ti guarda dal Grande Inquisitor

Le nozze di Figaro in Parijs

Ik heb mijn uitstapje naar Parijs afgesloten met een voorstelling van Le nozze di Figaro in het Théâtre des Champs-Elysées. De productie van Jean-Louis Martinoty - historische kostuums in een schilderijententoonstelling - is trouwens al een paar jaar beschikbaar op DVD.

Op die DVD werd het orkest geleid door René Jacobs. Voor deze opvoeringsreeks doen ze beroep op Marc Minkowski en zijn "Musiciens du Louvre". Minkowski blijkt onwaarschijnlijk populair te zijn in Parijs. Als hij de orkestbak betreedt, dan breken de Parijzenaars zowat de zaal af... nog voor hij met zijn zwart toverstokje gezwaaid heeft. Net zoals bij zijn opvoeringen van La Cenerentola gebruikt hij namelijk weer een origineel, ongetwijfeld historisch verantwoord, dirigeerstokje.

Zoals we dat van hem verwacht zijn, kiest hij regelmatig eigenzinnige tempo's. Iemand heeft ooit gezegd dat de ouverture van Nozze net de perfecte timing heeft om een zacht gekookt eitje te bereiden... zo'n Minkowski-eitje zou echter nog half rauw blijven, vrees ik. Ook "Voi, che sapete" begint hij bijvoorbeeld verschrikkelijk snel, maar halverwege kalmeert hij. Dat gebeurt op het moment dat de Cherubino van dienst - de schitterende Anna Bonitatibus - overschakelt op een magisch mezza voce.

Bonitatibus was voor mij dé zanger van de avond, samen met Jean-Paul Fouchécourt. Het gebeurt niet zo vaak dat de karakterrol van Don Basilio opvalt. Hij mocht gelukkig zijn ezelsvel-aria "In quegli anni" zingen, waar hij haast een belangrijke aria van maakte. Zijn interventies als een stemmenkunstenaar in het eerste bedrijf zijn hilarisch, zonder in slapstick te vervallen.

De vier hoofdrollen waren middelmatig bezet, met uitzondering van de Graaf. Pietro Spagnoli heeft een ronkende bariton met uitstraling. Vito Priante kon me nauwelijks overtuigen als Figaro. Zijn aria's waren kleurloos en zijn stem blijft karakterloos en monotoon. Maija Kovalevska is een redelijke Gravin. Haar "Porgi, amor" liet me koud, ze herpakte zich enigszins met "Dove sono i bei momenti". Olga Peretyatko was een wisselvallige Susanna. Alhoewel Susanna de drijvende kracht van Nozze kan zijn, bleef ze veel te veel op de vlakte. Enkel haar uitvoering van "Giunse alfin il momento" was van een niveau dat ik in een Parijse operazaal zou verwachten...

Dit klinkt misschien allemaal negatief, maar Le nozze di Figaro is ook een ensemble-opera, waardoor het geheel groter is dan de som van de delen. Het genie van Mozart blijft onverwoestbaar... zelfs in een ogenschijnlijk middelmatige opvoering.

Publicatie: maandag 2 maart 2009 @ 13:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tancredi in het PSK

Er bestaan minstens drie versies van Tancredi. De versies die Rossini componeerde voor Venetië en Ferrara - er bestaat ook nog een Milanese versie - werden deze week door het Muntorkest onder leiding van Giuliano Carella concertant uitgevoerd. Ik hoorde gisteren de Ferrara-versie.

Opera, 15-10-2017 8:35
2 opmerkingen

La Cenerentola in Düsseldorf

Na de Otto Schenk-productie van Der Rosenkavalier, heeft de opera van Düsseldorf een andere legendarische productie uit de kast gehaald: La Cenerentola in de even legendarische productie van Jean-Pierre Ponnelle.

Opera, 8-10-2017 20:46
1 opmerking

Das Wunder der Heliane in Antwerpen

Korngold is vooral bekend als de componist van Die tote Stadt. Zijn andere opera's zijn zo goed als vergeten. Het zeven later gecreëerde Das Wunder der Heliane is er één van en we moeten al teruggaan naar 1970 voor de laatste Belgische opvoering... in Gent.

Opera, 2-10-2017 17:01
6 opmerkingen

Juan Diego Florez in Antwerpen

De Antwerp Symphony Orchestra heeft de ambitie om elk seizoen in de Koningin Elisabethzaal te openen met een grote operaster. Gisteren werd hun seizoen afgetrapt met het vocale vuurwerk van Juan Diego Florez, Christopher Franklin dirigeerde.

Concert, 1-10-2017 10:04
0 opmerkingen

Oktober 2017

In oktober begint het Met-cinemaseizoen met Norma in een sterbezetting, de Waalse Opéra brengt ook Bellini's opera in een iets mindere bezetting. Er staat ook veel Mozart op het programma, met een nieuwe productie van Lucio Silla in de Munt, een opvoering van Cosi fan tutte in het Concertgebouw en Die Zauberflöte in de cinema. De fans van Marie-Nicole Lemieux zullen hun hart kunnen ophalen aan haar Tancredi in het PSK, of haar liedrecital in deSingel.

Toekomstmuziek, 29-9-2017 18:04
0 opmerkingen

Caroline Melzer in deSingel

Harawi, chant d'amour et de mort is een liedcyclus met twaalf liederen van Olivier Messiaen waar ik nog nooit van gehoord had. Sopraan Caroline Melzer en pianist Cédric Pescia voerden dit werk gisteren uit in deSingel, tegelijkertijd werd een kortfilm van Clara Pons geprojecteerd.

Liedrecital, 24-9-2017 10:25
3 opmerkingen