ti guarda dal Grande Inquisitor

I Puritani in Essen

Op de terugweg van Bremen, hield ik zondagmiddag halt in Essen voor de herneming van Bellini's I Puritani. Mijn verwachtingen waren niet al te hoog gespannen om een van de eerste producties van de, toen nog onbekende, Stefan Herheim te bekijken.

Foto

Een belcanto-vehikel als I Puritani krijgt vaak een concertante behandeling en vraagt dan ook enige creativiteit om er boeiend muziektheater van te maken. Dat Stefan Herheim over veel - misschien zelfs té veel - fantasie beschikt, weten we al van zijn Rusalka in de Munt. Zijn benadering van I Puritani is heel gelijkaardig. Hij misbruikt het libretto om een verhaal te vertellen dat niet noodzakelijk iets te maken heeft met de opera. Dus krijgen we geen Puriteinen of Stuarts te zien uit de 17de eeuw, maar wel een handeling die zich afspeelt in het Parijs van 1835.

Dat jaar ging I Puritani in Parijs in première... in een periode dat Bellini zich ophield in de Parijse salons. Het decor bestaat uit het koor van een gotische kathedraal, waarvan de koorkapellen ingericht zijn als salons. In dat decor staat een piano, waaraan Arturo alias Bellini zijn opera componeert. Hij wordt verliefd op de balletdanseres Elvira, wiens oom Giorgio ook haar dansleraar is. Enrichetta is de zwarte ballerina en Elvira's rivale. Het komt niet echt overeen met het echte verhaal van I Puritani, maar de kostuums en de elegantie van het aanwezige corps de ballet zorgen wel voor een onderhoudende voorstelling.

Nu, dit concept is zeker geen cadeau voor de casting-afdeling om een Elvira te vinden die er redelijk goed uitziet in een tutu, op spitzen kan lopen en ook een aantal standaard balletposes kan aannemen. Ik zie het legendarische Elvira's als Joan Sutherland of Montserrat Caballé nog niet doen. De Bulgaarse Petya Ivanova voldoet wel aan al die eisen en ze kan de rol nog zingen ook. Haar coloraturen zijn loepzuiver, haar hoge noten zijn gigantisch en haar waanzinscène is meeslepend.

Arturo is een van de beruchtste tenorrollen, vooral omwille van de talloze hoge noten tot voorbij de hoge do. Die hoge noten blijken weinig problemen te stellen voor Mario Zeffiri. Maar ook de rest van zijn stem is mooi gecultiveerd waarmee hij vlot de lange Bellini-lijnen kan vertolken. Almas Svilpa was vorig jaar nog een bleke Rheingold-Wotan in Essen. Met zijn vertolking van Giorgio, blijkt hij een veel betere belcanto-bas zijn. Hij beschikt over een indrukwekkend bereik en beschikt over het nodige stijlgevoel. Dit soort bassen zijn uniek en zouden gekoesterd moeten worden... en Wotan zingen hoort daar wat mij betreft niet bij.

Publicatie: maandag 23 november 2009 @ 21:22
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen