ti guarda dal Grande Inquisitor

An De Ridder in het PSK

De vorige keren dat ik de sopraan An De Ridder gehoord heb, liet ze telkens een positieve indruk achter. Gisteren was ze in het PSK voor een matineerecital met Tine Deckers aan de piano. Ze brachten een overwegend Frans liedrepertoire.

Ze begonnen met drie liederen van Gabriel Fauré. Ze zingt met een kraakheldere dictie en een heldere voorwaartse klank. Enkel de allerhoogste noten, die ze iets te vaak langs onder aanzet, klonken in deze eerste liederen nog niet helemaal zeker. Ze heeft een grote stem en ik begrijp dan ook niet waarom ze - zoals zo veel zangers - met een gesloten piano zingt alsof ze schrik heeft van de piano. Tine Deckers blijkt nochtans een aandachtige pianiste te zijn met een transparante lijn die niet weggemoffeld hoeft te worden.

Na Fauré kwamen drie Franse liederen van Piet Swerts. Het eerste lied, Chanson d'automne, was ontroerend mooi... er zijn toch nog hedendaagse componisten die mooie liederen kunnen schrijven. Een deel van mijn ontroering was ook het gevolg van de vertolking van An De Ridder. Ze heeft de unieke gave om een traan in haar stem te leggen. Later zou ze die "traan" nog eens gebruiken in twee van Reynaldo Hahns mooiste liederen, L'heure exquise en A Chloris. Maar ik was totaal van de kaart toen ze op het einde van het recital een paar opera-aria's zong en in de huid kroop van Manon om een hartverscheurende Adieu, notre petite table te zingen.

Ze zorgde ook nog voor een amusante noot met Poulencs Nous voulons une petite sœur. Tussen al deze Franse muziek leek de keuze van twee Puccini-aria's, Oh, mio babbino caro en Che il bel sogno di Doretta, meer omwille van het publiek gedaan en niet zo zeer om een samenhangend programma te vormen. Het is eigenlijk mijn enig minpunt voor dit recital. Voor hun enige bisnummer keerden ze gelukkig terug naar Poulenc en Voyage à Paris.

Publicatie: maandag 12 januari 2009 @ 20:04
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen