ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in De Munt

Voor de eindejaarsperiode presenteert De Munt een nieuwe productie van Don Giovanni in een regie van David McVicar... amper vier jaar na de vorige productie (van Peter Brook in het Koninklijk Circus). Net zoals bij "Le roi Arthus" voorzien ze nu ook weer twee bezettingen.

Het is een sombere enscenering geworden, die wel trouw het libretto volgt. De aanwezigheid van talloze grafzerken rondom de scene en een massagraf met skeletten vooraan geven het geheel een macaber tintje. Het is ook in dit massagraf dat vier soldaten het lijk van Don Giovanni werpen... een verwijzing naar het einde van Mozarts leven, misschien ? Don Giovanni verdwijnt dus niet onder de scene met veel vuur en rook, maar achteraan de scene verschijnt een Engel des Doods die zijn ziel komt halen. Don Giovanni blijft levenloos achter.

Over het algemeen is het een geslaagde productie, op een paar details na. Bijvoorbeeld het vermoorden van Il Commendatore komt wat klungelig over en als Don Giovanni dan ook nog een hele tijd op dat lijk blijft liggen, wordt het zelfs belachelijk.

Waar ik de meeste problemen mee had, was McVicars karakterisering van Donna Elvira. Hij maakt er een bleiterige sloor van die op de rand van een zenuwinzinking zit... inclusief een fles waarmee ze haar verdriet verdrinkt. Er valt wel iets voor te zeggen, maar ik had liever iets meer noblesse, een "donna" waardig.

Deze oplossing was misschien ingegeven door de zangeres, want De Munt heeft blijkbaar geen Donna Elvira kunnen vinden. En dus moest McVicar zich behelpen met Malena Ernman. In Agrippina toonde ze al haar kwaliteiten, maar als Donna Elvira is ze volledig mis bezet met haar mezzo-stem. Het was uiteraard te verwachten dat de hoge noten problematisch zouden zijn. Ze springt er naartoe en haalt ze wel, maar het is duidelijk dat dit niet haar natuurlijk bereik is en dat ze niet kan doen wat een sopraan in dat register kan doen. Bijvoorbeeld in het begin van het tweede bedrijf als ze door Don Giovanni/Leporello verleid wordt, knallen de noten eruit, zonder te zweven. Maar daarnaast past heel het karakter en de kleur van haar stem gewoon niet bij de rol. Het wringt langs alle kanten. "Mi tradi" wordt dan ook nog eens snotterend gezongen, volop gebruik makend van de Bartoli-truken, en "Ah, fuggi il traditor" mist het vuur van een Spaanse furie.

FotoMaar de hoofdrol van de opera blijft natuurlijk wel Don Giovanni, ook al heeft hij nauwelijks een aria, die naam waardig. En met Simon Keenlyside hebben zel wel degelijk een goede vertolker gevonden. De verschillende aspecten van de rol brengt hij goed tot uiting. Aan de ene kant maakt hij zichzelf onsympathiek door zijn arrogantie, zowel tegenover Il Commendatore of diens "statua", als de soms hooghartige benadering van Leporello.

Maar als hij de verleiderstoer opgaat, dan kleurt hij zijn stem totaal anders. Het perfecte voorbeeld is het beroemde duet met Zerlina, "La ci darem la mano". Dan mengt hij zijn stem met zijn kopstem om een zoet en verleidelijk resultaat te krijgen. Op dezelfde manier zingt hij "Deh, vieni alla finestra", afgezien van een onverwacht kikkertje in zijn keel. Het enige wat zwakkere moment was "Fin ch'han dal vino" als hij even de band met het orkest verliest.

De voorziene Leporello, Lorenzo Regazzo, was ziek en werd vervangen door die van de tweede bezetting, Petri Lindroos. Vocaal maakt hij niet echt indruk, maar hij speelt het wel goed. Zijn Cataloogaria was wel niet het verwachte hoogtepunt van de avond. Hij probeerde er hier en daar wel wat karakter in te brengen, maar niet voldoende.

Het adellijke koppel Donna Anna en Don Ottavio waren dan weer wel sterk. Carmela Remigio heeft een donkere, ruime stem, maar kan nog iets meer verfijning gebruiken. Haar vertolking van "Or sai chi l'onore" was wel mooi gebracht... terwijl de doodskist van haar vader voorbij kwam. Charles Workman is een schitterende Don Ottavio. Hij heeft een vollere stem dan wat je zou verwachten voor Don Ottavio en dat kan helemaal geen kwaad, wat mij betreft. "Il mio tesoro" benaderde, op twee noten na, de perfectie. De bogen die daarin moeten gespannen worden, zijn bijna onmenselijk. Maar Charles Workman doet het alsof het niets is.

Bij het koppel Masetto/Zerlina, valt vooral Tatiana Lisnic op met haar frisse, heldere vertolking. Taras Konoshchenko is een maar middelmatige Masetto.

Later deze maand hoor ik nog de tweede bezetting... wordt dus vervolgd...

Publicatie: vrijdag 5 december 2003 @ 19:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
6 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen