ti guarda dal Grande Inquisitor

Il trittico in Parijs

De Parijse Opéra speelt Puccini's drieluik Il trittico in een nieuwe productie van Luca Ronconi, die eerder ook al in de Scala te zien was. Dit seizoen dirigeert de muziekdirecteur Philippe Jordan iets meer dan enkel de Ring-opera's. Il trittico is er daar één van.

FotoJordan leidt het orkest in een heel analytische uitvoering van Puccini's partituur. Het heeft zelfs iets impressionistisch en lijkt meer een Franse opera dan een volbloed Italiaans werk. Er zitten heel veel orkestrale details in Il trittico en die werden dan ook allemaal duidelijk gemaakt. Maar daar staat tegenover dat heel de Pucciniaanse zwier en charme totaal ontbrak, waardoor ik me moeilijk kon vinden in Jordans benadering van deze ontzielde Puccini.

Voor deze productie heeft Margherita Palli weliswaar voor elke eenakter een ander decor ontworpen, maar principieel zijn ze wel allemaal hetzelfde. Twee muren staan redelijk vooraan, de achterste muur heeft telkens een grote opening die als kaaimuur, nis voor een Mariabeeld of zicht op Firenze dient. Een hellend vlak wordt respectievelijk gevormd door de boot van Michele, een te pletter gestorte Maria of het bed van Buoso Donati.

Il tabarro krijgt de meest realistische enscenering die volledig in lijn is met het libretto. Het heen en weer geloop over de gevallen Maria in Suor Angelica komt gekunsteld en onhandig over, tot het slot wanneer een lichtstraal op Suor Angelica valt en een vijfjarig jongetje vanonder het beeld kruipt om haar te redden. De enscenering van Gianni Schicchi vond ik het meest geslaagd. In hedendaagse kledij is de Donati-familie de wanhoop nabij tot Gianni Schicchi, in 13de eeuws Florentijns kostuum, rechtstreeks uit de hel van Dante opduikt.

Afgezien van een paar kleinere rollen, is Juan Pons de enige zanger die twee hoofdrollen zingt. Hij is niet meer van de jongste, maar in Il tabarro is hij een goede Michele, die enkel wat kracht mist voor het dramatische slot van zijn monoloog "Nulla... silenzio". Als Gianni Schicchi is hij perfect geloofwaardig, zowel vocaal als theatraal. Ik heb iets meer problemen met Sylvie Valayre als Giorgetta, die wel de stem heeft maar stilistisch niet echt overtuigt. Marco Berti zingt als Luigi een stralende "Hai ben ragione".

Suor Angelica was muzikaal de minste van de drie opera's. Geen enkele van de nonnen kwam boven de middelmaat uit, ook de Suor Angelica van Tamar Iveri niet. Twee jaar geleden vond ik haar wel nog een uitstekende Elisabetta, maar Puccini lijkt haar minder te liggen dan Verdi. Haar hysterisch getier als ze hoort dat haar zoontje gestorven is, is smakeloos. Maar bovenal, als ze geen seconde kan ontroeren met "Senza mamma", dan moet ze misschien uitkijken naar een ander repertoire. Luciana D'Intino is daarentegen wel een indrukwekkend koele Zia Principessa... voor een keer geen mezzo-op-retour, maar een zangeres met een klok van een stem die moeiteloos boven de hele bezetting van Suor Angelica uitstijgt.

Foto

Naast Juan Pons, moet in Gianni Schicchi uiteraard het liefdeskoppeltje vermeld worden. En alhoewel het allebei uitstekende zangers zijn, leken ze me min of meer misbezet in dit repertoire. Ekaterina Siurina is een schitterende belcanto-zangeres en Lauretta lijkt op papier wel doenbaar... elke sopraan kan toch "O mio babbino caro" zingen, niet ? Maar in een zaal als de Bastille blijkt plots dat toch een iets ruimere stem gewenst is om op te boksen tegen het Puccini-orkest. Het zelfde geldt voor de Rinuccio van Saimir Pirgu, alhoewel zijn "Firenze è come un albero fiorito" minder problematisch was.

Publicatie: woensdag 20 oktober 2010 @ 18:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen