ti guarda dal Grande Inquisitor

Idomeneo in Parijs

Gisteren ging Idomeneo in première in Palais Garnier, in een herneming van de productie van Luc Bondy met Thomas Hengelbrock in de orkestbak. Het was me echter vooral om de Idamante te doen...

Foto

De enscenering was niet veel zaaks met een lelijk en sfeerloos decor en een scènebeeld met overwegend zwarte en grijze tinten. Enkel Ilia en een paar van haar volgelingen droegen een wit jurkje. Het koor komt ongecontroleerd het podium opgestormd, de solisten lijken aan zichzelf overgelaten met molenwiekende armbewegingen (van vooral de Idomeneo) tot gevolg. Bij momenten leek het een repetitie... vermoedelijk te wijten aan de herinstudering door assistenten van Bondy, zonder dat de regisseur een oogje in het zeil hield. Die rommelige regie werd echter grotendeels gecompenseerd door de zangers, vooral dan de Idamante...

Paul Groves zong de titelpartij. De laatste jaren is zijn stem donkerder geworden en lijkt zijn vocaal zwaartepunt ook wat gezakt te zijn. Hij heeft een warm en kleurrijk middenregister, wat hij efficiënt kan inzetten in de talloze recitatieven die Idomeneo te zingen heeft. Zijn hoogte heeft wat ingeboet aan slagkracht, wat dan vooral in "Fuor del mar" tot uiting kwam. Om een of andere reden, had hij dan ook nog eens een hoog liggende variatie voor het da capogedeelte uitgekozen. Het is niet alsof hij echte problemen tegenkwam, maar hij had volgens mij beter iets comfortabelers kunnen proberen. Die versie op zich klonk trouwens ook niet logisch opgebouwd.

De twee rivales, Ilia en Elettra, waren redelijk goed bezet. Mireille Delunsch begint overmijdbaar te worden in Parijs en ik had geen al te hoge verwachtingen voor haar Elettra, maar ze deed het verrassend goed. Zelfs de killeraria "D'Oreste, d'Ajace" overleefde ze zonder kleerscheuren. Maar ik voelde in heel haar interpretatie van de rol weinig betrokkenheid. Camilla Tilling begon heel mooi met Ilia's eerste aria "Padre, germani, addio". Maar naarmate de avond vorderde, begon ze weg te zakken. "Se il padre perdei" was slaapverwekkend en voor "Zeffiretti lusinghieri" ging de balans met het orkest volledig de mist in... ofwel had Hengelbrock beslist om het orkest wat luider te laten spelen om de onstopbare babbelaars in een loge op het vierde balkon te overstemmen.

En tenslotte... Joyce DiDonato als Idamante. Ze beweegt wat onnatuurlijk over de scène, maar ze zingt wel de sterren van de hemel. Ze zingt met een zuivere lijn en hoeft niet te vervallen in allerlei truuks om emotie op te wekken. Ze beschikt over zoveel kleuren dat ze enkel met vocale middelen de diepere gevoelens van elke aria bloot kan leggen. Haar aria "Non ho colpa" is een goed voorbeeld. Ilia heeft Idamante net gezegd dat het niets kan worden tussen hen, gezien de vijandschap tussen hun respectievelijke landen. Als DiDonato dan zijn/haar teleurstelling uitzingt en de goden de schuld geeft, dan kan je daar niet onberoerd bij blijven. Na haar Béatrice eerder deze maand, bevestigt ze nog eens dat ze een van de grote lyrische mezzo's van het moment is.

Publicatie: zaterdag 28 februari 2009 @ 10:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen