ti guarda dal Grande Inquisitor

Le nozze di Figaro in de Munt

In 1998 was Le nozze di Figaro in de enscenering van Christof Loy voor de eerste keer te zien in de Munt. Na een herneming in 2001 wordt deze productie weer opgevoerd... hopelijk voor de laatste keer, want de fut begint er stilaan uit te geraken.

Foto

Voor een populair werk als Nozze heeft de Munt de vijf hoofdrollen volledig dubbel bezet. De ene bezetting is al iets beter dan de andere, maar geen van beide kon me echt bekoren. De zogenaamde "eerste" bezetting was zelfs ronduit zwak te noemen op een enkele uitzondering na.

Die uitzondering was Stéphane Degout als de Graaf. Met zijn mooie ronde stem zet hij een elegante Graaf neer. Hij weet de partij goed te doseren, waardoor hij er op het einde nog niet volledig door zit. Er was slechts een kleine smet... de jubilar-melismen in zijn grote scène "Hai già vinta la causa" kwamen uitgewassen en slordig over. In de andere bezetting hoorden we Roman Trekel. Hij heeft uiteraard een heel andere stem, die misschien niet zo mooi is als die van Degout, maar die wel veel meer karakter heeft. Daardoor komt zijn vertolking veel expressiever over, zowel in de recitatieven als in de aria's. Hij maakt daarbij gebruik van een heel breed spectrum aan kleuren en vocale effecten.

De "eerste" Gravin was Andrea Rost. Zij laat heel veel metaal horen, waardoor ik haar "Porgi amor" ronduit lelijk vond. "Dove sono i bei momenti" was al iets beter, zij het met een héél zwakke triller, maar in het algemeen bleef ze vrij monotoon. Zij was zeker een van de grote teleurstellingen van de avond. Ik ben ook al geen grote fan van Virginia Tola, maar zij zong een beduidend betere Gravin. Haar stem is om te beginnen ronder wat al helpt in het charme-departement, alhoewel haar eerste aria ook niet speciaal was. Haar tweede aria voerde ze wel mooi uit, met voldoende nuanceringen.

Foto

De titelrol moet voor mij door een bas gezongen worden, of toch een bariton die voldoende lage noten heeft. Voor de Figaro van Alex Esposito was dat het grote probleem. In aria's zoals "Non più andrai" of "Aprite un po'quegli occhi" geeft die fundering een bijkomende kwaliteit aan de uitvoering. Esposito leek echter wel beter te worden naarmate de avond vorderde. Marco Vinco beschikt wel over de nodige bastonen, maar komt dan weer wisselvallig over. Zijn "Aprite un po'quegli occhi" vond ik bijvoorbeeld schitterend, maar op andere momenten lijkt hij te veel op zijn keel te zingen, waardoor er weinig expressieruimte overblijft.

Susanna is zo'n dankbare rol waardoor ze heel gemakkelijk kan uitgroeien tot de ster van de avond. In het geval van Ingela Bohlin is dat echter niet het geval. Haar Susanna sprankelt niet voldoende, haar stem zwabbert wat heen en weer. Pas in "Giunse alfin il momento" - maar dat is al ruim laat - lijkt ze haar draai gevonden te hebben. Maar zelfs dan is ze nog geen partij voor Bernarda Bobro. Haar "Giunse" was echt ontroerend. Voor de rest doet ze alles wat ik van een Susanna verwacht. Haar stem zit gewoon zo goed waardoor ze alle vrijheid heeft die ze zich maar kan wensen, en waardoor ze ook zonder problemen elk ensemble kan domineren.

De twee Cherubino's waren dan weer middelmatig. Sophie Marilley acteert er wel lustig op los en zet een heel overtuigende puber neer, maar haar twee aria's ontbreekt het aan charme. Janja Vuletic heeft daarentegen een veel grotere en veel egalere stem, alhoewel ze er ongetwijfeld te vrouwelijk uitziet.

De kwaliteit van de bezetting van de kleinere rolletjes varieerde van lamentabel tot uitmuntend. Helen Field, ooit nog Salome in de Munt, hoort in de rampzalige categorie thuis. Ze heeft nog wel veel uitstraling maar ze kan soms maar moeilijk toon houden. Anderzijds konden we genieten van niemand minder dan John Graham-Hall als Don Basilio. Dat is pure luxe en zijn sorbet-aria kreeg een welverdiend applaus...

Publicatie: donderdag 11 juni 2009 @ 18:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen