ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Feen in Parijs

Die Feen is de eerste opera die Wagner op 20-jarige leeftijd componeerde, alhoewel hij pas in 1888 - vijf jaar na zijn dood - gecreŽerd werd in MŁnchen. Het Thť‚tre du Ch‚telet gaf een zeldzame uitvoering van dit jeugdwerk onder de gedreven leiding van Marc Minkowski.

Foto

Het is misschien nuttig om vooraf even de handeling samen te vatten. De ridder Arindal is verliefd op de fee Ada. Ze wil haar onsterfelijkheid opgeven als Arindal gedurende acht jaar niet naar haar naam of herkomst vraagt (tiens, tiens, waar hebben we dat nog gehoord?). Net voor de 'Frist um is', vraagt hij haar naam waarna ze afscheid moeten nemen. Hij zweert echter dat hij haar nooit zal vervloeken. Om Arindal terug te winnen, moet Ada hem aan een aantal beproevingen onderwerpen. Ze verschijnt aan Arindal waarbij ze doet alsof ze hun twee kinderen vermoord. Hij vervloekt haar, waarop zij voor 100 jaar in steen verandert en hij waanzinnig wordt. Arindal krijgt van de magiŽr Groma een schild, een zwaard en een toverlier. Met de eerste twee dringt hij door de verdediging van de feeŽnwereld (klinkt ook bekend!) en met zijn gezang wordt ze terug levend. Arindal wordt onsterfelijk en regeert samen met Ada verder over het feeŽnrijk. Terwijl zijn zus Lora en ridder Morald hem opvolgen in zijn werelds koninkrijk.

FotoVoor een debuutopera is Die Feen een verrassend matuur werk. Er zitten nog wel wat zwakke punten in - het eerste bedrijf had bijvoorbeeld een stuk korter gekund - maar ook een aantal heel sterke (zoals het hele tweede bedrijf). Verschillende thema's die Wagner later nog uitgebreider zou behandelen, komen in deze opera al voor... ook muzikaal. Zonder een musicologische vinger te kunnen leggen op details, hoorde ik vaak Lohengrin en Tannhšuser, en een uitzonderlijke keer zelfs Tristan und Isolde. Ada en Arindal kunnen trouwens als het prototype beschouwd worden van Tristan en Isolde, of zelfs van Siegfried en BrŁnnhilde... zij het met een iets positievere afloop. Het is natuurlijk wel leuk om naar de "oude" Wagner te zoeken in deze opera, maar deze grote romantische opera is veel meer verankerd in wat voorafgaat en dan vooral de muziek van Weber en Marschner (nog een componist die dringend eens terug opgevist moet worden door onze operahuizen), maar ook Mozart en Beethoven.

Emilio Sagi heeft een passend feeŽrieke en kleurrijke enscenering bedacht. Het decor van Daniel Bianco is eenvoudig gehouden met een volledig zwarte ruimte. Een podium met een paar opstapjes zorgt voor het nodige reliŽf. De meestal afgesloten ruimte zorgt af en toe wel voor wat files als het koor de scŤne moet verlaten.

Christiane Libor is de ster van de avond als de fee Ada. Ze heeft een stralende stem met grote omvang, zonder echt dramatisch te zijn, en het nodige uithoudingsvermogen. Vooral voor haar grote aria in het tweede bedrijf, "Weh' mir, so nah' die fŁrchterliche Stunde", zijn al die kwaliteiten nodig. Op geen enkel moment leek ze te verzwakken, waardoor ze op het einde nog even fris en jeugdig klonk als in het begin.

Hetzelfde kan echter niet gezegd worden over de Arindal van William Joyner. Voor Arindal is een Heldentenor nodig, met minstens een Siegmund- maar eigenlijk een Siegfried-stem. Veel van Joyners noten zijn krachtloos en op de momenten dat hij er moet staan, struikelt hij. Zijn meest dramatische moment is het moment dat hij Ada vervloekt, maar die vloek gaat verloren in een vaag gerochel. Zijn lyrische aria "Ich seh' den Himmel" in het derde bedrijf doet hij wel goed. Maar in het algemeen is hij teleurstellend. Anderzijds kan ik wel begrijpen dat de grote Wagnertenoren van het moment niet staan te springen om tijd te investeren om zo'n lange rol in te studeren, die ze misschien later nooit meer zullen zingen.

Naast deze twee grote partijen, zijn er nog een hoop kleinere rollen die echter ook grote stemmen vragen. Zo vinden we Laurent Naouri in de rol van Gernot, een van de dienaars van Arindal, en Judith Gauthier als Drolla. Samen zingen ze een Papageno-Papagena-achtig duet wat voor een komische noot zorgde. Morald werd gezongen door een brullende Laurent Alvaro.

Maar de grootste "bijrol" is die van Lora, die vertolkt werd door Lina Tetruashvili. Zij heeft een kanjer van een aria in het tweede bedrijf, "O musst du Hoffnung schwinden". Het is een aria in de Italiaanse stijl en eindigt zelfs met een volbloed-cabelatta. Tetruashvili had die aria even goed in het Italiaans kunnen zingen, want ik heb geen letter verstaan van wat waarschijnlijk een Duitse tekst is. Maar vocaal was haar uitvoering indrukwekkend, waarvoor ze zelfs een uitzinnnig applaus kreeg (ja, ja, applaus tijdens een Wagneropera... het kan).

Publicatie: vrijdag 10 april 2009 @ 10:23
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eťn van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thť‚tre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thť‚tre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen