ti guarda dal Grande Inquisitor

Fra Diavolo in Luik

Daniel François Esprit Auber is bij elke Belg bekend uit de geschiedenislessen als de componist wiens grand-opéra La muette de Portici mee aan de wieg van België heeft gestaan. Auber is echter ook de componist die bij de pioniers van de opéra-comique hoorde. Zijn bekendste exemplaar daarvan is ongetwijfeld Fra Diavolo. De Waalse Opera voert een co-productie met de Parijse Opéra-Comique op... als laatste voorstelling voor de 18 maanden lange sluiting voor renovatiewerken. Mazzonis kwam voor de voorstelling zelfs even op het podium om ons even aan dit historische feit te herinneren (en tegelijkertijd reclame te maken om toch vooral te volgen naar het "Palais Opéra de Liège").

FotoFra Diavolo is het verhaal van Zerline, de dochter van de herbergier Mathéo, die op het punt staat te trouwen met een rijke boerenzoon. Ze wil echter liever trouwen met de (arme) soldaat Lorenzo. Het rijke Engelse paar Lady Pamela en Lord Cockburn arriveren in de herberg om te overnachten en worden gevolgd door een "Markies". Die markies is eigenlijk de vermomde bandiet Fra Diavolo die uit is op het goud van de Engelsen. Uiteindelijk slaagt Lorenzo erin om Fra Diavolo in de val te laten lopen en kan hij toch met Zerline trouwen.

Jérôme Deschamps, tevens directeur van de Opéra-Comique, heeft een propere productie neergezet. Hij neemt wel nogal vaak een toevlucht tot de sta-en-zing-benadering, al dan niet met brede gebaren. Zerlines grote aria van het tweede bedrijf is een klassiek geval van een enscenering voor doven en slechthorenden. In het geval van Fra Diavolo zijn die poses duidelijk zo bedoeld. Deschamps maakt er een bandiet van met de elegantie van een Errol Flynn.

Op een enkele uitzondering na, is deze Fra Diavolo meer dan behoorlijk bezet. Kenneth Tarver leent zijn slanke tenor voor een stijlvolle uitvoering van de bandiet. Sumi Jo was beter dan verwacht als Zerline. Haar meest recente optredens in de Munt waren niet echt overtuigend. Maar ze kan nog charmant uit de hoek komen in deze rol. Ook vocaal laat ze zo goed als geen steken vallen. De enige problematische zanger was de tenor Antonio Figueroa. Als Lorenzo klinken enkel zijn hoge noten goed. De rest van zijn stem projecteert voor geen meter. Bij de kleinere rolletjes moet Doris Lamprecht als de Lady opgemerkt worden, maar vooral het mooie bastimbre van Vincent Pavesi als Mathéo.

Publicatie: woensdag 29 april 2009 @ 22:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen