ti guarda dal Grande Inquisitor

Tosca in Kinepolis

De MET-cinema-reeks begon gisteren met Tosca, de "opera der opera's" zoals regisseur Luc Bondy tijdens een van de pauzes zei. In tegenstelling tot de voorstellingen die ik vorig seizoen zag, zat deze keer de Brusselse Kinepoliszaal stampvol.

Foto

Luc Bondy is bij ons goed bekend van zijn werk in de Munt. Denk maar aan die oude Cosi-productie of zijn samenwerking met Boesmans voor Wintermärchen, Julie of Yvonne. In New York moet hij opboksen tegen de herinnering van Zeffirelli's productie van Tosca, die daar bijna 25 jaar dienst heeft gedaan. Toen Bondy's versie vorige maand in première ging, werd hij ontvangen op boegeroep. Die reactie is ongebrijpelijk, want Bondy heeft een realistische Tosca gemaakt... die in Berlijn waarschijnlijk uitgejouwd zou worden omwille van zijn traditionalisme.

Het meest werk van Bondy zit hem vooral in de details die op een cinemascherm ongetwijfeld beter overkomen dan in de zaal. Zo geeft hij zelfs de kleinere rollen een uitgetekend karakter. Opvallend is zijn Spoletta die als een soort mini-Scarpia optreedt met een veel uitgesprokener sadistisch karakter maar met dezelfde lustgevoelens als Scarpia (hij doet wat denken aan Herr Flick uit "Allo, Allo").

Heel het tweede bedrijf vond ik schitterend van begin tot einde. Je ziet de angst in de ogen van Cavaradossi als hij binnengeleid wordt, ondanks zijn rebelse uitbarsting later. Als Scarpia Tosca probeert te overtuigen om Angelotti's schuilplaats te verklappen, staan zijn mannen in de buurt waardoor het een beklemmende ondervragingsscène wordt. Tijdens "Vissi d'arte" speelt ze al met de dolk waarmee ze later Scarpia zal vermoorden. Ze bereidt de moord minutieus voor en ploft dan op het juiste moment de dolk in zijn buik. Als hij ligt te creperen, steekt ze hem in een vlaag van opwinding nog eens in het hart. Hij sterft terwijl hij voor een gigantische kaart van Rome ligt, wat Tosca's "E avanti a lui tremava tutta Roma" nog sterker maakt.

De intensiteit en de inleving waarmee Karita Mattila haar eerste Tosca speelt, is verbluffend. Het was dan ook lichtjes crimineel om haar meteen een microfoon onder de neus te duwen na het tweede bedrijf. Al de adrenaline vertaalde zich in een knettergek interview. Op vocaal vlak vind ik Mattila geen klassieke Puccini-zangeres. In vergelijking met haar Manon vorig jaar, ligt Tosca haar wel beter. Maar als ze probeert om een rustige "Vissi d'arte" te zingen, kruipt er een onstabiel vibrato in haar stem.

George Gagnidze zong Scarpia. Hij heeft de uitstraling voor Scarpia en ook een indrukwekkende stem (voor zover dat door die Kinepolis-luidsprekers te beoordelen valt), maar hij komt nogal eendimensionaal over met weinig nuanceringen. Nuanceringen waren er daarentegen te over bij de Cavaradossi van Marcelo Alvarez. Zijn stem is mooi egaal over zijn volledig bereik en de hoge noten stralen. In zijn eerste aria "Recondita armonia" is hij een poëtische schilder die met tederheid over Tosca's "occhio nero" zingt. Op acteervlak is hij wel geen partij voor Mattila... hij maakt nog wat te veel karakteristieke tenorarmbewegingen.

De volgende afspraak in Kinepolis is over twee weken... in een klassieke Aida-productie.

Publicatie: zondag 11 oktober 2009 @ 10:02
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen