve feilloze prelude, en een relatief traag, muzikaal verhaal dat wel niet ongenuanceerd was, maar wat mij betreft toch een eind afstond van een boeiende en pakkende lezing. Het kan op dat vlak echt veel beter.

PS Ik begrijp verder dat de Vlaamse opera het niet breed heeft, maar het lijkt me weinig respectvol dat een partij zoals Gurnemanz om de drie dagen en zelfs een keer met één dag tussen door dezelfde zanger moet worden vertolkt.

4

van ricci <riccifrederic@...> op zondag 25 maart 2018 om 0:10

Heeft diegene die de recensie schreef niet opgemerkt dat er een orkest is?

Schrijfstijl 'lager middelbaar' onwaardig......

Moet zijn : dat er een orkest was

3

van Chris Spatz <chrisrachelspatz8@...> op donderdag 22 maart 2018 om 9:47

Heeft diegene die de recensie schreef niet opgemerkt dat er een orkest is? Waarom niets daarover?
DE Kundry, DE Parsifal; zinnen beginnend met hetzelfde woord... Schrijfstijl humaniora waardig!

2

van Tristan <Tristanfaes@...> op maandag 19 maart 2018 om 18:05

Alleen al voor de Kundry van Baumgarnter is het de moeite ;)

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 19 maart 2018 om 16:41

De enscenering van Gürbaca stond me destijds, enkele mooie dramatische momenten uitgesloten, niet erg aan. Sommige momenten vond ik zelfs eerder belachelijk... Ik begrijp niet goed dat ze daarmee 'regisseur van het jaar' benoemd is. Maar dat kan persoonlijke smaak zijn en misschien zie ik er nu ietwat anders tegenover.
En het werk zelf blijft natuurlijk zo immense prachtig.
En als de bezetting dan nog zo goed is,is het toch weer iets om naar uit te kijken...