ti guarda dal Grande Inquisitor

La sonnambula in Parijs

Het is nauwelijks te geloven, maar blijkbaar is de La sonnambula die momenteel in Parijs te zien is een première voor de Opéra national de Paris. Het is weliswaar een bijna tien jaar oude productie uit de Wiener Staatsoper, maar beter laat dan nooit. De zangers brengen samen met dirigent Evelino Pidò belcanto van het hoogste niveau.

De regisseur Marco Arturo Marelli laat de handeling afspelen in de lobby van een Zwitsers hotel. De besneeuwde bergtoppen zijn zichtbaar door de grote vensters. Amina is een van de kamermeisjes die op het punt staat te trouwen met haar Elvino. Haar slaapprobleem brengt haar niet tot de slaapkamer van de graaf, maar ze ontwaakt in de lobby onder zijn jas... waardoor bij Elvino de jaloerse gevoelens hoog oplaaien. Uiteindelijk geraakt alles opgelost en eindigt Amina bovenop een tafel aanbeden door iedereen als een diva...

Foto

Die Amina is uiteraard Natalie Dessay, eveneens aanbeden in Parijs... en niet zonder reden. Haar uitlatingen dat ze liever wil acteren en het zingen er maar bij neemt, staan haar niet in de weg om toch een mooie prestatie neer te zetten. Ze acteert niet zo hectisch als in andere producties, maar brengt rust in al haar aria's.

Op een paar raspende tonen na waar ze doorheen zingt, is haar "Care compagne" een voorbeeld van een homogene lijn, zuivere coloratuurloopjes en glasheldere topnoten. Haar grote slaapwandelscène is meer van hetzelfde. Tegen dat ze bij "Ah! non credea mirarti" aanbelandde, hing heel de zaal aan haar lippen en kon je een speld horen vallen (enigszins gecamoufleerd door iemand die net op dat moment zijn longen probeerde uit te hoesten). Het slotdeel, "Ah! non giunge", was de kers op de taart.

Op zo mogelijk nog hoger niveau zingt Michele Pertusi. Hij zet al zijn belcanto-kwaliteiten in om van Graaf Rodolfo een broertje van Don Giovanni te maken. Er komt gewoon geen einde aan het legato waarmee hij "Vi ravviso, o luoghi ameni" zingt.

Javier Camarena is een naam om te onthouden. Deze Mexicaanse tenor zingt Elvino met een aantrekkelijke stem en een indrukwekkende stembeheersing. De coloraturen vloeien moeiteloos en homogeen over zijn volledig stembereik. Daarenboven maakt hij intelligent gebruik van de afwisselingen piano-forte, zonder zijn hoge noten nodeloos uit te melken.

Publicatie: zondag 7 februari 2010 @ 9:54
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
3 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen