ti guarda dal Grande Inquisitor

I Puritani in Essen

Op de terugweg van Bremen, hield ik zondagmiddag halt in Essen voor de herneming van Bellini's I Puritani. Mijn verwachtingen waren niet al te hoog gespannen om een van de eerste producties van de, toen nog onbekende, Stefan Herheim te bekijken.

Foto

Een belcanto-vehikel als I Puritani krijgt vaak een concertante behandeling en vraagt dan ook enige creativiteit om er boeiend muziektheater van te maken. Dat Stefan Herheim over veel - misschien zelfs té veel - fantasie beschikt, weten we al van zijn Rusalka in de Munt. Zijn benadering van I Puritani is heel gelijkaardig. Hij misbruikt het libretto om een verhaal te vertellen dat niet noodzakelijk iets te maken heeft met de opera. Dus krijgen we geen Puriteinen of Stuarts te zien uit de 17de eeuw, maar wel een handeling die zich afspeelt in het Parijs van 1835.

Dat jaar ging I Puritani in Parijs in première... in een periode dat Bellini zich ophield in de Parijse salons. Het decor bestaat uit het koor van een gotische kathedraal, waarvan de koorkapellen ingericht zijn als salons. In dat decor staat een piano, waaraan Arturo alias Bellini zijn opera componeert. Hij wordt verliefd op de balletdanseres Elvira, wiens oom Giorgio ook haar dansleraar is. Enrichetta is de zwarte ballerina en Elvira's rivale. Het komt niet echt overeen met het echte verhaal van I Puritani, maar de kostuums en de elegantie van het aanwezige corps de ballet zorgen wel voor een onderhoudende voorstelling.

Nu, dit concept is zeker geen cadeau voor de casting-afdeling om een Elvira te vinden die er redelijk goed uitziet in een tutu, op spitzen kan lopen en ook een aantal standaard balletposes kan aannemen. Ik zie het legendarische Elvira's als Joan Sutherland of Montserrat Caballé nog niet doen. De Bulgaarse Petya Ivanova voldoet wel aan al die eisen en ze kan de rol nog zingen ook. Haar coloraturen zijn loepzuiver, haar hoge noten zijn gigantisch en haar waanzinscène is meeslepend.

Arturo is een van de beruchtste tenorrollen, vooral omwille van de talloze hoge noten tot voorbij de hoge do. Die hoge noten blijken weinig problemen te stellen voor Mario Zeffiri. Maar ook de rest van zijn stem is mooi gecultiveerd waarmee hij vlot de lange Bellini-lijnen kan vertolken. Almas Svilpa was vorig jaar nog een bleke Rheingold-Wotan in Essen. Met zijn vertolking van Giorgio, blijkt hij een veel betere belcanto-bas zijn. Hij beschikt over een indrukwekkend bereik en beschikt over het nodige stijlgevoel. Dit soort bassen zijn uniek en zouden gekoesterd moeten worden... en Wotan zingen hoort daar wat mij betreft niet bij.

Publicatie: maandag 23 november 2009 @ 21:22
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen