ti guarda dal Grande Inquisitor

I due Foscari in Dortmund

In Dortmund werd een nieuw festival opgericht met de veelbelovende titel Klangvokal Musikfestival. De ruggegraat van dit festival is het rijke koorleven in Dortmund en omstreken. Die koren worden tijdens het festival ook ingezet in verschillende concertante operavoorstellingen. Eén daarvan was I due Foscari, Verdi's andere Doge-opera. Carlo Montanaro leidde het "Philharmonischer Chor des Musikvereins Dortmund" en het "WDR Rundfunkorchester Köln" in het Konzerthaus Dortmund.

Foto

I due Foscari is een vroege Verdi-opera - te situeren tussen Ernani en Giovanna d'Arco - maar er zijn toch al verschillende elementen aanwezig die ook in zijn latere opera's terugkomen. Zo bestaat de finale van het eerste bedrijf uit een vader-dochter-scène, die wel nog niet het niveau heeft van bijvoorbeeld die van Violetta-Germont, Amelia-Simone of Gilda-Rigoletto. De opbouw van het tweede bedrijf is ook opvallend en doet denken aan de opbouw van het tweede bedrijf van Un ballo in maschera. De eerste scène is de gevangenisscène van Jacopo (inclusief geesten), die wordt gevolgd door het duet met Lucrezia, waarna dit zich verder ontwikkelt tot een trio met de Doge om te eindigen in een kwartet samen met Loredano. Loredano is trouwens maar een kleine rol. Ik kan me voorstellen dat een oudere Verdi deze "slechterik" veel meer uitgewerkt zou hebben tot een soort Iago-figuur.

Renato Bruson hoort tot de vorige generatie Verdi-baritons, maar die toch nog altijd actief is en nog altijd boeiende vertolkingen kan neerzetten. Bruson zong uiteraard de Doge Francesco Foscari en zijn stem klinkt verrassend ongeschonden. In zijn eerste romanza "O vecchio cor che batte" laat hij een mooie, stabiele stem horen met een vrije hoogte zonder enig spoor van een ongecontroleerd vibrato. Een van zijn grote momenten is de finale van het tweede bedrijf als hij een nobele uitdrukking geeft aan "O patrizi, il voleste", de monoloog waarin hij zijn vaderlijke gevoelens opzij zet ten voordele van het ambt van de Doge en zich zo voorbereidt op de veroordeling van zijn zoon. Hij was even indrukwekkend en daarenboven ontroerend in zijn sterfscène "Questa dunque è l'iniqua mercede".

Foscari's zoon, Jacopo Foscari, werd gezongen door Francisco Casanova. Hij is een archetypische Italiaanse operatenor, zowel met zijn stralende klank als qua fysische omvang. Hij zingt met stijl en gevoel, alhoewel dat gevoel even op zich liet wachten. Zijn cavatina "Dal più remoto esilio" klonk merkwaardig hol. Maar in zijn hallucinatiescène "Non maledirmi o prode" varieert hij zijn stem om alle emoties van eenzaamheid tot angst te doorlopen. Ik had wel de indruk dat zijn intonatie niet altijd even juist was.

De Canadese sopraan Manon Feubel hebben we al verschillende keren in Luik kunnen bewonderen in allerlei spinto-partijen. Nu zong ze Lucrezia Contarini. Ze liet een iets mindere indruk na dan wat ik verwachtte. Ze begon redelijk mak aan haar eerste aria "Tu al cui sguardi onni possente". In het middendeel van die aria schakelde ze echter over op een wonderlijk mezza voce om in de cabaletta "La clemenza, s'aggiunge lo scherno" volledig los te barsten.

Wie ook eens naar Dortmund wil gaan, moet misschien hun kalender in het oog houden. Volgend seizoen doen ze bijvoorbeeld een concertante Norma met... zowaar Cecilia Bartoli... als Norma.

Publicatie: maandag 15 juni 2009 @ 1:23
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen