ti guarda dal Grande Inquisitor

Waltraud Meier in München

Ik ben een dikke week in München voor de Opernfestspiele, maar de eerste voorstelling was een Liedrecital met de sopraan (sic) Waltraud Meier en Joseph Breinl. Het programma was grosso modo het programma van haar recital-CD bij Faro Classics.

Foto

Toen ze vijf jaar geleden een recital gaf in Gent kwam ze overdonderend over. In de veel grotere zaal van het Münchener Nationaltheater had ik het zeldzame gevoel dat de zaal eigenlijk te groot was. Het is niet dat ze een probleem heeft om de ruimte te vullen, maar ze kwam afstandelijk over... zeker in het begin.

Het grootste deel van de avond bestond uit Strauss-liederen. De vijf eerste Schubertliederen leken wel opwarmertjes. Ze had een paar liederen uitgekozen die haar de mogelijkheid boden om haar theatraliteit uit te spelen, zoals Die Forelle en Gretchen am Spinnrade, maar de vonk sloeg bij mij niet meteen over. Ze gebruikte misschien net iets teveel Sprechgesang en haar tekstprojectie, die weliswaar uitstekend werkt als ze door een Wagnerorkest snijdt, komt in Schubert overdreven en onnatuurlijk over.

Het was pas bij Nachtstück, een van de betere Mayrhofer-liederen, dat ze haar magie begon te weven. In plaats van haar stem in het publiek te gooien, trok ze het publiek als het ware op het podium. Maar zelfs dan viel het middendeel weer even stil. Ze eindigde het Schubert-groepje met Erlkönig. Ze differentieerde te weinig tussen de verschillende stemmen. Enkel de Erlkönig kreeg een iets lijzigere stem dan de drie andere rollen.

Ik hoopte dat ze iets meer inspiratie bij de Strauss-liederen kon vinden. Het Strauss-deel verliep echter grotendeels parallel met de Schubert-liederen met af en toe een sprankeltje genialiteit, zoals bij Morgen of Die Nacht (die ze zonder pauze in elkaar lieten overgaan), maar ook een doordeweekse Cäcilie of Zueignung. Daar bovenop had ze nog een paar te mijden Strauss-liederen uitgekozen. Wie sollten wir geheim sie halten kan op dat vlak zonder problemen wedijveren met Mädchenblumen of de Brentano-Lieder.

Ze eindigden met Vier letzte Lieder, nog een stel liederen die ze van mij uit het repertoire mogen schrappen, afgezien van Im Abendrot... Beim Schlafengehen kan ik desnoods ook nog tolereren. Maar ook in dit grootschaliger werk kon ze me niet overtuigen. Misschien heeft ze gewoon het orkest nodig, i.p.v. een pianoversie. Maar desalniettemin was Im Abendrot wel mooi uitgevoerd als een logische tegenhanger van Morgen.

Er kwamen echter nog twee schitterende momenten aan het begin van de reeks bisnummers. Ze bleef bij het laat-romantische repertoire, maar schakelde over op Mahler. Eerst kwam Ich bin der Welt abhanden gekommen, waarmee ze weer even die magie van Nachtstück kon oproepen. Voor het publiek kon beginnen applaudisseren, stak ze haar hand op en zei ze dat ze meteen het tweede bisnummer zouden zingen... terwijl het publiek even rustig was (het klonk als een steek naar de veelvuldige kuchers)... en ze bleef in dezelfde ingetogen sfeer met Urlicht.

Voor de volgende twee bisnummers ging ze grasduinen in Wolfs Mörike-Lieder met een te extroverte Gesang Weylas om te eindigen met Abschied, een klassieke uitgooier. Het probleem is dat de zanger een perfect gevoel voor komische timing moet hebben om dit goed te kunnen zingen... en Waltraud Meier is spijtig genoeg geen komisch talent. Ook vocaal ging dit lied alle kanten uit. Het recital leek afgelopen, maar tijdens de "walking ovation" kwam ze uiteindelijk nog eens terug om de hardnekkige fans te belonen met Brahms' Wiegenlied.

Publicatie: dinsdag 21 juli 2009 @ 8:49
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen