ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in het PSK

Ik waande me gisteren even in het Amsterdamse Concertgebouw. Amper 20 seconden na het einde van een zeer middelmatige Die schöne Müllerin was de grote meerderheid van het publiek al een staande ovatie aan het geven. Blijkbaar zijn twee "namen", in dit geval Matthias Goerne en Pierre-Laurent Aimard, al voldoende om uitzinnige reacties uit te lokken.

Ze begonnen nochtans veelbelovend. Als de molenaarsknecht in Halt! de molen ziet, dan drukt Goerne dat uit met dezelfde grootsheid die je bij de majestueuze Keulse Dom in "Dichterliebe" verwacht. Het is misschien wat bombastisch en overdreven, maar is wel consequent met de grote verwachting die hij net daarvoor uitdrukte in Wohin?. Die vastberadenheid horen we ook in Am Feierabend. Hij is geen molenaarsknecht om mee te spotten en zal vooralsnog geen indringer dulden in de buurt van "zijn" molenaarsdochter.

Maar de problemen beginnen bij de onstuitbare stroom strofische liederen. Zijn interpretatie is zo goed als onbestaande. Om dit soort liederen boeiend te houden, kan hij het zich niet veroorloven om zich tot Schöngesang te beperken, wat heel snel gaat vervelen. Zijn hete-aardappel-dictie helpt hem ook niet echt. Enkel in Mit dem grünen Lautenbande zingt hij met een wat meer open en heldere klank.

Met het dramatische Der Jäger weet hij ook geen blijf. Hij is meer bezig met niet over zijn tong te struikelen, dan met interpretatie. In Eifersucht und Stolz zingt hij dan weer met een knettergek staccato, tenzij het als contrast moet dienen voor zijn legato in het middendeel van dat lied. Der Müller und der Bach is een dialoog tussen de molenaarsknecht en het beekje, maar ook hier zijn de twee protagonisten nauwelijks van elkaar te onderscheiden.

In dit lied waren ook de zes enige interessante akkoorden van Pierre-Laurent Aimard te horen, als hij de intro even als de draailier uit het slotlied van Winterreise laat klinken. Voor de rest komt hij niet verder dan het simpel begeleiden van Goerne in zijn slaapverwekkende Müllerin.

Publicatie: woensdag 12 mei 2010 @ 19:08
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
2 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen