ti guarda dal Grande Inquisitor

Candide in Antwerpen

"Two tiny syllables, but spiny syllables, one single word - absurd!" zingt Martin in het tweede bedrijf van Candide. "Absurd" vat zowel de verhaallijn van Bernsteins "comic operetta" als de productie van Nigel Lowery samen.

Foto

Sinds de creatie in 1956 heeft Candide een hele reeks versies gekend. Tien jaar geleden speelde de Waalse Opera nog een Franstalige versie (in mijn nota's van toen lees ik dat ik het toen na één bedrijf voor bekeken hield). In de Vlaamse Opera gebruiken ze de meest recente versie uit 1989. Nigel Lowery herschreef de dialogen en de bindteksten, alhoewel die naar mijn gevoel toch dicht bij het origineel blijven.

Die bindteksten worden niet door een verteller voorgedragen, maar door luidsprekers de zaal ingestuurd vanuit een zendmast. Er wordt gesuggereerd dat die verteller een gorilla is, die we net voor de ouverture over het podium zien springen om nadien in een radiotoren zien verdwijnen. Het zet de toon voor een absurde voorstelling.

Die absurditeit vindt wel zijn oorsprong in het werk zelf. Candide is gebaseerd op Voltaires satirisch werk Candide ou l'optimisme waarin hij de draak steekt met het Optimisme van Leibniz. Pangloss - de reïncarnatie van Leibniz - indoctrineert zijn pupillen Candide, Cunegonde en Maximilian dat ze leven in "The best of all possible worlds". Ondanks alle tegenslagen die Candide op zijn wereldreis nadien meemaakt, blijft hij geloven in dat Optimisme.

Dat Nigel Lowery de geknipte man is voor knettergekke ensceneringen hebben we al eerder in de Vlaamse Opera mogen meemaken. In Candide duikt zelfs even het kuiken uit Rinaldo terug op. Verder worden de scènes bevolkt door een gigantische opblaasbare badeend (het fregat Santa Rosalia dat Candide van Suriname naar Venetië moet brengen), dansende WC-potten (als intro op "The Paris Waltz") en zelfs de USS Enterprise uit Star Trek. Daar waar al die onnozelheid in Rinaldo mij stoorde, werkt het in Candide.

Alle scènes gaan vlot in elkaar over dankzij een volledig open eenheidsdecor. De reizen van Westphalia naar Lissabon naar Parijs naar Buenos Aires naar ... worden aangekondigd door een vlag met de naam van de volgende locatie aan een wasdraad voorbij te trekken. Voor de rest zorgen wat losse muren voor wat couleur locale.

De mooiste momenten zijn echter de verschillende beschouwende aria's van Candide, die zonder veel franjes geënsceneerd worden. Michael Spyres zingt die meditaties onwaarschijnlijk mooi. Zijn stem klinkt helder en zuiver, zijn dictie is goed en hij brengt telkens wat welgekomen rust in de voorstelling. Voor "Nothing more than this" kreeg hij een verdiend rondje applaus.

Dat Jane Archibald applaus zou krijgen na "Glitter and Be Gay" was te voorzien, alhoewel ik niet echt onder de indruk was van haar uitvoering. Haar hoge noten klinken goed en ze probeert reliëf te brengen in de verschillende delen van de aria. Maar daarbij verliest ze zich in details waardoor haar stem soms niet voldoende meer draagt.

The Old Lady werd door een werkelijke "oudere dame" gezongen. Karan Armstrong zingt met verschillende registers die zo ver uit elkaar liggen dat ze op haar eentje een volledig vrouwenkoor zou kunnen bezetten. Een andere oud-gediende was Keith Lewis - ooit nog Titus in de Vlaamse Opera - die een degelijke Governor zong. De dubbelrol van Pangloss en Martin werd door een acteur "gezongen". Graham Valentine heeft geen stem die naam waardig. Het piept en kraakt aan alle kanten, wat zijn "Dear Boy" haast onbeluisterbaar maakt, maar wat zijn "Laughing Song" wel karakter gaf.

Publicatie: woensdag 30 december 2009 @ 10:57
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

Italienisches Liederbuch in Schwarzenberg

De Schubertiade Schwarzenberg werd afgesloten met een duorecital van Christoph Prégardien en Julia Kleiter. Op het programma stond slechts één werk... Hugo Wolfs Italienisches Liederbuch, met Michael Gees aan de piano.

Liedrecital, 3-9-2017 18:00
5 opmerkingen

Meisterkurs in Schwarzenberg

De afgelopen week hebben Thomas Quasthoff en Justus Zeyen een dagelijkse "Meisterkurs" geanimeerd. Deze voormiddag werd de week afgesloten met een slotconcert.

Liedrecital, 2-9-2017 22:52
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen