ti guarda dal Grande Inquisitor

Le nozze di Figaro in Parijs

Ik heb mijn uitstapje naar Parijs afgesloten met een voorstelling van Le nozze di Figaro in het Théâtre des Champs-Elysées. De productie van Jean-Louis Martinoty - historische kostuums in een schilderijententoonstelling - is trouwens al een paar jaar beschikbaar op DVD.

Op die DVD werd het orkest geleid door René Jacobs. Voor deze opvoeringsreeks doen ze beroep op Marc Minkowski en zijn "Musiciens du Louvre". Minkowski blijkt onwaarschijnlijk populair te zijn in Parijs. Als hij de orkestbak betreedt, dan breken de Parijzenaars zowat de zaal af... nog voor hij met zijn zwart toverstokje gezwaaid heeft. Net zoals bij zijn opvoeringen van La Cenerentola gebruikt hij namelijk weer een origineel, ongetwijfeld historisch verantwoord, dirigeerstokje.

Zoals we dat van hem verwacht zijn, kiest hij regelmatig eigenzinnige tempo's. Iemand heeft ooit gezegd dat de ouverture van Nozze net de perfecte timing heeft om een zacht gekookt eitje te bereiden... zo'n Minkowski-eitje zou echter nog half rauw blijven, vrees ik. Ook "Voi, che sapete" begint hij bijvoorbeeld verschrikkelijk snel, maar halverwege kalmeert hij. Dat gebeurt op het moment dat de Cherubino van dienst - de schitterende Anna Bonitatibus - overschakelt op een magisch mezza voce.

Bonitatibus was voor mij dé zanger van de avond, samen met Jean-Paul Fouchécourt. Het gebeurt niet zo vaak dat de karakterrol van Don Basilio opvalt. Hij mocht gelukkig zijn ezelsvel-aria "In quegli anni" zingen, waar hij haast een belangrijke aria van maakte. Zijn interventies als een stemmenkunstenaar in het eerste bedrijf zijn hilarisch, zonder in slapstick te vervallen.

De vier hoofdrollen waren middelmatig bezet, met uitzondering van de Graaf. Pietro Spagnoli heeft een ronkende bariton met uitstraling. Vito Priante kon me nauwelijks overtuigen als Figaro. Zijn aria's waren kleurloos en zijn stem blijft karakterloos en monotoon. Maija Kovalevska is een redelijke Gravin. Haar "Porgi, amor" liet me koud, ze herpakte zich enigszins met "Dove sono i bei momenti". Olga Peretyatko was een wisselvallige Susanna. Alhoewel Susanna de drijvende kracht van Nozze kan zijn, bleef ze veel te veel op de vlakte. Enkel haar uitvoering van "Giunse alfin il momento" was van een niveau dat ik in een Parijse operazaal zou verwachten...

Dit klinkt misschien allemaal negatief, maar Le nozze di Figaro is ook een ensemble-opera, waardoor het geheel groter is dan de som van de delen. Het genie van Mozart blijft onverwoestbaar... zelfs in een ogenschijnlijk middelmatige opvoering.

Publicatie: maandag 2 maart 2009 @ 13:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen