ti guarda dal Grande Inquisitor

Roméo et Juliette in Amsterdam

De Munt zal op het einde van het seizoen Les Huguenots opvoeren met Olivier Py en Marc Minkowski als artistieke as. In de Nederlandse Opera kunnen ze hun visies al eens aftoetsen rond Gounods Roméo et Juliette. Hopelijk verloopt een en ander beter in de Munt, want in Amsterdam konden ze me - vooral op productievlak - totaal niet begeesteren.

Foto

Het scènebeeld wordt gedomineerd door de spectaculaire decors van Pierre-André Weitz met bewegende vloeren en ronddraaiende gevels op een draaitafel. Het ziet er allemaal heel monumentaal uit... maar ook spuuglelijk met veel zwarte vlakken en een afgrijselijk zwart plastieken zeil als achtergrond.

Olivier Py heeft één origineel idee. Tijdens het eerste duet van Roméo en Juliette laat hij zich inspireren door Juliettes "Comme un oiseau captif que la main d'un enfant tient enchâiné d'un fil de soie ...". Op dat moment geeft ze Roméo een koord, die alsmaar langer wordt en die hem constant met haar verbindt. Elke scène komen er zo gespannen draden bij, ook dwars door de zaal. Tot de aanzet van een web ontstaat. Het is een originele visuele vertaling van hun verbondenheid.

Voor de rest is het idee van de dood en de geweldspiraal waarin Verona verwikkeld is door de vete tussen de Montagues en Capulets de rode draad doorheen deze productie. Vechtpartijen, afrekeningen en meer gratuit geweld volgen elkaar op. Op het einde van het derde bedrijf wordt de hertog van Verona zelfs afgeknald.

Lyubov Petrova had ik nog niet live gehoord, ik kende haar enkel als Koningin van de Nacht in de Branagh-verfilming van The Magic Flute. Haar Juliette is wisselvallig met weliswaar een goede uitvoering van haar wals "Je veux vivre" (verkleed als Marilyn Monroe). Maar voor haar dramatische aria "Amour, ranime mon courage" heeft ze nog niet voldoende expressiemogelijkheden.

Ismael Jordi doet een paar mooie dingen als Roméo. Zo is het eerste deel van "Ah, lêve-toi soleil" aangrijpend mooi en slaagt hij erin om een verdienstelijke diminuendo te zingen op de hoge slotnoot van zijn cavatina. Maar in het algemeen vond ik weinig richting in zijn zang en zwabberde hij vocaal wat te veel. Blijkbaar komt hij in een volgend seizoen naar de Vlaamse Opera als Henri de Bruges.

Bij de andere rollen, waren er eigenlijk maar twee die ik wel de moeite vond. Misschien niet toevallig twee Franse zangers. Philippe Rouillon maakt nog altijd indruk als Capulet. Maar ik was vooral onder de indruk van de Frère Laurent van Nicolas Testé. Voor de rest was het armoe troef. Ik weet niet wat het is met de Nederlandse Opera tegenwoordig, maar ze lijken wel in een artistieke vrije val...

Publicatie: maandag 25 oktober 2010 @ 19:01
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen