ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in Essen

Eerder dit seizoen begon de opera van Essen aan hun vier-regisseuren-Ring. Na de mislukking van Das Rheingold kregen we nu een herkansing met Die Walküre. En daar waar de Rheingold-regie van Tilman Knabe thuishoort in het lijstje van slechtste ensceneringen van het seizoen, zal de Walküre-productie van Dietrich Hilsdorf zeer waarschijnlijk terechtkomen in mijn top-tien van dit jaar... zowel op scenisch als muzikaal vlak, niet in het minst door de weeral bezielende leiding van Stefan Soltesz.

FotoDieter Richter heeft een eenheidsdecor ontworpen voor de drie bedrijven. Het bestaat uit een majestueus paleis dat duidelijk betere tijden gekend heeft, er zijn zelfs bloedvlekken te zien op de muren. Het dak wordt gedragen door zuilen, één daarvan is een gemuteerde boom waarin - jawel (!) - een zwaard steekt. Uit de kostuums blijkt een militaire achtergrond. Zowat iedereen draagt lange legerjassen. De walkuren zijn daarenboven gekleed in lange rode jurken met versieringen die naar een maliënkolder verwijzen.

Dietrich Hilsdorf volgt redelijk goed het libretto, maar voegt hier en daar wat zaken toe, die echter eerder verduidelijken dan storen. Tijdens de prelude laat hij Hunding reeds thuiskomen en verdwijnen in zijn slaapkamer. Dit zorgt van meet af aan voor een Hitchkockiaanse spanning in het eerste bedrijf. Zijn grootste ingreep vindt plaats aan het begin van het tweede bedrijf. Siegmund en Sieglinde (die ondertussen al hoogzwanger is), evenals Hunding, zijn aanwezig bij de confrontatie tussen Fricka en Wotan. Hunding slijmt bij Fricka om zijn zaak te bepleiten en daar lijkt het ook op... een "zaak" waarbij de beschuldigden - Siegmund en Sieglinde - heen en weer geslingerd worden tussen hoop en angst telkens Fricka dan wel Wotan de bovenhand krijgt in de discussie.

Daarnaast zorgt Hilsdorf ook voor een uitstekende personenregie. Zo is elk detail in de Siegmund-en-Sieglinde-scène op zijn plaats. Op het moment dat het Lenz-motief in het orkest weerklinkt, kruisen hun blikken elkaar. Als Sieglinde Siegmund te drinken aanbiedt, dan doopt hij eerst zijn vingers in het water om te proeven of het water wel veilig is. Over elke aanraking tussen de Wälsung-tweelingen is nagedacht. Hilsdorf laat zijn aandacht ook niet zakken voor het laatste bedrijf. Elke walkure krijgt een eigen karakter mee en reageert anders op de woede van Wotan tegenover Brünnhilde. De een kruipt weg onder tafel, de andere deinst angstig terug en nog een ander biedt weerstand. De hele opera is een aanschakeling van intrigerende scènes waarbij ik gefascineerd aan mijn stoel gekluisterd zat.

FotoMaar een intelligente regie gaat verloren als het muzikale aspect niet op hetzelfde niveau staat. Jeffrey Dowd en Danielle Halbwachs zongen respectievelijk Siegmund en Sieglinde. Beiden waren ook het koppel in de Essense Tannhäuser. Dowd was toen al een degelijke Tannhäuser en ook zijn Siegmund stond er. Hij komt soms wat afstandelijk over en is niet altijd even boeiend, maar puur vocaal is er weinig op aan te merken. Elk noot zit goed en hij kan indruk maken met de lang aangehouden "Wälse". Halbwachs bevestigt de indruk, die ze als Elisabeth gemaakt had. Ze heeft een gigantische stem, die ook nog eens mooi rond klinkt en waarmee ze ook mooi kan nuanceren.

De Hunding van Marcel Rosca viel in dit gezelschap wat uit de toon. Legato zingen is niet zijn sterkste kant, en als acteur maakt hij zich vaak schuldig aan overacting. Zijn slepende toon past trouwens veel beter bij de draak Fafner. Voor Hunding verwacht ik meer "beet" in zijn stem. Net zoals in Rheingold was Ildiko Szönyi weer een angstaanjagende Fricka... van het soort dat je niet graag in een donker straatje tegenkomt.

Wotan zou aanvankelijk gezongen worden door Franz Hawlata, maar die liet verstek gaan... ik kan me trouwens geen Wotan voorstellen met Hawalata's stem. Om de voorstellingenreeks toch te kunnen behouden, werd beroep gedaan op een hele reeks baritons. In de voorstelling gisteren, hoorde ik de Noor Terje Stensvold. Hij heeft een stem met veel slagkracht en met een schitterende hoogte. De kracht waarmee hij Brünnhilde in het derde bedrijf terecht wijst, is fenomenaal. Meteen daarna kan hij toch ook ontroeren tijdens zijn "Abschied".

De Brünnhilde Catherine Foster was voor mij de echte ontdekking van de avond. De laatste jaren was ze "fest" in Weimar, waar ze reeds alle Brünnhildes rustig heeft kunnen doorzwemmen... en blijkbaar met succes. Ook in Essen is ze wonderbaarlijk. Haar stem snijdt los door elke orkestklank die Soltesz kan ontketenen. Ze blijft daarbij altijd mooi en egaal klinken zonder ooit maar te moeten forceren... en ze kan nog acteren ook. Maar wat het meest opvalt, is dat ze erin slaagt om alles zo ongelooflijk gemakkelijk te laten klinken. Voor mij is dit dé aanduiding dat Catherine Foster een naam is die we moeten onthouden

Publicatie: maandag 15 juni 2009 @ 19:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
0 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen

Dido and Aeneas in Luik

De Waalse Opéra staat niet echt bekend voor haar programmatie van barokopera's al hebben ze tien jaar geleden wel eens de "comédie-ballet" Le Bourgeois Gentilhomme uitgevoerd. De voorstelling van Dido and Aeneas was gisteren de eerste "echte" barokopera die ik hoorde sinds de meer dan twintig jaar dat ik naar Luik ga.

Opera, 10-5-2017 17:16
0 opmerkingen

Infinite Now in Antwerpen

Shell Shock was een paar jaar geleden de bijdrage van de Munt aan de herdenkingen van de Eerste Wereldoorlog. Opera Vlaanderen doet dit met Infinite now van Chaya Czernowin. Gisteren was de Antwerpse creatie in een - letterlijk - meer dan halflege zaal.

Opera, 1-5-2017 10:09
6 opmerkingen

Mei 2017

Deze maand nemen wij en de Munt eindelijk afscheid van de tent. Dat gebeurt met Aida in een productie van Stathis Livathinos en met een dubbele bezetting. De binnenkoer van de Landcommanderij in Alden Biesen is weer het jaarlijks podium voor de Zomeropera met deze keer Don Pasquale. De laatste cinema-voorstelling van de Met dit seizoen is Der Rosenkavalier waarmee Renée Fleming afscheid neemt van de bühne. Tenslotte wordt in verschillende concertzalen de 70ste verjaardag van Philippe Herreweghe gevierd.

Toekomstmuziek, 29-4-2017 15:47
2 opmerkingen