ti guarda dal Grande Inquisitor

Der Wildschütz in Keulen

De kans om buiten Duitsland een voorstelling van één van Albert Lortzings opera's mee te maken, is zo goed als onbestaande. Zijn komische opera Der Wildschütz, oder die Stimme der Natur wordt als zijn beste creatie beschouwd. Een uitstapje naar Keulen om hun "nieuwe" productie van deze opera te zien, was dan ook onweerstaanbaar.

Foto

Het is bijna onbegonnen werk om de plot van Der Wildschütz samen te vatten. Als je de synopsis drie keer gelezen hebt, ben je nog niet zeker of je alles wel begrepen hebt... maar als je de opera live ziet, dan valt alles logisch op zijn plaats. Centraal staat een Graaf die er zijn hand niet voor omdraait om de lokale boerendochters amoureuze bezoekjes te brengen en wiens Gravin zich tekort gedaan voelt. Wie daarbij spontaan aan Le nozze di Figaro denkt, zit er niet ver naast. Er zijn nog wel meer parallellen... zoals de schoolmeester Baculus die verloofd is met Gretchen, die ook door de graaf belaagd wordt. Als op een bepaald moment een student in het dorp aankomt, verkleedt die zich als Gretchen om zo de graaf in het ootje te nemen, ala Cherubino.

En dan begint het ingewikkeld te worden. Want die student is eigenlijk een barones, die net weduwe geworden is, en tevens de zus van de Graaf is. De Graaf wil haar koppelen aan Baron Kronthal die om een of andere reden als stalmeester bij hem in dienst is. En die Baron is op zijn beurt de broer van de Gravin, maar niemand blijkt van elkaar te weten hoe die familierelaties in elkaar zitten. Uiteindelijk komt alles uit in de finale die zich afspeelt in het park van het kasteel... jawel, nog een Nozze-verwijzing.

Van die rustieke omgeving en dat kasteel is in de productie van Nigel Lowery die in 2005 in Stuttgart in première ging, weinig te merken. Wie zich Lowery's productie van Rinaldo in de Vlaamse Opera herinnert, heeft al enig idee over het humoristisch niveau dat we van hem kunnen verwachten. Zijn idee van humor bestaat blijkbaar in het uitdossen van de Baron als een Formule1-piloot (in het eerste bedrijf) of als een lakei in korte broek (in het tweede bedrijf), of de Graaf met zonnenbril en militair galakostuum op jacht te sturen, of de huismeester Pankratius een onhygiënische gebochelde kok te maken. Vooral het eerste bedrijf vond ik heel zwak met een stedelijke omgeving die hij probeert te vullen, maar dat weinig zinvol overkomt.

Voor het tweede bedrijf wordt het scènebeeld intiemer. In het kasteel van de Graaf is een theater gebouwd, ongetwijfeld ingegeven door de interesse van de Gravin voor de Griekse theatercultuur. In deze omgeving zijn er wel een aantal interessante vondsten... zoals de Gravin die dramatisch met wijdse gebaren over het podium paradeert, of duetten waarbij de ene zanger in het "theater" synchroon beweegt met de andere zanger buiten dat theatertje. Het was met andere woorden meer dan een half uur wachten eer het boeiend werd en eer ik mee was met het verhaal.

Dat kan ook wel te wijten geweest zijn aan de manier waarop ze met de dialogen omgingen. Vooral in het eerste bedrijf werden alle dialogen in een verfilmde versie weergegeven. De zangers en hun dialogen waren vooraf opgenomen en op een of andere muur of scherm werd die zwart-wit-opname dan getoond terwijl hun dialogen veel te luid door ouderwetse luidsprekers gestuurd werden. Dat deze oplossing niet nodig is om de zangers hoorbaar te maken, werd duidelijk in het tweede bedrijf. Alle zangers hadden geen enkel probleem om ook hun spreekstem verstaanbaar in de zaal geprojecteerd te krijgen. En meteen wordt de betrokkenheid en de homogeniteit van de uitvoering een stuk beter, in vergelijking met het belachelijk playbacken tegen een opgenomen klankband.

De bezetting bestond uit allemaal vaste zangers van de Keulse troupe. Wilfried Staber heeft een basstem met een ouderwets-Duitse buffo-schoonheid. Baculus heeft ook de (relatief) bekendste aria "Fünftausend Thaler" te zingen, waarin hij overweegt of hij zijn Gretchen aan de Baron zou verkopen of niet. Hauke Möller is soms wat schreeuwerig als Baron Kronthal. Miljenko Turk zingt een mooie Graf von Eberbach. Maar mijn oordeel van na zijn Wolfram - dat hij een luie tenor zou zijn - blijft door mijn hoofd spoken, telkens ik zijn zwakke laagte en stralende hoogte hoor. Aan de vrouwelijke kant van de bezetting was Claudia Rohrbach een spitant Gretchen en zong Viola Zimmermann een stijlvol-theatrale Gravin die echter soms wat focus miste. Maar ik was vooral onder de indruk van Katharina Leyhe als de Barones. Ze heeft een egale stem en brengt de nodige interpretatieve bagage mee om van elke aria iets unieks te maken.

Publicatie: maandag 9 maart 2009 @ 19:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen