ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Frankfurt

Ik ben dit weekend voor de eerste keer in Frankfurt en a fortiori ook voor de eerste keer in hun operahuis. Frankfurt is ook de geboortestad van Goethe en dus is Werther nog niet zo'n gek begin.

FotoDe productie van Willy Decker werd ooit in Amsterdam boven de doopvont gehouden, ze is ook al in de Vlaamse Opera te zien geweest en ondertussen heeft ze ook Frankfurt bereikt. In de bezetting waren weinig Franse invloeden te bespeuren met een Italiaanse Werther, een Britse Charlotte en een Duitse Albert.

Stefano Secco kennen we vooral uit het Italiaanse repertoire en wat mij betreft zou hij daar best ook blijven. Zijn belabberd Frans en zijn Italiaans vuur zijn geen goede combinatie voor Werther. Zijn Werther komt hectisch en overactief over. Het is een compleet wanhopige Werther, op het maniakale af, die zich op de grond werpt en tegen muren loopt. Een deel daarvan is waarschijnlijk het resultaat van de regie, maar het wordt problematisch als dit zich ook vertaalt naar zijn vocale prestatie, die weinig poëtisch is. Symptomatisch is de manier waarop hij "Pourquoi me réveiller" zingt, nochtans een beschouwende aria over de gedichten van Ossian die hem en Charlotte herinneren aan vroeger. Hij lijkt vooral bekommert te zijn om de hoge do's die hij moet zingen en werkt daar ook naar toe, maar daarbij vergeet hij om ruimte te geven aan de tekst die ervoor komt. Die hoge noten zijn wel machtig indrukwekkend. Pas in zijn sterfscène - en dan nog - doet hij het wat rustiger aan... maar zelfs dan kon hij mij voor geen seconde ontroeren.

De Charlotte van Alice Coote was compleet het tegenovergestelde. Zij is een toonbeeld van rust, haar Frans is meer dan behoorlijk en zij kan wél ontroeren. Vooral als ze in het derde bedrijf de brieven herleest van Werther - "Je vous écris de ma petite chambre" - is ze groots. Aan de ene kant voel je haar verdriet en de inherente "tristesse". Maar tegelijkertijd weet ze ook wat verlichting te brengen als ze die mooie momenten met Werther herinnert. Zo mogelijk nog hartverscheurender was haar grote aria "Va! laisse couler mes larmes". Technisch is ze niet volledig zeker. Haar lage noten zijn vaak hit-or-miss, ofwel liet ze zich te veel meeslepen door de emoties van Charlotte.

Michael Nagy hebben we onlangs nog in deSingel gehoord als een fantastische liedzanger. Hij blijkt even overtuigend te zijn als operazanger. Hij is vast verbonden met het Frankfurter operahuis. In deze productie zong hij Albert met een duidelijke expressie en met het mooiste Frans dat ik die avond gehoord heb. Britta Stallmeister is ook "vast" in Frankfurt, maar haar Sophie was benedenmaats met onbegrijpelijk Frans en een zwakke hoogte.

Publicatie: zaterdag 4 juli 2009 @ 9:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen