ti guarda dal Grande Inquisitor

Le roi Arthus in De Munt

Honderd jaar geleden - op 30 november 1903 om precies te zijn - werd Chaussons enige opera Le roi Arthus gecreëerd in De Munt. Hij was er zelf niet meer bij aangezien hij vier jaar eerder omgekomen was in een onnozel fietsongeluk. En nu staat de opera hier weer... in een heel abstracte enscenering van Matthew Jocelyn en met een dubbele bezetting, waarvan ik gisteren de tweede bezetting hoorde (de eerste cast is voor volgende week).

Het decor - voor zover er van een decor sprake kan zijn - baadt in duisternis. Het enige licht is afkomstig van een paar welgemikte spots en in sommige scenes zijn er achteraan ook vensters waarvoor ze inspiratie gevonden hebben in Middeleeuwse glasramen. Deze benadering plaatst de zangers in het centrum van de aandacht en het zijn zij die de opera moeten dragen.

Het grote overwinningsfeest waarmee de opera begint, komt wat vreemd over. Het koor staat opgesteld als in een concert met daarvoor drie "pupiters" met een partituur voor Arthus, Mordred en Lancelot. Men krijgt even het gevoel dat het een concertante voorstelling gaat worden... tot het koor halverwege de eerste scene opensplijt en Genièvre naar voor schrijdt met een kelk, waarmee ze Lancelot te drinken geeft.

Voor wie het nog niet begrepen had: Chausson was een grote bewonderaar van Wagner en dit detail is dan ook geen toeval. Ook verder in de opera, zoals de liefdesscène van Lancelot en Genièvre, komen verwijzingen naar Tristan en Isolde voor. Alhoewel ik - voor wat de verhaallijn betreft - soms meer aan Pelléas en Mélisande moest denken. Debussy, die goed bevriend was met Chausson, componeerde zijn opera in dezelfde periode. Het kan niet anders dat Chausson op de hoogte was van Debussy's werk. Net zoals hij ook Maurice Maeterlinck kende; getuige zijn liedcyclus Serres chaudes.

Het tweede bedrijf bestaat eigenlijk uit twee grote "duetten". In het eerste tafereel overtuigt Genièvre Lancelot om haar naam te zuiveren tegenover Arthus, ook al betekent dit dat Lancelot hiervoor moet liegen. In het tweede tafereel zien we koning Arthus zitten op een troon, zoals een Angelsaksiche versie van Boris Godunov of Filippo II, overgeleverd aan twijfel. Bij de verschijning van Merlin en diens onthullingen stort heel zijn wereld in. Deze verschijning gebeurt aan de hand van videoprojecties van het gezicht van Merlin, gezongen door Olivier Lalouette, in close-up. Merlin zelf zit in de orkestbak. Dit is ongetwijfeld de sterkste scene van de hele avond... alleen spijtig dat op het einde van die scene een groot paard oprijst uit de grond, wat enigszins belachelijk overkomt.

In deze twee taferelen moeten de zangers het beste van zichzelf geven. In het geval van Hélène Bernardy lukt dit maar gedeeltelijk. In de laagte verdwijnt haar stem soms in het orkest en de hoogte is soms nogal schreeuwerig. Ze ontwikkelt wel in crescendo alsof ze alles opspaart tot het laatste bedrijf.

Klaus Florian Vogt, die vorig seizoen nog een indrukwekkende Florestan in Antwerpen was, schittert op elk vlak als Lancelot. Hij heeft een oneindig mooie stem die homogeen klinkt over het hele bereik, met een licht baritonale klank... ook op zijn Franse uitspraak is niets aan te merken. Hij is dan ook een heel overtuigende Lancelot.

Iets minder overtuigend is de Arthus van Andrew Schroeder. Zijn stem is een maat te klein voor de rol. Vooral in de eerste scene - ze hebben net de Saksen verslagen - moet hij toch heroïsch overkomen. Hij lijkt heel veel moeite te doen, maar zijn stem vult niet echt de zaal zoals het zou moeten. Hij had ook veel meer uit zijn "twijfelmonoloog" kunnen halen. Het is een heel expressieve scene waar een echt grote stem, die ook doordrongen is van het Franse idioom, heel veel mee kan doen. Stel je gewoon voor dat iemand als José van Dam die scene zou zingen...

Maar afgezien van deze bemerkingen is het een voorstelling die elke rechtgeaarde operafan zou moeten zien.

Wordt vervolgd...

Publicatie: donderdag 23 oktober 2003 @ 18:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
5 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen