ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Wenen

De hoofdreden voor mijn uitstap naar Wenen was de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande in het Theater an der Wien met een quasi-ideale bezetting. De jonge chef Bertrand de Billy dirigeerde het Radio-Symphonieorchester Wien.

FotoHet decor (van Chantal Thomas) staat op een draaiplatform en bestaat hoofdzakelijk uit twee delen. Aan de ene kant zien we een bos met kale en ontschorste bomen. Aan de andere kant is het kasteel gebouwd met houten lambrizeringen. Daar worden voor bepaalde scènes nog wat zaken aan toegevoegd, zoals een bloemloos prieeltje met de bron waar Mélisande haar ring verliest, of een gestrand schip dat de grot moet voorstellen. Heel het decor ademt een transparante maar doodse sfeer uit.

Laurent Pelly was verantwoordelijk voor de regie. De interactie tussen Golaud en Mélisande in de eerste scène creëerde hoopvolle verwachtingen. Eén moment springt eruit. Als Mélisande zegt dat ze koud heeft, dan doet Golaud zijn grote mantel uit en probeert hij die Mélisande aan te doen. Het lijkt alsof hij haar zo als een gewond vogeltje probeert te vangen. Uiteindelijk legt hij zijn mantel op een rots en als Mélisande die donkere jas uiteindelijk zelf aandoet en het podium verlaat terwijl de te lange jas achter haar aansleept, lijkt het alsof ze een macaber huwelijkskleed draagt.

Maar daar stopt het zo ongeveer. De ongebreidelde fantasie die we van Pelly kennen in zijn komische producties, laat hem hier in de steek alsof hij geen interpretatie durft te geven aan de opera. Hij laat alles open, zodat het publiek zelf zijn eigen ideeën kan projecteren op de voorstelling. Daar is op zich niets op tegen, alleen komt het verrassend in een wereld waar elke regisseur wel iets origineels probeert te vertellen, zeker in een opera als Pelléas et Mélisande.

Alleen de twee vrouwenrollen geeft hij iets meer profiel. Geneviève ziet eruit als een soort gouvernante, die haar matronale alleenheerschappij probeert te verdedigen en argwanend neerkijkt op Mélisande. Hij laat ook geen twijfel bestaan over de liefde van Mélisande voor Pelléas. In de scènes waar ze samen zijn, leeft ze op en toont een uitbundige vreugde, daar waar ze anders angstig en teruggetrokken is.

De rol van Mélisande is een belangrijke stap voor Natalie Dessay, waarmee ze buiten de wereld van haar gebruikelijke belcanto coloratuurrollen stapt. Ze heeft de rol een paar jaar geleden al eens uitgeprobeerd in een concertante versie, maar dit is haar eerste scènische voorstelling. Vocaal zijn er uiteraard geen problemen en haar tekstprojectie is voorbeeldig. Interpretatief is er nog wel groeiruimte. Maar met de jaren zal de rol vanzelf wel meer doorleefd geraken.

Dit is een van de zeldzame keren dat ze samen met haar echtgenoot Laurent Naouri op het podium staat. Vooraf werd echter aangekondigd dat hij zich niet goed voelde. En inderdaad, aan de beide uiteinden van zijn stem klonk hij fragiel, voor de dramatische momenten hield hij zich ook duidelijk in. Maar zelfs met een halve stem blijft hij nog altijd een indrukwekkende Golaud.

Na zijn roldebuut in de Munt, zong Stéphane Degout in Wenen zijn tweede Pelléas. Ik vermoed dat het een rol is die hem langs alle grote operahuizen zal voeren. Zijn lichte bariton met gemakkelijke hoogte is ideaal voor Pelléas, alhoewel ik nog altijd een tenor blijf verkiezen. Marie-Nicole Lemieux zong ook in Wenen Geneviève, met vooral een interessante briefscène. Door de nadruk te leggen op de lijn "J'ai peur d'Arkel..." lijkt ze Arkel de schuld te willen geven van alles wat verkeerd loopt in Allemonde. Phillip Ens was de enige tegenvallende stem. Zijn Arkel is wel resonant, maar niet altijd even juist. Beate Ritter was tenslotte een geloofwaardige Yniold.

Publicatie: vrijdag 23 januari 2009 @ 9:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen