ti guarda dal Grande Inquisitor

Simone Kermes in het PSK

Het KlaraFestival ging vandaag van start met een openingsconcert in het PSK. De rode draad van het festival is "The Mahler Connection", op het programma stond dan ook Mozart, Mozart en Mozart... en een heel klein beetje Mahler aan het begin van het concert. Vanop het tweede balkon blies bl!ndman een Mahler-bewerking door hun saxofoons de zaal in.

Het Concerto Köln onder leiding van Frank Agsteribbe bracht nadien de Jupiter-symfonie, Mozarts 24ste pianoconcerto (met Alexei Lubimov aan een pianoforte) en een paar concertaria's. De vorm was nogal eigenzinnig. Alle stukken werden uit elkaar getrokken, zodat het concert begon met de eerste beweging en eindigde met de laatste beweging van de Jupiter-symfonie (en zonder tweede of derde deel). In het midden zat het pianoconcerto dat voorafgegaan en gevolgd werd door een concertaria.

Dat het concert daardoor een gefragmenteerde indruk achterliet, moeten de programmasamenstellers anders begrepen hebben... want volgens het programmablaadje wordt zo "een echte spanningsboog gecreëerd". Dat is natuurlijk pure onzin. Een spanningsboog is pas een spanningsboog als hij continu is. Nu werd hij na elk brokje onderbroken voor applaus, herstemmen van het orkest of een échte pauze na het eerste deel van het pianoconcerto. Het hoeft misschien niet te verbazen dat klara de verkleutering doortrekt in haar concertprogrammatie om hapklare brokjes te presenteren.

Mij was het in de eerste plaats om de concertaria's te doen. Ik had de Duitse sopraan Simone Kermes nog nooit gehoord, maar wel al een paar positieve zaken over haar gelezen. Hoe moeilijk kan het eigenlijk zijn om een zanger te vinden die Mozart kan zingen... of kan zingen tout court. Simone Kermes is het in alle geval niet.

Ze zingt bijna constant op haar keel wat heel oncomfortabel klinkt. Als ze de eerste aria Ch'io mi scordi di te hoofdzakelijk piano zingt, dan heeft haar mezza voce weinig substantie. Maar als ze dan iets meer druk zet, dan weerklinkt een ongezond vibrato. De tweede aria, Ma che vi fece, o stelle ... Sperai vicino is een stuk virtuozer. Haar coloraturen zijn met de billen dicht, hopende dat alle noten er min of meer juist uit komen. Ze vormen zo een opeenvolging van noten waar geen organische eenheid inzit. Ze zong wel een paar piepende stratosferische noten, wat blijkbaar genoeg is om het publiek waanzinnig te maken.

Als openingsconcert van het KlaraFestival was dit een misser van formaat. De vijf minuten Mahler-op-sax was nog het leukste van de hele avond...

Publicatie: dinsdag 7 september 2010 @ 23:08
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen