ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Parijs

Hoe mooi en aangrijpend kan een operavoorstelling zijn als je meegesleurd wordt door twee bovenaardse zangers, die het beste van zichzelf geven en die je volledig laten geloven in de emoties die ze doormaken... zoals gisteren het geval was met Werther, wat met voorsprong mijn favoriete Massenet-opera is.

De productie van Jürgen Rose is niet nieuw. Ik heb ze een paar jaar geleden al in München gezien. Centraal staat een rots met daarop de tafel waar Werther zijn brieven schrijft en zo alles - letterlijk en figuurlijk - rond zijn persoon laat draaien. Het is een "veilige" productie. Toen het productieteam kwam groeten, was er zelfs maar één eenzame obligate boeroeper die moeiteloos overstemd werd door een publiek dat buiten zinnen was van wat ze net hadden meegemaakt.

Oorspronkelijk zou Rolando Villazon de titelrol gezongen hebben, maar hij mocht van zijn dokter nog niet optreden. Gelukkig waren er ook een aantal voorstellingen gepland van de baritonversie met Ludovic Tézier (hij zingt trouwens in de tenorversie-voorstellingen ook Albert). Op de première kregen we dus Tézier te horen.

We kennen zijn Werther natuurlijk al van in de Munt. Maar gisteren heeft Ludovic Tézier zichzelf overtroffen. Zingen voor een zaal waar verschillende mensen waarschijnlijk gehoopt hadden om Villazon te horen, zorgde misschien voor extra adrenaline, waardoor zijn Werther buitengewoon intens was. In "O nature, pleine de grâce" was hij nog de dromende poëet. "Lorsque l'enfant revient d'un voyage" was weer doortrokken van verdriet en "Pourquoi me réveiller" begint als een poëtische herinnering aan een ver verleden en Ossian maar evolueert langzaam maar zeker naar een aria die naar de keel grijpt.

In de Munt had ik altijd moeite met zijn sterfscène, maar wat hij gisteren presteerde was de meest aangrijpende sterfscène die ik ooit gehoord heb. Dat was echter ook grotendeels te danken aan de respons die hij kreeg van zijn Charlotte. De Charlottes die we in de Munt hoorden, waren ook uitstekend, maar Susan Graham is gewoon buiten categorie als Charlotte. In die sterfscène is ze troostend, maar ze geeft zich ook over aan de uiting van haar smart als ze toegeeft dat ze met de verkeerde man getrouwd is. Dat besef was al eerder gekomen in een emotioneel sterke "Va! laisse couler mes larmes". Daarin gaat ze van het zachtst zwevende piano tot een climax waarbij ze moeiteloos heel de Bastille vult met haar stem.

De ondersteunende rollen waren ook meer dan behoorlijk bezet. Ik vind Franck Ferrari wat te bruut voor Albert, maar zijn hoekige stem vormt wel een goed contrast met die van Tézier. Adriana Kucerova was een opgewekte en speelse Sophie, maar toch een met de nodige dramatische inleving voor de tragischere momenten. Het was trouwens opvallend hoe gigantisch groot haar stem klonk. De baljuw werd gezongen door Alain Vernhes met al zijn gekende gevoel voor stijl. Tenslotte moet ook nog vermeld worden dat Kent Nagano voor een meeslepende orkestklank zorgde, waarbij de spanning op geen enkel moment verslapte. Het publiek had amper de mogelijkheid om adem te halen.

Dit was een van die zeldzame voorstellingen waarbij alle puzzelstukjes perfect samenvallen voor een voorstelling die je maar één of twee keer per jaar meemaakt. De teller van mijn databank liet me trouwens weten dat deze Werther mijn 700ste operavoorstelling was... ik had het slechter kunnen treffen.

Publicatie: zondag 1 maart 2009 @ 10:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen