ti guarda dal Grande Inquisitor

Alcina in Parijs

Een paar weken geleden, ging een nieuwe productie van Alcina in première in Wenen. Dit was een evenement, aangezien het al een eeuwigheid geleden is dat de Staatsoper nog eens een barokopera gespeeld heeft. Het was ook de eerste keer dat een ander dan het opera-orkest, namelijk Les Musiciens du Louvre-Grenoble, in de orkestbak zat. Gisteren bracht Marc Minkowski de hele Weense bezetting naar het Théâtre des Champs-Elysées voor een concertante opvoering.

Foto
Kasarova en Harteros in de Wiener Staatsoper

Ik had niet gedacht dat ik dit ooit over Minkowski zou schrijven... maar ik vond dat hij vaak een té trage lezing gaf. Vooral de aria's van Ruggiero en Morgana hadden hieronder te lijden.

In het geval van de Morgana zou dat gevoel van traagheid ook aan de zangeres kunnen liggen. Er is weliswaar weinig aan te merken aan Veronica Cangemi, tenzij de wat voorzichtige uitvoering van haar openingsaria "O s'apre il riso", maar ze slaagt er niet in om enige emotie over te brengen. "Credete al mio dolor" (de aria met de prachtige cello-begeleiding) was slaapverwekkend, en zelfs haar spektakelaria "Tornami al vagheggiar" kon mijn bloed niet sneller laten stromen. Hetzelfde geldt voor Kristina Hammarström, die een brave, weinig bevlogen Bradamante zong.

Bevlogenheid kan niet verweten worden aan Vesselina Kasarova. Een tiental jaren geleden, was ze niet weg te branden uit het operanieuws, maar de laatste jaren is ze wat van mijn radar vergeten. De vorige keer dat ik haar in een opera hoorde, was trouwens in de Parijse Carsen-productie van Alcina. Haar androgyne klank maakt Kasarova ideaal voor de castraatpartij van Ruggiero. De vocale kleuren die ze gebruikt, zijn onbeschrijfelijk, in die mate dat het soms te veel wordt. Ze lijkt wel een wandelende kleurboek die elk woord een andere tint wil geven. Het komt soms gemaniëreerd over, maar het is niet dat wat me het meest stoorde. Het was vooral haar visuele vertolking vol gekkebekkentrekkerij, hinderlijke armbewegingen en heupbewegingen alsof ze op het punt staat om te bevallen die me dwongen om regelmatig de ogen te sluiten.

Anja Harteros is totaal het tegenovergestelde. Ze straalt rust en elegantie uit, en is in elk opzicht een perfecte Alcina. Ze had trouwens ook haar kostuum uit Wenen meegebracht. Ik denk dat Alcina de enige barokrol is die Harteros in haar repertoire heeft, een repertoire dat vooral uit Wagner- en Verdi-rollen bestaat. Het is schitterend om zo'n stem met die autoriteit in deze rol te horen. Op geen enkel moment komt ze een probleem tegen. Ze heeft de zelfverzekerde laagte van een mezzo-sopraan en tegelijkertijd ook de hoogte van een sopraan, waarmee ze zowel dramatisch kan uithalen als verfijnd een noot uit de lucht kan plukken op een manier waar een Morgana jaloers van zou kunnen worden. Het zijn dan ook aria's als "Ah, mio cor, schernito sei" of "Ombra pallide" die voor mij de absolute hoogtepunten van de avond waren.

De mannen hebben in Alcina een tweederangsrol, maar ze waren wel uitstekend bezet. Luca Tittoto zong als Melisso "Pensa a chi geme" met een mooi gecultiveerde stem. Benjamin Bruns was Oronte en kon overuigen met het bekende "Un momento di contento". De rol van Oberto was bezet met een lid van de Wiener Sängerknaben. Shintaro Nakajima stal ieders hart met zijn drie aria's.

Publicatie: dinsdag 30 november 2010 @ 10:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen