ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in Kinepolis

De opera van Valencia en de Maggio Musicale Fiorentino in Firenze hebben de afgelopen jaren samengewerkt om een nieuwe Ring-cyclus te creëren. Aan de muzikale kant staat Zubin Mehta, terwijl La Fura dels Baus verantwoordelijk was voor de productie. Momenteel wordt de cyclus in zijn geheel opgevoerd in het nieuwe spectaculaire Palau de les Arts Reina Sofia in Valencia.

In het kader van Viva Europa werd de voorstelling van Die Walküre live naar allerlei Europese cinemazalen doorgestuurd. Ondanks de ongetwijfeld spetterende promotiecampagne, kwam ik pas gisteren te weten dat Kinepolis de voorstelling ook in één van hun Brusselse zalen zou vertonen. Zoals kon verwacht worden, was er een massale opkomst... ik schat dat de zaal voor ongeveer 20% vol zat (en dat is een zéér optimistische schatting).

Cinema-technisch was de vertoning niet van hetzelfde niveau als de Met-voorstellingen. Het beeld liep bijvoorbeeld een fractie van een seconde achter op het geluid, wat zeker bij close-ups storend werkte. In Spanje zat er blijkbaar ook een of andere technieker aan de geluidsknoppen, waardoor regelmatig het geluid van de zangers bijgesteld werd. Zeker tijdens de Walkurenrit ontaardde dit in een kakafonie van Hojotoho's. Maar ook Fricka klonk raar omwille van een brede kap die ze rond haar hoofd had. Daarenboven vond Kinepolis het blijkbaar ook nodig om hun scherm zo optimaal mogelijk te gebruiken en het beeld wat uit te rekken, waardoor iedereen er wat opgeblazen uitzag. Zelfs Marina Prudenskaja (de walkure Siegrune) zag er mollig uit, terwijl ze in werkelijkheid eerder een Tante Sidonia-figuur heeft.

Maar terug naar de voorstelling...

La Fura heeft twee heel onderscheiden werelden gecreëerd. Het eerste bedrijf speelt zich af in de pre-historie, of tenminste in een of andere primitieve maatschappij. De hut van Hunding en Sieglinde wordt gevormd door een cirkel van beenderen. Ze zijn gekleed in primitieve klederen, vooral Hunding ziet er uit als een neanderthaler, die zijn vrouw letterlijk aan de lijn houdt waardoor ze gedwongen wordt op handen en voeten te bewegen. Pas als Siegmund haar verlost van die strop, kan ze rechtop lopen. Siegmund en Sieglinde zijn duidelijk een tweeling met hetzelfde ruwe dreadlocks-kapsel.

De achtergrond van de scène wordt volledig ingenomen door een gigantische videowand. In het eerste bedrijf wordt logischerwijze het beeld gevuld door een gigantische boom. In het tweede bedrijf zien we vooral een sterrenhemel. De wereld van de goden is gebaseerd op science-fiction waarbij ik meteen aan "Star Wars" moest denken. Een bekend procedé van La Fura is om een soort bewegende wipplanken te gebruiken die door techniekers bestuurd worden en waarop telkens een zanger aan één uiteinde opgesteld staat en zo op en neer kan bewegen (in hun Toverfluit-productie hebben ze iets gelijkaardigs gedaan). Deze constructies verbeelden hier de paarden van Wotan en de walkuren.

In het laatste bedrijf zijn ook de typische Fura-acrobaten te zien. Als een gigantische slinger van Foucault slingert een bol heen en weer waarop de gesneuvelde helden hangen, die door de walkures opgepikt worden. Ik vond het geheel een interessant concept dat weliswaar een modern scènebeeld heeft, maar dat toch opvallend trouw blijft aan de geest van Wagners Ring. La Fura heeft een collage van hun productie op YouTube geplaatst (wel met gedeeltelijk andere zangers dan gisteren in Valencia):

De tweeling werd gezongen door Placido Domingo en Eva-Maria Westbroek. In tegenstelling tot zijn Siegmund vorige maand in de Met was Domingo nu niet ziek. Dat neemt niet weg dat ik nog altijd problemen heb met Domingo in het Duits repertoire. Puur vocaal blijft zijn stem nog altijd indrukwekkend klinken, alhoewel tegen het einde van het eerste bedrijf vermoeidheidsverschijnselen duidelijk werden met vooral een ingekorte adem en een haperend legato. Maar ik vind het Domingo-Duits hoogst onverteerbaar.

Op dat vlak is Westbroek totaal het tegenovergestelde. Zij zingt perfect verstaanbaar Duits, daarenboven is haar Sieglinde quasi-perfect. Het moment waarop ze bijvoorbeeld vertelt over Wotan die het zwaard in de boom kwam steken, is ongelooflijk intens met een spanningsboog die zich opbouwt tot prachtig stralende topnoten. Matti Salminen zong Hunding. Hij heeft alle noten om een dreigende Hunding te zingen met een overeenkomstige uitstraling.

De Brünnhilde van Jennifer Wilson vertoonde ook geen enkel moment van zwakte. Ik kon me echter nooit ontdoen van het gevoel dat vooral haar stem het meest hinder ondervond van de knopjesdraaiende geluidstechnici. Juha Uusitalo zingt tegenwoordig zowat overal Wotan. Ik weet niet hoe zijn Wotan in de zaal overkwam, maar het geluid dat ons, via de microfoontjes die tegen zijn kaak gekleefd waren, bereikte, was fantastisch. Hij zong een genuanceerde Wotan met gevoel en inleving, een verzorgde klank en een tekstinterpretatie waarmee hij kan uitgroeien tot een van de grote Wotans van het moment...

Publicatie: donderdag 25 juni 2009 @ 18:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
0 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen

Dido and Aeneas in Luik

De Waalse Opéra staat niet echt bekend voor haar programmatie van barokopera's al hebben ze tien jaar geleden wel eens de "comédie-ballet" Le Bourgeois Gentilhomme uitgevoerd. De voorstelling van Dido and Aeneas was gisteren de eerste "echte" barokopera die ik hoorde sinds de meer dan twintig jaar dat ik naar Luik ga.

Opera, 10-5-2017 17:16
0 opmerkingen

Infinite Now in Antwerpen

Shell Shock was een paar jaar geleden de bijdrage van de Munt aan de herdenkingen van de Eerste Wereldoorlog. Opera Vlaanderen doet dit met Infinite now van Chaya Czernowin. Gisteren was de Antwerpse creatie in een - letterlijk - meer dan halflege zaal.

Opera, 1-5-2017 10:09
6 opmerkingen

Mei 2017

Deze maand nemen wij en de Munt eindelijk afscheid van de tent. Dat gebeurt met Aida in een productie van Stathis Livathinos en met een dubbele bezetting. De binnenkoer van de Landcommanderij in Alden Biesen is weer het jaarlijks podium voor de Zomeropera met deze keer Don Pasquale. De laatste cinema-voorstelling van de Met dit seizoen is Der Rosenkavalier waarmee Renée Fleming afscheid neemt van de bühne. Tenslotte wordt in verschillende concertzalen de 70ste verjaardag van Philippe Herreweghe gevierd.

Toekomstmuziek, 29-4-2017 15:47
2 opmerkingen