ti guarda dal Grande Inquisitor

Le nozze di Figaro in de Munt

In 1998 was Le nozze di Figaro in de enscenering van Christof Loy voor de eerste keer te zien in de Munt. Na een herneming in 2001 wordt deze productie weer opgevoerd... hopelijk voor de laatste keer, want de fut begint er stilaan uit te geraken.

Foto

Voor een populair werk als Nozze heeft de Munt de vijf hoofdrollen volledig dubbel bezet. De ene bezetting is al iets beter dan de andere, maar geen van beide kon me echt bekoren. De zogenaamde "eerste" bezetting was zelfs ronduit zwak te noemen op een enkele uitzondering na.

Die uitzondering was Stéphane Degout als de Graaf. Met zijn mooie ronde stem zet hij een elegante Graaf neer. Hij weet de partij goed te doseren, waardoor hij er op het einde nog niet volledig door zit. Er was slechts een kleine smet... de jubilar-melismen in zijn grote scène "Hai già vinta la causa" kwamen uitgewassen en slordig over. In de andere bezetting hoorden we Roman Trekel. Hij heeft uiteraard een heel andere stem, die misschien niet zo mooi is als die van Degout, maar die wel veel meer karakter heeft. Daardoor komt zijn vertolking veel expressiever over, zowel in de recitatieven als in de aria's. Hij maakt daarbij gebruik van een heel breed spectrum aan kleuren en vocale effecten.

De "eerste" Gravin was Andrea Rost. Zij laat heel veel metaal horen, waardoor ik haar "Porgi amor" ronduit lelijk vond. "Dove sono i bei momenti" was al iets beter, zij het met een héél zwakke triller, maar in het algemeen bleef ze vrij monotoon. Zij was zeker een van de grote teleurstellingen van de avond. Ik ben ook al geen grote fan van Virginia Tola, maar zij zong een beduidend betere Gravin. Haar stem is om te beginnen ronder wat al helpt in het charme-departement, alhoewel haar eerste aria ook niet speciaal was. Haar tweede aria voerde ze wel mooi uit, met voldoende nuanceringen.

Foto

De titelrol moet voor mij door een bas gezongen worden, of toch een bariton die voldoende lage noten heeft. Voor de Figaro van Alex Esposito was dat het grote probleem. In aria's zoals "Non più andrai" of "Aprite un po'quegli occhi" geeft die fundering een bijkomende kwaliteit aan de uitvoering. Esposito leek echter wel beter te worden naarmate de avond vorderde. Marco Vinco beschikt wel over de nodige bastonen, maar komt dan weer wisselvallig over. Zijn "Aprite un po'quegli occhi" vond ik bijvoorbeeld schitterend, maar op andere momenten lijkt hij te veel op zijn keel te zingen, waardoor er weinig expressieruimte overblijft.

Susanna is zo'n dankbare rol waardoor ze heel gemakkelijk kan uitgroeien tot de ster van de avond. In het geval van Ingela Bohlin is dat echter niet het geval. Haar Susanna sprankelt niet voldoende, haar stem zwabbert wat heen en weer. Pas in "Giunse alfin il momento" - maar dat is al ruim laat - lijkt ze haar draai gevonden te hebben. Maar zelfs dan is ze nog geen partij voor Bernarda Bobro. Haar "Giunse" was echt ontroerend. Voor de rest doet ze alles wat ik van een Susanna verwacht. Haar stem zit gewoon zo goed waardoor ze alle vrijheid heeft die ze zich maar kan wensen, en waardoor ze ook zonder problemen elk ensemble kan domineren.

De twee Cherubino's waren dan weer middelmatig. Sophie Marilley acteert er wel lustig op los en zet een heel overtuigende puber neer, maar haar twee aria's ontbreekt het aan charme. Janja Vuletic heeft daarentegen een veel grotere en veel egalere stem, alhoewel ze er ongetwijfeld te vrouwelijk uitziet.

De kwaliteit van de bezetting van de kleinere rolletjes varieerde van lamentabel tot uitmuntend. Helen Field, ooit nog Salome in de Munt, hoort in de rampzalige categorie thuis. Ze heeft nog wel veel uitstraling maar ze kan soms maar moeilijk toon houden. Anderzijds konden we genieten van niemand minder dan John Graham-Hall als Don Basilio. Dat is pure luxe en zijn sorbet-aria kreeg een welverdiend applaus...

Publicatie: donderdag 11 juni 2009 @ 18:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

Italienisches Liederbuch in Schwarzenberg

De Schubertiade Schwarzenberg werd afgesloten met een duorecital van Christoph Prégardien en Julia Kleiter. Op het programma stond slechts één werk... Hugo Wolfs Italienisches Liederbuch, met Michael Gees aan de piano.

Liedrecital, 3-9-2017 18:00
5 opmerkingen

Meisterkurs in Schwarzenberg

De afgelopen week hebben Thomas Quasthoff en Justus Zeyen een dagelijkse "Meisterkurs" geanimeerd. Deze voormiddag werd de week afgesloten met een slotconcert.

Liedrecital, 2-9-2017 22:52
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen