ti guarda dal Grande Inquisitor

Macbeth in Keulen

Toen ik in 2000 de Macbeth-productie van Robert Carsen voor de eerste keer zag, lag de instorting van het ijzeren gordijn nog relatief vers in het geheugen. Het was toen ook niet moeilijk om in de Macbeths het Roemeense Ceausescu-koppel te herkennen. Dit seizoen herneemt de Keulse opera die productie en kan in Macbeth een willekeurige dictator - al dan niet uit het voormalig Oostblok - gezien worden.

Foto

De achtergrond van een betonnen muur met kogelgaten geeft aan dat er een oorlog aan de gang is en dat er executies uitgevoerd worden. In de openingsscène komen de heksen - voorgesteld als een bende wilde kuisvrouwen - het bloed van de muur en de vloer schrobben. Ook de "verdwijningen" zijn schering en inslag in dit soort regimes. Carsen beeldt dit treffend uit tijdens "Patria oppressa" als het voltallige koor met foto's van hun familieleden postvatten voor de muur en die nadien tegen de muur kleven.

De verschillende grijstinten, de vloeiende enscenering, het vleugje naakt van de verschijningen, de interactie tussen Macbeth en de Lady, de enscenering van de dood op Banco terwijl hij aan het werk is in zijn kantoor... overal zie je de kenmerken van Carsens stijl. Het is een enscenering die na al die jaren nog altijd het bekijken waard is.

Op vocaal vlak liggen de zaken een stuk penibeler.

De bas-bariton Thomas J. Mayer heeft reeds Wotan op zijn CV staan. Dat maakt dat hij wel de juiste vocale kleur heeft voor Macbeth. Maar zijn stem heeft aanvankelijk niet de projectiemogelijkheden om tot boven in de zaal te geraken. Pas als hij in het laatste bedrijf zijn grote aria "Pietà, rispetto, amore" zingt, lijkt hij eindelijk de respons van de zaal gevonden te hebben.

Hetzelfde geldt voor de Lady Macbeth van Dalia Schaechter. Zij lijkt zich ook te sparen tot haar slaapwandelscène. Zij is nochtans een van de huiszangers in Keulen en zingt meestal alle Wagner-mezzorollen. Ze is uiteraard niet de eerste mezzo die zich aan Lady Macbeth waagt, maar in haar geval is het geen onverdeeld succes. Haar hoog register ligt niet natuurlijk en je ziet haar effectief de hoogste noten voorbereiden om ze er dan - weliswaar juist - uit te persen. Ik had ook vaak de indruk dat ze net iets na het orkest kwam.

Tot het vierde bedrijf had ik het gevoel dat die projectieproblemen misschien aan mijn plaats lag (eerste rij in het midden van het tweede balkon). Maar na "Patria oppressa" verschijnt Enrique Folger voor Macduffs romanza "Ah, la paterna mano" en ineens gaat er een andere wereld open. Zijn stem vult met gemak de hele zaal. Het was ook het eerste moment dat ik echt het gevoel had dat ik in een operavoorstelling zat. Misschien dat Mayer en Schaechter zich hierdoor lieten inspireren voor hun twee hoger genoemde scènes die wel geslaagd waren.

Tenslotte nog een woordje over Stefan Kocán. Ik heb al eerder geschreven dat ik deze jonge bas nog niet rijp vind voor het grote Verdi-repertoire. In Banco's grote aria zit geen lijn, geen gevoel, geen variatie. Volgens mij zou hij moeten overschakelen op een dieet van Figaro's en Leporello's... Maar echte Verdi-bassen zijn waarschijnlijk nog zeldzamer dan Wagner-tenors en de verleiding is dan ook groot om bassen te vroeg in dit repertoire te gooien.

Publicatie: zaterdag 20 februari 2010 @ 10:13
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen