ti guarda dal Grande Inquisitor

Der Freischütz in Hamburg

De vorige twee dagen zag ik telkens nieuwe producties. In Hamburg zag ik echter een tien jaar oude productie van Der Freischütz van de hand van Peter Konwitschny.

Foto

Tijdens de ouverture blijft het doek dicht. Aan de rechterkant is enkel een liftdeur gebouwd, waarvan de lichtjes af en toe heen en weer bewegen van niveau 7 naar het diepste niveau "W". In het tweede bedrijf wordt duidelijk dat, als Max uit de lift stapt, die "W" het niveau van de Wolfsschlucht voorstelt. De Wolfsschluchtscène doet enigszins gedateerd aan. Op een ouderwetse TV zien we vlammen, bovenop de TV giet Kaspar de "Freikugeln", geluidseffectjes zorgen voor extra sfeer. Kortom, die hele Wolfsschluchtscène is zo angstaanjagend dat een paar toeschouwers de slappe lach krijgen.

De spreekrol van Samiel is een uitgelezen mogelijkheid voor een regisseur om zich uit te leven. Konwitschny doet eigenlijk verdacht weinig met hem. Hij ontdubbelt hem met een altvioliste die Agathe begeleidt tijdens haar aria. Halverwege het derde bedrijf heeft hij wel de hilarische ingeving om tijdens de scènewisseling de tekst van het beroemde jagerkoor voor te dragen... inclusief alle Johotralalalala's... en de zaal ligt plat. Als nadien het jagerkoor echt gezongen wordt, dan wordt er nog wel wat geglimlacht, maar de muziek maakt de tekst wat minder belachelijk.

Tenslotte is Konwitschny er ook in geslaagd om het deus-ex-machina-slot aanvaardbaar voor te stellen. Het vraagt wel een heel lange opbouw vanaf het tweede bedrijf. Tijdens het applaus na het openingsduet van Agathe en Ännchen springt op de eerste rij plots iemand op. Voor een seconde dacht ik dat het een enthousiast familielid van een van de twee sopranen was, maar als hij een boeket rozen op de scène gooit, is het duidelijk dat hij iets met de productie te maken heeft. In de loop van de voorstelling veert hij af en toe nog eens recht, maar pas in de laatste scène blijkt hij de "Eremit" te zijn. Als een neutrale toeschouwer kan hij de jagersgemeenschap overtuigen dat een "Probeschüss" misschien niet de beste test is om een huwelijkskandidaat te zoeken... zodat Agathe en Max toch kunnen trouwen.

Danielle Halbwachs heb ik al een paar keer in Essen gehoord en zij was een van de redenen waarom ik een omwegje langs Hamburg maakte om ook haar Agathe te horen. Haar gebed "Leise, leise, fromme Weise" zong ze weer met haar ronde stem. Ze is op dat moment ook perfect geplaatst voor een venster in het transparante doek en laat zo haar warme tonen recht de zaal instromen. Konwitschny maakt het haar wel een stuk moeilijker voor "Und ob die Wolke sie verhülle". De eerste helft van de aria staat ze met haar rug naar het publiek tegen een muur te zingen.

Torsten Kerl is ook een uitstekende Max. Zijn grote aria "Durch die Wälder, durch die Auen" wordt gekenmerkt door een helder klanke, een duidelijke dictie en een indrukwekkend legato. James Johnson, de Wotan van de Vlaamse Opera, is een degelijke Kaspar, maar hij klinkt wat versleten. Trine W. Lund is de spring in 't veld Ännchen. Haar stem is echter minder springerig en is soms wat klein. Tenslotte moet ook vermeld worden dat alle zangers een voorbeeldige tekstprojectie hebben in de talloze dialogen.

Lawrence Foster dirigeerde de Philharmoniker Hamburg. Vooral tijdens de ouverture maakt hij duidelijk waar Wagner zijn mosterd gehaald heeft.

Publicatie: zondag 22 november 2009 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen