ti guarda dal Grande Inquisitor

Boris Godunov in Luik

Voor de zoveelste keer dit seizoen, kon ik me er niet toe brengen om een voorstelling uit te zitten in Luik. Deze Boris Godunov was niet alleen een wisselvallige productie maar kreeg ook een desastreuze muzikale uitvoering mee.

Foto

De eerste scène was op dat vlak het rampzaligst van allemaal. Om te beginnen speelde het orkest veel te luid. Dat bleef zo voor het grootste deel van de avond, waardoor de zangers constant overstemd werden. De coördinatie met het koor was totaal afwezig en zelfs binnen in het koor waren er decalages tussen de mannen en de vrouwen. Er ging totaal geen bezieling uit van de dirigent. Misschien moet chef-dirigent Paolo Arrivabeni zich beperken tot Verdi - wat hij wél goed doet - en het Russisch repertoire aan de specialisten overlaten.

De voorstelling sleept zich zo voort van scène tot scène, waarvan de ene al slaapverwekkender geënsceneerd is dan de andere. Het is tekenend dat het anders zo klapgrage Luikse publiek amper tot applaus te bewegen was na elke scène.

Echter niet alles is verwerpelijk in de productie van Petrika Ionesco. De scène die Boris met zijn kinderen doorbrengt, getuigt van smaak en zelfbeheersing. Enkel als Boris op het einde het visioen van de vermoorde Dmitri heeft, verliest Ionesco weer even de pedalen. Een grote zwarte doodskist wordt zichtbaar en begint rook uit te stoten, waarna ze openklapt en er op een balkon een bebloed kind verschijnt.

Dat is nog niks vergeleken met de vorige scènes. Om een of andere reden duikt Shuiski (of iemand die erop lijkt) op in de cel van Pimen. Daar paraderen ook een kwartet Russisch-orthodoxe priesters. Dit voorbeeld is symptomatisch voor deze enscenering. Er moet altijd wel iets gebeuren op het podium.

De herbergscène wordt dan ook bevolkt met een bende zatte politie-agenten en hun voorspelbare slapstick. Vooraleer Varlaam zijn ballade zingt, gaat hij op de tafel liggen, krijgt hij een trechter in zijn mond gestoken en wordt een vaatje wijn leeggegoten. Dit en meer van dergelijke ongein is van zo'n bedenkelijk niveau dat zelfs een amateur theatergezelschap er niet over zou piekeren om dit op scène te brengen.

FotoDe overwegend Russische bezetting kan de zaak ook niet echt redden. De titelrol werd gezongen door een van de weinige niet-Russen, Ruggero Raimondi. Vooraf werd wel aangekondigd dat hij last had van een "virale infectie van de luchtwegen", maar dat hij - "de grote artiest die hij is" - toch zou zingen. Zijn stem klonk nog droger, gebroken en kleurlozer dan hoe hij gewoonlijk klinkt deze dagen.

Zowat alle andere zangers konden niet opboksen tegen het overdonderend orkest. Alexey Tikhomirov was wel een boeiende Pimen, Sergey Polyakov zong een staalharde Grigory. Maar de enige zangeres die ik echt de moeite vond was de Xenia van Anastasia Privoznova.

Hopelijk haalt het volgend seizoen in het "Palais Opéra" een wat hoger niveau.

Publicatie: woensdag 16 juni 2010 @ 22:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen