ti guarda dal Grande Inquisitor

Madama Butterfly in Antwerpen

Vijftien jaar geleden presenteerde Robert Carsen zijn visie op Madama Butterfly in de Vlaamse Opera. Ze hadden toen gekozen om de oerversie op te voeren... de versie die in 1904 gigantisch flopte in de Scala (wellicht ten gevolge van een anti-Puccini-claque), waarna Puccini zijn opera herwerkte tot een versie die minder hard en minder rascistisch is.

Foto

Visueel is Carsens productie nog altijd even mooi, met het podium in de vorm van de Japanse eilanden op een geharkte kiezelzee. In het eerste bedrijf is Pinkertons schip prominent in beeld en dringt zo aggressief binnen Cio-Cio-sans wereld. Typisch Carsen zijn dan weer haar verkleedpartij van Amerikaans gekleurde kimono naar een westerse jurk, of het inwisselen van de traditionele poppetjes met de zielen van haar voorvaders door de figuurtjes die op hun huwelijkstaart stonden.

Ondanks alles, was ik deze keer geen moment ontroerd... en dat lag grotendeels aan de zangers.

Karine Babajanyan is een gevierde Cio-Cio-san, maar ze sleurt me heen en weer tussen twee standpunten. Op een vreemde manier doet ze me denken aan Patrizia Ciofi. Ze beschikt over een verbluffend areaal van expressiemogelijkheden, maar die kunnen niet verbergen dat haar stem niet over de nodige kwaliteiten beschikt.

Haar vocale expressiviteit komt goed tot uiting in de korte scène waarin ze de Amerikaanse en Japanse opvattingen over een echtscheiding uitlegt of nog in haar slotaria "Tu, tu piccolo Iddio". Maar aan de andere kant is er een aria als "Un bel dì vedremo" waarin vooral vocale schoonheid op het voorplan zou moeten komen. Haar hoogte is wel redelijk in orde. De rest van haar stem maakt ze in zo'n mate donkerder dat het kunstmatig overkomt. Daarenboven draagt haar midden en laag register veel slechter.

Projectie is ook het probleem van de tenor. Mikhail Agafonov lijkt zijn stem te sparen voor een paar cruciale momenten als hij met veel kracht probeert indruk te maken. Meestal komt hij over als een luie tenor die niet de moeite doet om iets te maken van Pinkerton. Nu, het moet gezegd zijn dat in deze oerversie van Madama Butterfly Pinkerton het moet stellen zonder zijn aria "Addio, fiorito asil"... anderzijds stond ik ook niet meteen te springen om zijn brulversie van die aria te horen.

Victor Torres kon me ook niet echt overtuigen van zijn Sharpless. Enkel in de briefscène is er even een mooi moment, maar voor de rest blijft hij te veel op de achtergrond. Ik was echter wel aangenaam verrast van Katarina Bradic, die met een mooie ronde stem de rol van Suzuki zong.

Publicatie: woensdag 11 november 2009 @ 10:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen