ti guarda dal Grande Inquisitor

Bejun Mehta in het Parktheater

Eerder dit jaar ondernam Philippe Jaroussky een faliekant afgelopen poging om een liedrecital te zingen. Met Bejun Mehta probeert de Munt een andere contratenor als liedzanger te verkopen... met iets meer succes. Julius Drake was de pianist.

FotoVoor de gelegenheid ging het recital door in het Parktheater, vermoedelijk omdat het Iphigenie-decor niet geschikt is om er een piano met zanger in neer te poten. Het Parktheater is een mini-versie van de Munt. De zaal is qua grootte perfect voor liedrecitals, als de zetels tenminste ook niet in een mini-uitvoering zouden zijn, waardoor de iets langere luisteraar zich in zeven bochten moet wringen. Gelukkig kon ik verhuizen naar een lege loge zodat mijn benen toch een minimum aan ruimte hadden.

Maar terug naar Bejun Mehta... een vergelijking met Jaroussky is onvermijdelijk.

Met een hoofdzakelijk Engels programma, dat heel het spectrum van Henry Purcell tot Ralph Vaughan Williams bestreek, snijdt hij een repertoire aan dat, naar mijn gevoel, beter past bij zijn stemtype. In de Purcell-liederen laat hij meteen mooie dingen horen met onder andere Since from my dear Astrea's sight. Voor Evening Hymn leek zijn stem nog niet helemaal op snelheid te zijn.

Haydns Fidelity werd bulderend ingezet door de piano van Julius Drake, maar Bejun Mehta bood goed weerwerk. En dat is een van de belangrijkste verschillen met Jaroussky. Daar waar de Franse contratenor vooral een angeliek maar eentonig geluid laat horen, beschikt de Amerikaanse contratenor over veel meer mogelijkheden. Zijn stem is niet echt mooi te noemen, maar wel expressief en hij gebruikt zelfs vibrato... bij momenten zo veel vibrato, dat het ongecontroleerd lijkt. Het vraagt enige moed om de Keats-ballade La Belle Dame sans Merci, op muziek gezet door Charles Villiers Stanford, op het programma te zetten. Maar Mehta slaagt erin om deze lange ballade heel de tijd boeiend te houden.

De enige ongelukkige keuze van de avond was om tussen al die Engelse liederen ook Beethovens liedcyclus An die ferne Geliebte te plaatsen. Hij durft de partituur niet los te laten om vrijer met de tekst om te gaan. Het meest opvallend is Leichte Segler in den Hhen. Beethoven heeft wel een huppelend ritme gecomponeerd met rustjes tussen elk woord, maar dat betekent nog niet dat dit zo letterlijk genomen moet worden. Door met een strak staccato te zingen, verdwijnt heel de lijn uit de tekst. Als je naar een opname van iemand als Dietrich Fischer-Dieskau luistert, hoor je hoe het ook kan.

Tenslotte moet ik ook een gunstige evolutie in de saga van de programmaboekjes melden. Ik weet niet of mijn tirades tot bij de Muntdirectie geraakt zijn, maar feit is dat ze voor dit recital wl het volledig programma vooraf aangekondigd hebben op de Munt-website. Daarenboven hebben ze daar zelfs een PDF ter beschikking gesteld met alle liedteksten. Hopelijk is deze beslissing een blijver !

Publicatie: dinsdag 15 december 2009 @ 20:01
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen