Il Grand' Inquisitor

House of the Sleeping Beauties in de Munt

Kris Defoort, Guy Cassiers en Marianne Van Kerkhoven schreven een Engelstalig libretto, gebaseerd op de roman "De schone slaapsters" van Yasunari Kawabata. Kris Defoort zette alles op muziek en het resultaat is de "Opera in Three Nights" House of the Sleeping Beauties die in de Munt gecreëerd werd in een productie van Guy Cassiers en met Patrick Davin als dirigent.

illustratie

De opera gaat over een soort bordeel waar oude mannen de nacht kunnen doorbrengen bij jonge meisjes, die gedrogeerd zijn, maar zonder dat er intiem contact mag plaatsvinden. In de opera brengt Yoshio Eguchi drie bezoeken en daarbij komen herinneringen boven naar de vrouwen in zijn leven, zijn dochters, zijn minnaressen en zijn moeder.

De oude man wordt ontdubbeld in een zanger (de bariton Omar Ebrahim) en een acteur (Dirk Roofthooft). De acteur is de enige die effectief deelneemt aan de weinige actie en dit gebeurt dan met de "Madam" van het Huis, de actrice Katelijne Verbeke. Deze dialogen zijn telkens rustpunten waarbij zachte pianomuziek op de achtergrond te horen is. De rest van de partituur varieert van sfeervol tot dramatisch... in het tweede bedrijf heeft Defoort zelfs barokachtige muziek geschreven.

De zangers zijn pas te horen, als "The Old Man" alleen is met het slapende meisje. De sopraan Barbara Hannigan vertolkt dan de vrouwen uit zijn herinneringen. Een vocaal kwartet - Susanne Duwe, Alice Foccroulle, Susanne Hawkins en Els Mondelaers - beschrijven vooral wat er gebeurt. Doordat eigenlijk alles wat gebeurt ook verteld wordt, kan de enscenering heel eenvoudig gehouden worden.

In het poëtische scènebeeld is geen plaats voor expliciete handelingen, maar wordt alles gesuggereerd. De "sleeping beauties" worden telkens in beeld gebracht door de danseres Kaori Ito. Boven de Japanse ruimte schuift telkens een raam omhoog, waar we haar zien dansen, wat soms meer acrobatische dimensies aanneemt als ze in het tweede bedrijf aan kabels hangt, of in het derde bedrijf door en over allerlei staketsels beweegt.

Het eerste kwartier had ik wat moeite om in de muziek te geraken, maar nadien werd ik meegezogen in het verhaal en vloog de anderhalf uur durende voorstelling voorbij. Voor mij was dit een geslaagde creatie.

Publicatie: zaterdag 16 mei 2009 @ 15:32
Rubriek: Opera