ti guarda dal Grande Inquisitor

I Capuleti ed i Montecchi in Luik

De voorstelling van I Capuleti ed i Montecchi in het "Palais Opéra de Liège" begon met een luid orkest, onder leiding van Luciano Acocella, waar zelfs het openingskoor niet over geraakte. De lege schoendoos waarin ze stonden te zingen, leek alle geluid op te slorpen.

FotoDie grote leegte van het podium was nodig om het concept van Maria Cristina Mazzavillani Muti, zeg maar mevrouw Muti, volledig tot zijn recht te laten komen. Ze gebruikt hoofdzakelijk videoprojecties ter vervanging van de geschilderde decordoeken van een paar eeuwen geleden. Het effect is meestal hetzelfde, op een paar vuureffecten en neerdwarrelende bladeren na.

Haar personenregie is even geïnspireerd. Zo zet ze de tenor aan de rand van het podium voor zijn aria en laat hem dan eens zijn ene arm bewegen, dan eens de andere arm en op de meest intense momenten zelfs zijn twee armen... tegelijkertijd ! Het meest ingrijpende idee was ongetwijfeld haar enscenering van het eerste duet van Romeo en Giulietta. Ze plaatst hen zo ver mogelijk uit elkaar en ze kijken elkaar zo goed als nooit aan. De manier waarop ze hiermee de gedwongen scheiding tussen de twee families en de onoverbrugbare afstand tussen de geliefden verbeeldt, is gewoon geniaal.

Maar alle gekheid op een stokje. Valt het dan nog te verwonderen dat er geen spanning of bezieling van deze voorstelling uitgaat ? Zeker als er ook geen zangers voorzien zijn die wat leven in de zaak zouden kunnen brengen... op één uitzondering na.

Net zoals het openingskoor hebben de meeste solisten ook probleem om hun stem de tent ingeprojecteerd te krijgen. De tenor Aldo Caputo, in de rol van Tebaldo, wordt tijdens de cabaletta van "E serbato, a questo acciaro" zelfs volledig opgeslokt in het koor. Luciano Montanaro zingt als Frate Lorenzo iets te vaak naast de toon en zingt zonder basis waardoor elke noot gespannen klinkt. Laura Polverelli is aanvaardbaar voor wat haar middenstem betreft, maar heeft problemen met de laagte van de rol van Romeo.

De enige die voor wat opwinding kan zorgen is Patrizia Ciofi als Giulietta. Ze zingt zuivere lijnen, pure hoge noten en met minder overdramatiserende expressie dan gewoonlijk. "Oh quante volte" was zelfs redelijk interessant en een van de weinige momenten dat ik niet tegen de verveling moest vechten. Ciofi was ook de enige die haar stem op een normale manier projecteerde. In die mate zelfs dat het slotkwintet van het eerste bedrijf meer als een solo-aria voor sopraan met 'backing vocals' klonk. Maar zelfs Ciofi kwam geen moment op het idee om eens een triller of zo te zingen.

Het publiek reageerde uitzinnig. Ik was blij dat de pauze verlossing bracht...

Wie vooraf een idee wil hebben van wat hem te wachten staat, kan op YouTube een promotiefilmpje bekijken, gebaseerd op de uitvoering in Ravenna in 2001. De hele voorstelling wordt op 2 februari live op internet getoond.

Publicatie: woensdag 27 januari 2010 @ 16:14
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen