ti guarda dal Grande Inquisitor

Festival d'Aix-en-Provence 2010

Het 62ste Festival d'Aix-en-Provence is het eerste seizoen dat volledig in handen is van Bernard Foccroule. Het festival begon op 1 juli met een nieuwe productie van Don Giovanni. Vorige week ging Pygmalion als laatste productie in première. Het is dan ook dringend tijd om de reacties in de Franse kranten te bekijken.

FotoEr werd uitgekeken naar de visie van Dmitri Tcherniakov op Don Giovanni. De krantenrecensenten zijn unaniem over de mislukking van deze productie. Het idee om alles te laten afspelen op één locatie - ten huize van de Commendatore - kan nog op enige clementie rekenen. Maar de ingrepen van Tcherniakov gaan iets te ver. Zo bedenkt hij allerlei onzinnige familierelaties tussen de verschillende karakters. De meest originele is waarschijnlijk dat Zerlina de dochter van Donna Anna is, uiteraard uit een eerder huwelijk... De Don heeft weinig edele charisma en is een mislukkeling. Télérama omschrijft hem als een "zombie neurasthénique" en een "pantin épileptique". Het verbaast dan ook niet dat het publiek enigszins geweldadig reageerde op de première.

Voor het muzikaal deel gaat er wel veel lof naar Louis Langrée die het Freiburger Barockorchester dirigeerde. In een eerder interview in Le Figaro - Je veux convaincre, pas imposer - kondigde hij ook wel een paar ingrepen aan, zoals een chaotische strijkersgroep die niet noodzakelijk allemaal dezelfde gecoördineerde strijkersbewegingen maken. De bezetting was aan de vrouwelijke kant middelmatig. Kyle Ketelsen was als Leporello de beste zanger van de avond. De meningen zijn verdeeld over de Don Giovanni van Bo Skovhus.

FotoHet Freiburger Barockorchester zat weer in de orkestbak voor Glucks Alceste, deze keer onder de leiding van Ivor Bolton.

De enscenering van Christof Loy krijgt echter een gemengde beoordeling. Het publiek was naar verluidt even misprijzend als voor Don Giovanni. De Griekse mythologie krijgt een symbolistische behandeling waarin kinderen een hoofdrol spelen. Volgens AFP houdt hij zich te veel bezig met het koor en laat de solisten te veel aan hun lot over.

Maar dat weerhoudt de Franse kranten er niet van om de Alceste van Véronique Gens - ongetwijfeld terecht - de hemel in te prijzen. Ze komen adjectieven te kort om haar uitstraling en haar stem te beschrijven die heel de voorstelling domineert.

FotoIn tegenstelling tot de twee eerste opera's, kreeg een Stravinsky-avond een staande ovatie. Het publiek en de recensenten lieten zich charmeren door de feërieke wereld die Robert Lepage bedacht had voor Le Rossignol. Het werk werd voorafgegaan door andere "beestige" fabels van Stravinsky, van de Berceuses du chat tot Renard, die door Lepage uitgebeeld werden met Chinees schaduwtheater. Voor Le Rossignol ging hij eerder de Japanse toer op. Op een groot wateroppervlak bedienen de zangers Japanse marionetten die hun rol weerspiegelen.

Op muzikaal vlak was het ook een succes met Olga Peretyatko als de nachtigaal en met Kazushi Ono als dirigent van het orkest van de Opéra de Lyon. Deze productie wordt onder andere ge-co-produceerd met De Nederlandse Opera.

FotoDe Argentijnse componist Oscar Strasnoy heeft in opdracht van het festival de kameropera Un retour geschreven, die in Aix zijn wereldcreatie beleefde. De opera is gebaseerd op de roman "El regreso" van Alberto Manguel, die ook het libretto schreef. Het verhaal gaat over een man die na dertig jaar terugkeert naar zijn dorp waaruit hij gevlucht was voor de dictatuur en nu weer geconfronteerd wordt met zijn verleden.

Strasnoy creëert met beperkte middelen - twee piano's, percussie en twee koperblazers - een volledige orkestklank die lijkt terug te keren naar het idioom van Messiaen en Berio uit de jaren 1970. Hij lijkt niet overtuigend voor stemmen te schrijven; alles zou nogal snel uitdraaien op een monotone declamatie van de tekst.

Thierry Thieû Niang leverde wel een pure en intelligente enscenering af.

FotoDe laatste productie van het festival is niet echt een opera, maar een "acte de Ballet", Pygmalion van Rameau. Als dramatische tegenhanger voerden Les Arts Florissants onder leiding van William Christie in het eerste deel fragmenten uit van Hippolyte et Aricie.

Trisha Brown zorgde in haar bekende stijl - denk aan haar enscenering van Orfeo in de Munt - voor de regie en choreografie. Sophie Karthäuser zong de rol van L'Amour als luchtacrobate. Ed Lyon zong de titelrol.

Publicatie: woensdag 21 juli 2010 @ 16:04
Rubriek: Festivalnieuws

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen