ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Frankfurt

Ik ben dit weekend voor de eerste keer in Frankfurt en a fortiori ook voor de eerste keer in hun operahuis. Frankfurt is ook de geboortestad van Goethe en dus is Werther nog niet zo'n gek begin.

FotoDe productie van Willy Decker werd ooit in Amsterdam boven de doopvont gehouden, ze is ook al in de Vlaamse Opera te zien geweest en ondertussen heeft ze ook Frankfurt bereikt. In de bezetting waren weinig Franse invloeden te bespeuren met een Italiaanse Werther, een Britse Charlotte en een Duitse Albert.

Stefano Secco kennen we vooral uit het Italiaanse repertoire en wat mij betreft zou hij daar best ook blijven. Zijn belabberd Frans en zijn Italiaans vuur zijn geen goede combinatie voor Werther. Zijn Werther komt hectisch en overactief over. Het is een compleet wanhopige Werther, op het maniakale af, die zich op de grond werpt en tegen muren loopt. Een deel daarvan is waarschijnlijk het resultaat van de regie, maar het wordt problematisch als dit zich ook vertaalt naar zijn vocale prestatie, die weinig poëtisch is. Symptomatisch is de manier waarop hij "Pourquoi me réveiller" zingt, nochtans een beschouwende aria over de gedichten van Ossian die hem en Charlotte herinneren aan vroeger. Hij lijkt vooral bekommert te zijn om de hoge do's die hij moet zingen en werkt daar ook naar toe, maar daarbij vergeet hij om ruimte te geven aan de tekst die ervoor komt. Die hoge noten zijn wel machtig indrukwekkend. Pas in zijn sterfscène - en dan nog - doet hij het wat rustiger aan... maar zelfs dan kon hij mij voor geen seconde ontroeren.

De Charlotte van Alice Coote was compleet het tegenovergestelde. Zij is een toonbeeld van rust, haar Frans is meer dan behoorlijk en zij kan wél ontroeren. Vooral als ze in het derde bedrijf de brieven herleest van Werther - "Je vous écris de ma petite chambre" - is ze groots. Aan de ene kant voel je haar verdriet en de inherente "tristesse". Maar tegelijkertijd weet ze ook wat verlichting te brengen als ze die mooie momenten met Werther herinnert. Zo mogelijk nog hartverscheurender was haar grote aria "Va! laisse couler mes larmes". Technisch is ze niet volledig zeker. Haar lage noten zijn vaak hit-or-miss, ofwel liet ze zich te veel meeslepen door de emoties van Charlotte.

Michael Nagy hebben we onlangs nog in deSingel gehoord als een fantastische liedzanger. Hij blijkt even overtuigend te zijn als operazanger. Hij is vast verbonden met het Frankfurter operahuis. In deze productie zong hij Albert met een duidelijke expressie en met het mooiste Frans dat ik die avond gehoord heb. Britta Stallmeister is ook "vast" in Frankfurt, maar haar Sophie was benedenmaats met onbegrijpelijk Frans en een zwakke hoogte.

Publicatie: zaterdag 4 juli 2009 @ 9:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen