ti guarda dal Grande Inquisitor

La Calisto in de Munt

In 1993 stelde de Munt een "nieuwe" opera voor, Cavalli's La Calisto, met René Jacobs als drijvende kracht. Drie jaar later werd deze productie hernomen en dan is er een hiaat van meer dan 10 jaar tot La Calisto deze maand terug neerstreek in de Munt. Na al die jaren is de productie van wijlen Herbert Wernicke er nog altijd één die mag gezien worden.

Foto

De eenvoud van de enscenering en de sobere stijl is tijdloos en blijft aanspreken. Het decor, een gesloten kijkdoos waarop de sterrenbeelden geschilderd zijn, zorgt wel voor een aantal beperkingen. Het opkomen en afgaan van de zangers moet gebeuren via valluiken of via stukken plafond die neergelaten worden. Voor de belichting moet ook een oplossing gezocht worden. Maar die frontale belichting, gecombineerd met de plankenvloer, zorgen voor een 17de-eeuwse authenticiteit. Die wordt nog eens versterkt door details zoals barokke machinerieën die zichtbaar zijn op de achtergrond, telkens er ergens een venster opengaat. Samen met de mooie kostuums is deze productie van een poëtische schoonheid.

Kort samengevat, gaat La Calisto over de de nimf Calisto die als volgeling van de jachtgodin Diana kuisheid gezworen heeft. Oppergod Giove (Jupiter) laat zich daardoor uiteraard niet storen en, getransformeerd in Diana, weet hij Calisto te verleiden. Als zijn vrouw Giunone dat te weten komt, verandert ze Calisto in een beer. Om haar toch enigszins te redden, neemt Giove Calisto op in de sterrenhemel als het het sterrenbeeld van de Grote Beer. Er zijn dan nog wat nevenintriges met als belangrijkste die van de herder Endimione die verliefd is op Diana (en vice versa).

Na Maria Bayo en Rosemary Joshua, is het nu de beurt aan Sophie Karthäuser om Calisto te vertolken. Haar heldere stem klinkt het best in de hoogte, maar in het algemeen is zij een waardige opvolgster van haar voorgangsters. Johannes Weisser heeft eerder al Don Giovanni gezongen voor René Jacobs. Giove is een vergelijkbare figuur en dus lag die keuze voor de hand. Zijn lichte bariton beweegt soepel doorheen de partituur en als hij, als Diana, overschakelt op zijn falsetstem was ik verrast hoe groot zijn stem in dat register plotseling klonk.

Ik was iets minder overtuigd van de Mercurio van Georg Nigl. Hij klonk af en toe vermoeid, waardoor zijn stemplaatsing iets te hoog leek te zitten. Caitlin Hulcup (Diana) klonk verdacht sopraanachtig voor een mezzo. Lawrence Zazzo is een van die zeldzame contratenoren die constant mooi klinkt en ook expressie in zijn stem kan leggen.

Maar ik heb het meest genoten van de Giunone van Inga Kalna. Giunone kan bekeken worden als een prototype van Donna Elvira en zelfs van Fricka. Beide aspecten van de rol brengt ze perfect tot uiting. Giunone is weliswaar geschreven voor een sopraan, maar Inga Kalna brengt allerlei mooie mezzotinten mee. Haar eerste en heel korte optreden vlak voor de pauze, geeft je gewoon zin om na de pauze naar meer van die fantastische stem te luisteren.

Publicatie: vrijdag 20 februari 2009 @ 17:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen