ti guarda dal Grande Inquisitor

Mazeppa in Antwerpen

De eerste operaproductie onder het bewind van Aviel Cahn is meteen een schot in de roos. Beginnen met een relatief onbekend werk is een beproefde techniek - Muti deed het ook regelmatig in Milaan toen hij nog het Scalaseizoen mocht openen - om eventuele kritikasters te slim af te zijn. Naar verluidt, werd Mazeppa nog nooit eerder scenisch opgevoerd in België. Het is meteen ook het eerste deel van een Tchaikovsky-triologie in een regie van Tatjana Gürbaca die de Vlaamse Opera met het Theater Bremen co-produceert.

Foto

Mazeppa speelt zich af tegen een politieke achtergrond van de eeuwige strijd tussen Rusland en Oekraïne. De jonge Maria houdt van haar (veel oudere) peetoom Mazeppa en moet daarom kiezen tussen de progressieve Mazeppa en haar conservatieve ouders Kotsjoebej en Ljoebov... ze kiest voor Mazeppa. Als nadien haar vader geëxecuteerd wordt, geeft ze zichzelf daarvan de schuld en wordt waanzinnig.

Die menselijk dimensie krijgt in de regie van Tatjana Gürbaca de bovenhand. Die politieke strijd speelt echter ook een rol in de opera, al is het maar omwille van "De slag bij Poltava" die als een symfonisch intermezzo tussen het tweede en derde bedrijf zit. Het is een scène die zo uit de grand-opéra zou kunnen komen. Hier wordt het geënsceneerd als een waanzinsscène van Ljoebov, die volgt op de executie van haar man. Het is trouwens lang geleden dat ik het orkest van de Vlaamse Opera nog zo fenomenaal en homogeen heb horen spelen. De jonge dirigent Dmitri Jurowski blijkt een zeer inspirerende invloed te hebben.

Nog zo'n grand-opéra-moment is de aanloop naar de executie... denk aan het auto-da-fe uit Don Carlo om de grootsheid van de muziek in te schatten. Ook in deze scène voorziet Gürbaca geen grote gestes. Heel het koor zit in het paleis van Mazeppa aan kleine tafeltjes soep te eten, waarna Mazeppa binnenkomt en Kotsjoebej en Iskra geëxecuteerd worden. Die verstilling zorgt voor de kracht van die scène. Nadat Kotsjoebej zijn gebed gezongen heeft, knielt heel het koor (de andere ster van de avond) en volgt hem a capella met een onwaarschijnlijk piano gezongen koormoment. Kippenvel en hét moment van de voorstelling voor mij.

De Vlaamse Opera is de solisten in Rusland en omstreken gaan halen. Nikolai Putilin zong de titelpartij. Hij heeft een gigantische, zij het monochrome, hoogte waar menige heldentenor jaloers op zou kunnen zijn. De rest van zijn stem heeft veel meer kleur en hij is dan ook een indrukwekkende Mazeppa, ook qua scenische uitstraling.

Wat me bij deze zangers telkens weer opvalt, is met welk gemak ze deze rollen zingen. Dat geldt ook voor Mikhail Kit die vooral rust en berusting uitstraalt als Kotsjoebej. Zijn stem klonk de hele tijd wel redelijk vlak en vermoeid. Leandra Overmann was iets minder als Ljoebov. Zij gebruikt een hoop verschillende onsamenhangende stemmen en probeert haar geroep en getier te laten doorgaan voor expressie.

Het "jonge" koppel bestond uit Viktor Lutsiuk, die zijn heroïsche stem leende aan Andrej, en Tatiana Pavlovskaya als Maria. Beide zangers hebben, wat ik zou kunnen omschrijven als, een typisch Russische stem... stevig, groot, lichtjes nasaal en met veel "beet". Het zou me niet verbazen als we Pavlovskaya volgend seizoen terughoren in Yevgenij Onegin. Ik heb er in alle geval niets op tegen.

Publicatie: maandag 16 februari 2009 @ 17:56
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen