ti guarda dal Grande Inquisitor

La forza del destino in Wenen

La forza del destino blijft een lastig werk. De enscenering van David Pountney in de Wiener Staatsoper kan niet helemaal overtuigen... de zangers des te meer.

Het scènebeeld wordt gedomineerd door een ronddraaiende witte omgevallen L, die zowel de kamer van Leonora, de herberg als het klooster moet voorstellen. Tijdens de slagveldscène worden er nog een hoop staketsels aan toegevoegd, maar voor de rest is het podium leeg en donker. De enige kleur komt in de herbergscène als "cowgirl" Preziosilla optreedt omringd door een choreografie (van Beate Vollack) met andere cowboys en -girls in vuurrode pakjes. De dansers komen nog eens terug in de slagveldscène, dan zijn ze verpleegsters en gewonden die creatief bewegen met krukken. Ook de carità-scène van Fra Melitone (de paters zijn trouwens gekleed als Turken) is maar een rommeltje. Enkel als er niet te veel volk op de scène staat, is de productie redelijk "normaal".

Paolo Carignani dirigeert een volbloed-Verdi met een sterke bezetting. Ook in deze voorstelling waren er echter een paar winterslachtoffers.

Violeta Urmana werd aangekondigd met een verkoudheid, maar ze zou toch Leonora zingen... en hoe ! Eindelijk hoor ik een overtuigende "Pace, pace". Ze begint wel niet piano, maar dat zal wel aan die verkoudheid liggen. De rest van de aria werd schitterend vorm gegeven en bekroond met een daverende 'maledizione'. Er zijn nog altijd een aantal overblijfsels uit haar mezzo-verleden, zoals het totaal anders klinkende lage register. Vooral in "Me pellegrina ed orfana" schakelde ze een paar keer heen en weer tussen haar twee stemmen. Daar staat een ingetogen "Madre, pietosa Vergine" tegenover.

Anthony Michaels-Moore was het andere slachtoffer. Hij zou Don Carlo zingen, maar werd vervangen door de Italiaanse bariton Silvio Zanon. Ik heb nog nooit van deze zanger gehoord, maar hij blijkt vooral in Italië de grote Verdipartijen te zingen. Zijn stem heeft daarvoor het perfecte Verdi-timbre en hij beschikt ook over het nodige stijlgevoel. Alles gaat goed, zolang hij niet teveel moet lopen... zoals in "Son Pereda son ricco d'onore". Hij is constant buiten adem waardoor zijn legato volledig de mist ingaat. Dit is waarschijnlijk te wijten aan het overgewicht dat hij meesleurt. "Urna fatale del mio destino" is daarentegen volledig statisch en dan klinkt hij fantastisch, ik kan me hem zo als Rigoletto voorstellen.

Twee zangers roepen herinneringen op aan de jaren 1990.

Fabio Armiliato zong toen een paar Puccini-rollen in de Vlaamse Opera. Ondertussen treedt hij vooral in Italië op, vaak aan de zijde van zijn vrouw Daniela Dessi. In de proloog komt hij als één brok "italianità" het podium opgestormd met een homogene stem vol vuur en stralende hoge noten die moeiteloos klinken. Het duet met Urmana is een opwindend hoogtepunt. Zijn grote scène "La vita è inferno" roept herinneringen op aan historische opnames met alle nuanceringen en strijdbaarheid die je maar wil.

Giacomo Prestia had ik tot gisteren nog maar één keer gehoord. Meer dan tien jaar geleden zong hij Filippo II in Luik. Hij had toen een grote indruk nagelaten en ik was dan ook vol verwachting om hem nu terug te horen als Padre Guardiano. Ook hij stelt niet teleur. Zijn bas heeft de nodige autoriteit en diepte. Als hij "Il santo nome" inzet, dan kan ik niet anders dan gelukkig zijn dat er toch nog Verdi-bassen zijn naast bijvoorbeeld Furlanetto.

Publicatie: zaterdag 24 januari 2009 @ 9:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen