ti guarda dal Grande Inquisitor

Iphigénie en Tauride in de Munt

Vorige week eindigde Iphigénie en Aulide met het volledig koor vooraan op scène om het huwelijk van Iphigénie en Achille te vieren. In het begin van Iphigénie en Tauride is van dit huwelijk geen spoor meer, Iphigénie is ondertussen priesteres van de godin Diana geworden...

Foto

Iphigénie en Tauride eindigt op dezelfde manier met het koor dat zijn amfitheater verlaten heeft. Pierre Audi heeft zo nog wel meer overeenkomsten bedacht tussen de twee Iphigenies, zoals Diane als een rode draad doorheen de twee opera's. Het decor is wel min of meer gelijk met iets smallere metalen trappen die naar de loges leiden en een wit speelvlak in Tauris tegenover een zwart podium in Aulis. De twee legers zijn ook elkaars spiegelbeeld. Terwijl Agamemnon een nobele generaal is, heeft Thoas eerder dictatoriale trekjes. Agamemnon laat zich omringen door keurig geklede soldaten, Thoas' mannen zijn een zootje guerillastrijders.

De twee offers - Agamemnon die Iphigénie moet offeren in Aulis en Iphigénie die Oreste moet offeren in Tauris - vertonen ook parallellen. In beide opera's krijgen we voor het eigenlijke offer al een voorsmaakje hoe dat er aan toegaat. Principieel is het beeld telkens hetzelfde... het offer wordt omringd door zijn beulen die zich op het offer storten. In Iphigénie en Tauride is het een regelrechte slachtpartij als de vijf priesteressen, waaronder Iphigénie, op rituele manier hun handschoenen aandoen, knielen om te bidden en dan met een bijl inhakken op het slachtoffer.

Er werd geen optie genomen om ook in de twee bezettingen parallellen te trekken. Enkel Diane wordt in beide opera's door dezelfde Violet Serena Noorduyn vertolkt, al heeft ze telkens maar een handvol woorden te zingen. Werner Van Mechelen treedt ook twee keer op, als Thoas is zijn rol marginaal substantiëler dan als Arcas.

De Iphigénie op Tauris is een dramatischere rol dan haar veel jongere versie op Aulis. Aangezien Nadja Michael geen probleem heeft met een rol als Lady Macbeth, stelt Iphigénie ook geen enkel vocaal probleem. Maar net zoals in Médée, is haar Frans onherkenbaar (en dat ligt dan niet alleen aan haar licht gelispel)... wat voor een Gluck-opera die zo vanuit de tekst gedacht is, een belangrijk minpunt is.

Op dat vlak zijn de twee mannelijke hoofdrollen perfect bezet. Van Stéphane Degout weten we al langer dat hij ideaal is voor het Frans repertoire. Als Oreste combineert hij die mooie tekstprojectie met een robuust stemgeluid, dat veel virieler klinkt dan toen hij bijvoorbeeld Pelléas zong. Maar een echte revelatie is de Pylade van Topi Lehtipuu. Een paar jaar geleden, was ik nog niet echt overtuigd van zijn Tamino. Ondertussen is de stem van deze Australische Fin een toonbeeld van Franse elegantie geworden.

Volgende maand kunnen we met Strauss' Elektra in detail zien en horen wat er allemaal met Iphigénies familie gebeurde in de periode tussen Aulis en Tauris.

Publicatie: donderdag 10 december 2009 @ 19:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking