ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Keenlyside in Schwarzenberg

Simon Keenlyside en Malcolm Martineau gaven op de Schubertiade een klassiek recital met de grote liedcomponisten - Schubert, Schumann en Wolf - op het programma.

Ze begonnen met Dichterliebe in een degelijke uitvoering zonder echt zwakke momenten. Een uitzondering was Ich grolle nicht waarbij Keenlyside zijn stem verrassend onder druk moest zetten om de hoge noten gezongen te krijgen. En als hij in Das ist ein Flöten und Geigen twee keer "das ist ein Klingen und Dröhnen" zingt, dan doet hij het de ene keer met een ijle kopstem en de tweede keer met veel dramatisch gewicht. Contrast is niet slecht, maar dit was overdreven.

Voor de rest waren er ook verschillende mooie momenten, zoals het mooie mezza voce einde van Am leuchtenden Sommermorgen als hij de "stem" van de bloemen nadoet. Aangrijpend was ook Ich hab' im Traum geweinet, niet in het minst door de alternering van Martineaus akkoorden die van dit lied een soort requiem voor de dichter maakte. Martineau liet zich ook opmerken met de plechtige begeleiding van Im Rhein, im heiligen Strome. Hij liet wel een vreemde expressieve stilte vallen op het einde van Die alten, bösen Lieder net voor hij aan zijn postlude moest beginnen.

Muzikaal was het dus een goede Dichterliebe, maar Keenlyside werkte wel op mijn zenuwen omdat hij weer eens geen blijf wist met zijn armen. Hij gaat van samengevouwen handen naar een hand op de piano naar een of twee handen aan zijn revers... en dat allemaal in cycli van twee seconden. Na verloop van tijd komt het neurotisch over.

Na de pauze stonden vooral Schubert-liederen op het programma. Om een of andere reden begonnen ze echter met vier Mörike-Lieder van Hugo Wolf, die meer een tussendoortje leken. Die vier liederen zijn nauwelijks genoeg om er voor te gaan zitten, tenzij het een uitzonderlijke uitvoering zou zijn. Dat was echter niet het geval. Voor Gesang Weylas is het timbre van zijn stem te donker en ontbreekt zijn uitvoering aan lichtheid. Heimweh en Auf eine Christblume II vloeien dan weer niet op een natuurlijke wijze en deden me soms eerder aan Kurt Weill denken dan aan Hugo Wolf. Ze hadden dit Wolf-groepje beter weggelaten.

Met Schubert was hij weer op vertrouwd terrein. De liederen hingen min of meer thematisch aan elkaar met zonne-, hemel- en nachtliederen. Het is me wel niet helemaal duidelijk waarom ze dan als eerste lied An Silvia brachten. De andere liederen waren een goede afwisseling van het bekende - Freiwilliges Versinken of het Ständchen uit Schwanengesang - en het minder bekende zoals Die Einsiedelei of Himmelsfunken. Eerder onbekend was Verklärung, waarvan Keenlyside de slotzin "O Grab, wo ist dein Seig, wo ist dein Pfeil, o Tod", als een Brahmsiaans oratoriumrecitatief liet klinken.

De enige smet in deze groep was een rampzalig gebrulde uitvoering van Auf der Bruck waarmee hij het officieel deel afsloot. Hij maakte nog een en ander goed met twee bisnummers. An die Geliebte was even verwaarloosbaar als zijn andere Wolfvertolkingen, maar Schuberts An den Mond in einer Herbstnacht was de perfecte afsluiter... voor we de echte maan konden gaan bewonderen boven de bergen van het Bregenzer Wald in een nacht die reeds aanvoelt als een herfstnacht...

Publicatie: dinsdag 1 september 2009 @ 15:59
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Le prophète in Essen

Het is nog wat vroeg om van een revival te spreken, maar de laatste jaren zien we toch meer en meer operahuizen die niet meer terugdeinzen bij het idee om een "grand opéra" van Meyerbeer, Halévy of Auber te programmeren. De meest recente toevoeging is Meyerbeers Le prophète in Essen. Het is een, op verschillende vlakken, ontgoochelende productie.

Opera, 24-4-2017 17:06
0 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2017-2018

Een dag na de Waalse Opéra presenteert Opera Vlaanderen haar nieuwe seizoen met zeven producties, waarvan twee hernemingen. Het seizoen heeft het thema "Rien ne va Plus" meegekregen... en is uiteraard iets uitdagender dan dat van Luik.

Toekomstmuziek, 19-4-2017 17:11
4 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2017-2018

Het volgende seizoen van de Waalse Opéra leest weer als de "who's who" van de Italiaanse operacomponisten... Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi (twee keer) en Puccini. Gooi er nog een Carmen en Nozze bovenop en een rariteit als Le Domino noir en klaar is het programma.

Toekomstmuziek, 18-4-2017 21:05
1 opmerking

Iris Hendrickx en Gijs Van der Linden in deSingel

Gisteren gaven twee Belgische zangers, Iris Hendrickx en Gilles Van der Linden, een liedrecital in deSingel. Ze werden daarbij begeleid door niemand minder dan Helmut Deutsch.

Liedrecital, 13-4-2017 8:36
0 opmerkingen

Das Lied 2017 Preisträgerkonzert in Heidelberg

In 2009 heeft Thomas Quasthoff de tweejaarlijkse zangwedstrijd "Das Lied" opgericht. De eerste vier edities vonden plaats in Berlijn, in 2017 verhuisde de wedstrijd naar Heidelberg. De drie zangers en de twee pianisten die vorige maand in de prijzen vielen, gaven deze voormiddag hun "Preisträgerkonzert" in de Heidelberger Stadthalle.

Liedrecital, 9-4-2017 18:07
2 opmerkingen

Annette Dasch in Heidelberg

Net zoals Piotr Beczala stond de sopraan Annette Dasch in mijn lijstje voor herkansingen. Maar in tegenstelling tot Beczala heeft Dasch gisteren de tweede zit niet gehaald.

Liedrecital, 9-4-2017 9:17
0 opmerkingen

Thomas Quasthoff in Heidelberg

Vijf jaar geleden stopte Thomas Quasthoff met zingen. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer hij weer op het recitalpodium zou kruipen en zijn prachtige stem zou inzetten voor de vertolking van Melodramen. Vandaag was het zover, weer samen met Justus Zeyen, in het Theater Heidelberg.

Liedrecital, 8-4-2017 21:31
0 opmerkingen

Piotr Beczala in Heidelberg

Twee jaar geleden hoorde ik Piotr Beczala tijdens de Schubertiade nog een desastreuze "Müllerin" zingen. Gisteren kreeg hij een herkansing met onder andere Dichterliebe en heeft hij zich kunnen rehabiliteren. Zoals gewoonlijk was Helmut Deutsch zijn pianist.

Liedrecital, 8-4-2017 9:15
0 opmerkingen