ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff in München

Hoe had ik de (Verdi-)Opernfestspiele beter kunnen afsluiten dan met Verdi's ultieme meesterwerk Falstaff ?

Foto

Ik had de productie van Eike Gramss een aantal jaren geleden al eens gezien en ik vind ze nog altijd even schitterend. Met een minimum aan middelen, creëert hij een Windsor waar bijna iedereen kilts of kleding met Schotse ruiten draagt. Het podium is heel simpel gehouden met een gehelde houten cirkel op een draaiplatform. Enkele attributen, zoals een zetel, een paar wasdraden en natuurlijk een wasmand, vervolledigen het plaatje. Alles moet dan ook van het acteerspel en de vocale prestaties van de zangers komen... en dat doen ze schitterend.

Vorige keer vond ik Ambrogio Maestri nog niet helemaal overtuigend als Falstaff. Ondertussen heeft hij zich zo vereenzelvigd met de rol, dat alles perfect op zijn plaats valt. Hij speelt met de tekst, zijn gelaatsuitdrukkingen en houding versterken volledig zijn vertolking en hij schrikt er niet voor terug om vocale effecten te gebruiken als de tekst daar om vraagt... en dat beperkt zich niet tot het gebruik van een mooi falsetto als hij bijvoorbeeld Alice nadoet, maar ook overslaande stemmetjes of rauwe geluiden. Daarnaast kan hij ook zijn stem gigantisch laten bulderen aan het begin van "L'onore! Ladri!" of verleidelijk laten klinken in "Quand'ero paggio" of vol verwachting en vreugde "Va, vecchio John" zingen. Hij is een complete Falstaff in al zijn aspecten.

Michael Volle is ver verwijderd van een klassieke Verdi-bariton. Zijn vertolking van Ford wordt wel gekenmerkt door veel kleurschakeringen en inzet. Maar "E sogno? o realtà" is vooral rauwe jaloezie, woede en verontwaardiging. Dat is natuurlijk een begin, maar ideaal zou er ook iets van teleurstelling of verdriet kunnen weerklinken. Daniil Shtoda was de zwakkere schakel in deze bezetting. Zijn Fenton klinkt niet vrij genoeg, alhoewel "Dal labbro il canto estasiato vola" toch redelijk puur gezongen werd.

De lustige vrouwtjes worden uiteraard aangevoerd door de Alice van Anja Harteros. Ze heeft wel geen aria's te zingen, tenzij de vertelling van de legende in het derde bedrijf, alhoewel dat eerder een recitatief is. Haar grote, romige stem is wel aanwezig in alle ensembles. Een van haar mooiste momenten is als ze, op het einde van het eerste bedrijf, de zin uit Falstaffs brief - "ma il viso mio su lui resplendera come una stella" - parafraseert. Het duurt maar een paar maten, maar in al de opwinding over hoe ze Falstaff een neus gaan zetten, zet ze even de tijd stil met iets van weemoed in haar stem...

Elena Tsallagova, het sluwe vosje van Parijs, is een jeugdige Nanetta. Als de Elfenkonigin zingt ze "Sul fil d'un soffio etesio" met frisheid en mooie lange frases. En dan is er nog het fenomeen Marie-Nicole Lemieux. Ze amuseert zich te pletter als Mrs Quickly en steelt gewoon de show van iedereen die het ongeluk heeft om samen met haar te moeten zingen. Ze is hilarisch in haar scène met Falstaff en ongelooflijk grappig als ze die scène vertelt aan de andere vrouwen.

Fabio Luisi legde tenslotte alle orkestrale texturen van Verdi's meest originiele partij bloot. Ik had me inderdaad geen mooier slot van de Opernfestspiele kunnen wensen...

Publicatie: woensdag 29 juli 2009 @ 13:40
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
0 opmerkingen

Verdi-happening in deSingel

De jaarlijkse componistendag van deSingel was dit jaar gewijd aan Verdi met vier concerten... het eerste en het laatste met de Antwerp Symphony Orchestra onder leiding van Philippe Herreweghe.

Concert, 16-4-2018 17:39
0 opmerkingen

Le nozze di Figaro in Luik

De vorige Luikse Le nozze di Figaro speelde amper zes jaar geleden in de circustent. Vermoedelijk paste die productie niet in het operahuis. Hoe dan ook, komen ze nu met een prachtige nieuwe enscenering. Daarenboven hebben ze niemand minder dan Christophe Rousset als dirigent weten te strikken.

Opera, 11-4-2018 16:53
5 opmerkingen

Graham Johnson in deSingel

Vorig jaar behandelde Graham Johnson in zijn lezing-recital de eerste helft van Poulencs leven en liedoeuvre. Gisteren hoorden we de conclusie.

Liedrecital, 1-4-2018 9:45
0 opmerkingen

April 2018

Na Parsifal bij Opera Vlaanderen is het in april de beurt aan de Munt om een Wagner-opera te presenteren. Dat gebeurt met een nieuwe Py-productie van Lohengrin en twee bezettingen. De Waalse Opéra speelt Le nozze di Figaro. En wie tijdens het klara-festival Impressions de Pelléas gemist heeft, krijgt een herkansing in de Bijloke. De jaarlijkse componisten-happening van deSingel is dit jaar gewijd aan Verdi.

Toekomstmuziek, 30-3-2018 18:21
0 opmerkingen

BOZAR 2018-2019

Op het PSK-programma preiken volgend seizoen twee concertante opera's: Webers Der Freischütz en Lully's Armide. Verder een selectie oratoria, zoals Elias of Die Jahreszeiten (allebei o.l.v. Herreweghe). Bij de vocale concerten springt Ann Hallenberg in het oog...

Toekomstmuziek, 26-3-2018 17:12
3 opmerkingen

Florian Boesch in het PSK

"Alles wieder gut" is het thema van het Klara-festival. De tekst komt uit Die zwei blauen Augen van Mahler en werd vandaag uitgevoerd door Florian Boesch en Musicbanda Franui in het PSK.

Liedrecital, 25-3-2018 18:03
0 opmerkingen

Parsifal in Antwerpen

In 2013 kroonden de recensenten van Opernwelt Tatjana Gürbaca tot regisseur van het jaar voor haar enscenering van Parsifal. Vijf jaar later is Gürbaca weer afgezakt naar Antwerpen om de herneming van deze productie terug in te studeren.

Opera, 19-3-2018 16:19
19 opmerkingen