ti guarda dal Grande Inquisitor

Schubert & Schumann in Schwarzenberg

Gisteren stonden er twee recitals op het programma van de Schubertiade Schwarzenberg. In de namiddag hoorden we Schubertliederen, 's avonds waren het hoofdzakelijke duetten van Schumann.

Werner Güra en Christoph Berner hadden Schwanengesang uitgekozen, aangevuld met een vijftal andere Schubertliederen. Die extra liederen kwamen eerst. Ze begonnen goed met Der Wanderer an den Mond en Im Frühling. Güra heeft duidelijk nagedacht over zijn interpretatie en welke expressie hij in de tekst wil leggen. Maar vanaf het derde lied, Alinde, begon het fout te gaan. Hij verviel in onhebbelijkheden zoals de toon te laten vallen op het einde van een frase of te vaak expressief Sprechgesang te gebruiken.

Hij had weliswaar een pupiter staan met de liedteksten als spiekbrief, waar hij veelvuldig gebruik van maakte, maar dat weerhield hem er niet van om toch fouten te maken of verkeerde inzetten te doen. Ik had het gevoel dat dat vangnet meer hinderde dan hielp, waardoor hij nonchalant werd of met minder concentratie zong.

Schwanengesang werd op een vreemde manier in twee stukken gekapt. Nog voor de pauze zong hij de vier eerste Rellstab-liederen, eindigend met het bekende Ständchen. De drie andere kwamen dan na de pauze. Zijn expressie was vergelijkbaar met de eerste Schubertliederen. Berner daarentegen maakte wel een goede indruk, ondanks het feit dat hij zijn "Rösslein" zwaar ten val liet komen in Abschied.

De Heine-liederen zijn met liederen als Der Atlas of Die Stadt een stuk zwaarder en dat leek een goed effect te hebben op Werner Güra. Nu moest hij voluit zingen en was er geen ruimte om stemloze tonen te produceren omdat hij anders verzwolgen zou worden door de piano. In Der Doppelgänger gebruikte hij ook nog even Sprechgesang voor "Da steht auch ein Mensch". Als hij eerder op de avond dat Sprechgesang niet zo misbruikt zou hebben, zou het zelfs als een geïnspireerde ingeving kunnen beschouwd worden.

Het avondconcert was van een heel ander kaliber. Het was ook het concert waarvoor een lange wachtlijst bestond. Langs de weg van de parking naar de concertzaal stonden dan ook veel mensen - op zijn Salzburgs - met een bordje "Suche Karte".

In een zangerskwartet met Angelika Kirchschlager en Thomas Quasthoff enerzijds, en Ian Bostridge en Dorothea Röschmann anderzijds, vindt iedereen wel iets van zijn gading. Op het programma stond één componist... Schumann. In het eerste deel begeleidde Helmut Deutsch hen eerst in Spanisches Liederspiel (opus 74), daarna nam Julius Drake plaats aan de piano voor Minnespiel (opus 101). De Spanische Liebeslieder (opus 138) werden vierhandig begeleid.

De sopraan-mezzo-duetten van het Liederspiel - Erste Begegnung, Botschaft, ... - zijn het bekendst, maar er zijn ook een paar solo-liederen. In Melancholie toonde Röschmann weer haar kwaliteiten als brulboei. Bostridge was goed bij stem voor Geständnis of het operette-achtige Meine Töne, still und heiter uit het Minnespiel. Het baritonlied Der Contrabandiste werd om een of andere reden geschrapt. Vermoedelijk voelde Quasthoff zich niet helemaal in orde. In het duet met Kirchschlager Ich bin dein Baum, o Gärtner leek hij zich ook in te houden.

De Spanische Liebeslieder doen soms denken aan Wolfs Italienisches Liederbuch op het vlak van de interactie tussen de zangers en zangeressen. Dit werd vooral uitgespeeld in de twee tenorliederen O wie lieblich ist das Mädchen en Weh, wie zornig ist das Mädchen, en het tenor-bariton-duet Blaue Augen hat das Mädchen. De twee dames voelden zich al dan niet aangesproken of toonden verontwaardiging.

Het publiek was voor een keer terecht enthousiast en er volgden niet minder dan vijf bisnummers, elk "koppel" zong nog twee duetten van Schumann, om uiteindelijk af te sluiten met het kwartet Zigeunerleben.

Publicatie: zondag 6 september 2009 @ 11:29
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen