ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff in Luik

Met Falstaff werd het "Palais Opéra de Liège" ingewijd als het tijdelijk onderkomen - zeg maar tent - van de Waalse Opera tijdens de renovatiewerken.

FotoNaar verluidt, werd dit soort tent ook in Venetië gebruikt tijdens het heropbouwen van La Fenice. Maar een tent blijft natuurlijk een tent, met al zijn akoestische beperkingen. Het orkest zit op het zelfde niveau als het publiek, waardoor de balans met het podium niet ideaal is. Daarnaast ratelen de ventilatoren en zorgt de verluchting voor een constante achtergrondruis. Bij de buitengeluiden komen vooral politiesirenes en het geluid van rondvliegende helikopters (!?) tot in de "zaal".

Stefano Poda heeft een letterlijk kleurloze enscenering bedacht, waarvoor hij zelf ook de kostuums en de decors ontworpen heeft, met allerlei tinten van wit. Pas in het laatste bedrijf verkleden ze zich met zwarte kostuums. Op de achterwand worden videobeelden geprojecteerd die vooral voor sfeer moeten zorgen... alleen de zin om beelden uit de Eerste Wereldoorlog tijdens de slotfuga te projecteren ontgaat me. Maar afgezien daarvan was het een esthetisch verzorgde voorstelling die me wel beviel.

Op muzikaal vlak beviel het me een stuk minder. Ruggero Raimondi is niet meer in staat om Falstaff op een verantwoorde wijze te zingen. Zijn lage noten zijn onbestaande of van twijfelachtige juistheid. Tegen dat hij aan zijn "Onore"-monoloog begint, zit hij al door zijn stem... en dan moeten er nog tweeëneenhalf bedrijf komen. De paar falsetmomenten gaan hem ook niet af. Verder kan hij "Quand' ero paggio" niet met de nodige lichtheid vertolken, en de charme van het grillo-brillo-trillo-moment in "Mondo ladro" verdwijnen ook in zijn versleten stem. Af en toe produceert hij een paar mooie tonen, maar die zijn ruimschoots onvoldoende. Een zielige en pijnlijke vertoning die me haast tot plaatsvervangende schaamte bewoog.

De andere, overwegend jonge, zangers hadden problemen om voorbij het orkest te geraken. Luca Salsi heeft niet voldoende autoriteit voor Ford. Ik ben nog altijd geen fan van Virginia Tola, die niet voldoende sprankelt als Alice Ford. Sabina Puértolas was wel relatief overtuigend als Nannetta. Maar de enige zanger die me wel beviel was de Mistress Quickly van Cinzia De Mola, die een karaktervolle stem heeft en ook niet al te veel problemen bleek te hebben met de tentakoestiek.

Publicatie: woensdag 2 december 2009 @ 19:50
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen