ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in New York

De bezetting van Die Walküre in de Metropolitan Opera maakte een veel betere indruk dan die van Das Rheingold, zij het dat één zanger niet helemaal in orde was...

Foto

Voor het eerste bedrijf werd aangekondigd dat Placido Domingo toch de rol van Siegmund zou zingen. Hij had dat beter niet gedaan. Hij neemt zijn toevlucht tot Sprechgesang zonder het minste legato. Hij compenseerde wel veel met een intelligente en gedetailleerde interpretatie. Halverwege het eerste bedrijf moest hij vervangen worden door Gary Lehman. Ik had eerst niet door dat er een verwisseling plaats gevonden had. Lehman klonk even miserabel als Domingo met een even geaccenteerd Duits. Voor hij in het tweede bedrijf gedood wordt, was hij echter wel volledig ingezongen en liet hij een mooie volle stem horen. Het is spijtig dat Lehman niet van in het begin de kans gekregen heeft om Siegmund te zingen.

Hun Sieglinde, Adrianne Pieczonka, bleef interpretatief wat op de achtergrond. Ze heeft wel een mooie generieke klank. Het was dan ook niet te verwonderen dat in het eerste bedrijf de show weer gestolen werd door de Hunding van René Pape. Hij geeft elk woord betekenis, boetseert zijn frases tot een samenhangend geheel en legt de nadruk op de belangrijke momenten. Het is ook een verademing om een zanger te horen waarvoor de ondertitels totaal overbodig zijn.

Het tweede bedrijf begon schitterend met een briljante Yvonne Naef die als Fricka de vocale gelijke blijkt te zijn van Pape. Ze zingt wel iets minder op de tekst, maar de slagkracht en de uitstraling van haar stem zijn fenomenaal. Linda Watson blijkt ook een meer dan competente Brünnhilde te zijn met stalen Hojotoho's en een onvermoeibare expressie. Oorspronkelijk zou Christine Brewer Brünnhilde gezongen hebben, maar Linda Watson was over de volledige lijn een goede vervanging.

Daarna begon het serieus te slabakken, wat volledig op rekening van James Levine geschreven kan worden. Hij zwelgt in de klank van zijn orkest en vindt blijkbaar dat het niet lang genoeg kan duren. Hij vestigt nieuwe traagheidsrecords met een tweede bedrijf dat bijna twee uur duurde, maar nog langer aanvoelde. Heel de monoloog van Wotan verliest daardoor aan spanning. Het was wel opmerkelijk dat James Morris geen problemen leek te hebben om Levines tempo's vast te houden. Hetzelfde gebeurde in het derde bedrijf tijdens zijn "Abschied" met weer uitgerokken tempo's.

Als Levine dit soort tempo's onderhoudt, dan zal ik me zondag nog moeten haasten om mijn vliegtuig te halen na de Götterdämmerung van zaterdagavond...

Publicatie: woensdag 6 mei 2009 @ 14:56
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen