ti guarda dal Grande Inquisitor

Otello in München

Van alle opera's van Verdi is Otello ongetwijfeld het moeilijkst te bezetten, vooral dan de titelrol. Het is dan ook al van de Joosten-productie in de Vlaamse Opera geleden dat ik nog eens een live-Otello heb kunnen meemaken.

Foto

Voor de gelegenheid hebben ze de 10 jaar oude productie van Francesca Zambello uit de kast gehaald. Het scènebeeld bestaat uit een stalen constructie met een soort transportbanden. Aan de kostuums te zien heeft Zambello de handeling verplaatst naar het begin van de 20ste eeuw. Maar afgezien daarvan is het een libretto-getrouwe interpretatie.

De vraag is natuurlijk hoe de Otello van dienst presteert.

FotoJohan Botha heeft niet het zware timbre van een dramatische tenor, maar hij heeft wel het uithoudingsvermogen en de slagkracht om de rol tot een goed einde te brengen. Hij is voldoende intelligent om zijn stem niet aan te passen aan de verwachtingen die gevormd werden door historische Otello's. Daardoor blijft zijn stem altijd mooi klinken, ook in de hoogte is hij vastberaden. Hij slaagt erin om de liefhebbende Otello van "Già nella notte densa" perfect af te laten wisselen met de jaloerse Otello van "Dio mi potevi!". Als hij zich op het einde bewust wordt van de intriges van Iago, stort zijn wereld in en zingt hij een ontroerend mooie "Niun mi tema!".

De sopraan Adrianne Pieczonka is een vaste gast in München. Ze is echter vooral een betrouwbare sopraan, die meestal niet al te diep graaft, maar wel mooi en correct zingt. Haar Desdemona blijft daardoor wat op de achtergrond. Ze blijft meestal hangen op een zelfde geluidsniveau tegen het forte aan. Op geen enkel moment laat ze een mooi piano horen. Terwijl ik dat in haar Wilgenlied en zeker in het "Ave Maria" toch verwacht.

Een andere vaste waarde in München is Lucio Gallo. Als bijna de enige Italiaan in de bezetting, viel het op dat hij het onduidelijkst Italiaans zong. Dat is echter niet de enige reden waarom ik zijn Iago niet overtuigend vond. Als hij forte moet zingen, dan begint hij iets te veel te roepen. Zijn "Credo" brult hij zo totaal in de vernieling. "Era la notte" zong hij gelukkig wat meer richting piano, waardoor op zijn minst deze aria bijna goed klonk. Hij moet het vooral hebben van zijn acteerspel door boze, dreigende of triomfantelijke blikken de zaal in te sturen... want dan eerder lachwekkend werkt.

Bertrand de Billy stond in de orkestbak. Na de vorige dagen Carignani en Zanetti gehoord te hebben, komt zijn dirigeerprestatie wel heel spanningsloos en tam over. Vooral de eerste twee bedrijven waren weinig opwindend, ondanks de briljante muziek die Verdi geschreven heeft. Na de pauze leek hij iets meer zijn draai gevonden te hebben.

Publicatie: zondag 26 juli 2009 @ 9:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen