ti guarda dal Grande Inquisitor

Der Freischütz in Hamburg

De vorige twee dagen zag ik telkens nieuwe producties. In Hamburg zag ik echter een tien jaar oude productie van Der Freischütz van de hand van Peter Konwitschny.

Foto

Tijdens de ouverture blijft het doek dicht. Aan de rechterkant is enkel een liftdeur gebouwd, waarvan de lichtjes af en toe heen en weer bewegen van niveau 7 naar het diepste niveau "W". In het tweede bedrijf wordt duidelijk dat, als Max uit de lift stapt, die "W" het niveau van de Wolfsschlucht voorstelt. De Wolfsschluchtscène doet enigszins gedateerd aan. Op een ouderwetse TV zien we vlammen, bovenop de TV giet Kaspar de "Freikugeln", geluidseffectjes zorgen voor extra sfeer. Kortom, die hele Wolfsschluchtscène is zo angstaanjagend dat een paar toeschouwers de slappe lach krijgen.

De spreekrol van Samiel is een uitgelezen mogelijkheid voor een regisseur om zich uit te leven. Konwitschny doet eigenlijk verdacht weinig met hem. Hij ontdubbelt hem met een altvioliste die Agathe begeleidt tijdens haar aria. Halverwege het derde bedrijf heeft hij wel de hilarische ingeving om tijdens de scènewisseling de tekst van het beroemde jagerkoor voor te dragen... inclusief alle Johotralalalala's... en de zaal ligt plat. Als nadien het jagerkoor echt gezongen wordt, dan wordt er nog wel wat geglimlacht, maar de muziek maakt de tekst wat minder belachelijk.

Tenslotte is Konwitschny er ook in geslaagd om het deus-ex-machina-slot aanvaardbaar voor te stellen. Het vraagt wel een heel lange opbouw vanaf het tweede bedrijf. Tijdens het applaus na het openingsduet van Agathe en Ännchen springt op de eerste rij plots iemand op. Voor een seconde dacht ik dat het een enthousiast familielid van een van de twee sopranen was, maar als hij een boeket rozen op de scène gooit, is het duidelijk dat hij iets met de productie te maken heeft. In de loop van de voorstelling veert hij af en toe nog eens recht, maar pas in de laatste scène blijkt hij de "Eremit" te zijn. Als een neutrale toeschouwer kan hij de jagersgemeenschap overtuigen dat een "Probeschüss" misschien niet de beste test is om een huwelijkskandidaat te zoeken... zodat Agathe en Max toch kunnen trouwen.

Danielle Halbwachs heb ik al een paar keer in Essen gehoord en zij was een van de redenen waarom ik een omwegje langs Hamburg maakte om ook haar Agathe te horen. Haar gebed "Leise, leise, fromme Weise" zong ze weer met haar ronde stem. Ze is op dat moment ook perfect geplaatst voor een venster in het transparante doek en laat zo haar warme tonen recht de zaal instromen. Konwitschny maakt het haar wel een stuk moeilijker voor "Und ob die Wolke sie verhülle". De eerste helft van de aria staat ze met haar rug naar het publiek tegen een muur te zingen.

Torsten Kerl is ook een uitstekende Max. Zijn grote aria "Durch die Wälder, durch die Auen" wordt gekenmerkt door een helder klanke, een duidelijke dictie en een indrukwekkend legato. James Johnson, de Wotan van de Vlaamse Opera, is een degelijke Kaspar, maar hij klinkt wat versleten. Trine W. Lund is de spring in 't veld Ännchen. Haar stem is echter minder springerig en is soms wat klein. Tenslotte moet ook vermeld worden dat alle zangers een voorbeeldige tekstprojectie hebben in de talloze dialogen.

Lawrence Foster dirigeerde de Philharmoniker Hamburg. Vooral tijdens de ouverture maakt hij duidelijk waar Wagner zijn mosterd gehaald heeft.

Publicatie: zondag 22 november 2009 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen