ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff in München

Hoe had ik de (Verdi-)Opernfestspiele beter kunnen afsluiten dan met Verdi's ultieme meesterwerk Falstaff ?

Foto

Ik had de productie van Eike Gramss een aantal jaren geleden al eens gezien en ik vind ze nog altijd even schitterend. Met een minimum aan middelen, creëert hij een Windsor waar bijna iedereen kilts of kleding met Schotse ruiten draagt. Het podium is heel simpel gehouden met een gehelde houten cirkel op een draaiplatform. Enkele attributen, zoals een zetel, een paar wasdraden en natuurlijk een wasmand, vervolledigen het plaatje. Alles moet dan ook van het acteerspel en de vocale prestaties van de zangers komen... en dat doen ze schitterend.

Vorige keer vond ik Ambrogio Maestri nog niet helemaal overtuigend als Falstaff. Ondertussen heeft hij zich zo vereenzelvigd met de rol, dat alles perfect op zijn plaats valt. Hij speelt met de tekst, zijn gelaatsuitdrukkingen en houding versterken volledig zijn vertolking en hij schrikt er niet voor terug om vocale effecten te gebruiken als de tekst daar om vraagt... en dat beperkt zich niet tot het gebruik van een mooi falsetto als hij bijvoorbeeld Alice nadoet, maar ook overslaande stemmetjes of rauwe geluiden. Daarnaast kan hij ook zijn stem gigantisch laten bulderen aan het begin van "L'onore! Ladri!" of verleidelijk laten klinken in "Quand'ero paggio" of vol verwachting en vreugde "Va, vecchio John" zingen. Hij is een complete Falstaff in al zijn aspecten.

Michael Volle is ver verwijderd van een klassieke Verdi-bariton. Zijn vertolking van Ford wordt wel gekenmerkt door veel kleurschakeringen en inzet. Maar "E sogno? o realtà" is vooral rauwe jaloezie, woede en verontwaardiging. Dat is natuurlijk een begin, maar ideaal zou er ook iets van teleurstelling of verdriet kunnen weerklinken. Daniil Shtoda was de zwakkere schakel in deze bezetting. Zijn Fenton klinkt niet vrij genoeg, alhoewel "Dal labbro il canto estasiato vola" toch redelijk puur gezongen werd.

De lustige vrouwtjes worden uiteraard aangevoerd door de Alice van Anja Harteros. Ze heeft wel geen aria's te zingen, tenzij de vertelling van de legende in het derde bedrijf, alhoewel dat eerder een recitatief is. Haar grote, romige stem is wel aanwezig in alle ensembles. Een van haar mooiste momenten is als ze, op het einde van het eerste bedrijf, de zin uit Falstaffs brief - "ma il viso mio su lui resplendera come una stella" - parafraseert. Het duurt maar een paar maten, maar in al de opwinding over hoe ze Falstaff een neus gaan zetten, zet ze even de tijd stil met iets van weemoed in haar stem...

Elena Tsallagova, het sluwe vosje van Parijs, is een jeugdige Nanetta. Als de Elfenkonigin zingt ze "Sul fil d'un soffio etesio" met frisheid en mooie lange frases. En dan is er nog het fenomeen Marie-Nicole Lemieux. Ze amuseert zich te pletter als Mrs Quickly en steelt gewoon de show van iedereen die het ongeluk heeft om samen met haar te moeten zingen. Ze is hilarisch in haar scène met Falstaff en ongelooflijk grappig als ze die scène vertelt aan de andere vrouwen.

Fabio Luisi legde tenslotte alle orkestrale texturen van Verdi's meest originiele partij bloot. Ik had me inderdaad geen mooier slot van de Opernfestspiele kunnen wensen...

Publicatie: woensdag 29 juli 2009 @ 13:40
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen