ti guarda dal Grande Inquisitor

Thaïs in Kinepolis

Thaïs is een van die opera's die iedereen van naam kent, maar die zelden opgevoerd worden. Dankzij de Met-in-de-cinema kon gisteren de productie van John Cox rechstreeks uit New York bekeken worden.

FotoDe drijvende kracht om Thaïs terug op het Met-repertoire te krijgen, is de sopraan Renée Fleming. Het is al dertig jaar geleden dat Massenets opera nog te horen was in New York; Beverly Sills zong toen de titelrol.

Ik ben nooit een grote fan geweest van Renée Fleming en met deze voorstelling is dat niet veranderd. Ook nu weer werkt ze constant op mijn zenuwen. Het begon zelfs al voor de voorstelling. Ze vond blijkbaar haar goesting niet in de kostuums en ze kreeg dan ook een nieuwe garderobe aangemeten door niemand minder dan Christian Lacroix. Dergelijk divastreken zijn natuurlijk maar een fait divers en zouden het vermelden niet waard zijn als ze me ook op vocaal vlak niet zou ergeren.

In het eerste bedrijf creëert ze een kunstmatige donkere klank om haar stem nog sensueler te maken, maar waardoor er een klankenbrij ontstaat waar geen letter van te begrijpen valt. Ook in haar grote aria "Dis-moi que je suis belle", is ze meer geïnteresseerd in het uitstoten van - weliswaar mooie - vocalises dan iets te doen wat op tekstinterpretatie lijkt. Daar bovenop strooit ze ook een stralende glimlach in het rond, die niet zou misstaan in een reclame voor tandpasta, maar die minder past terwijl ze uitgeput en met bloedende voeten door de woestijn strompelt...

Ik begrijp ook de fascinatie voor de rol van Thaïs niet. De courtisane die zich bekeert en in het klooster gaat, zou een droompartituur kunnen zijn. Maar wat Massenet ervan maakt, is vooral een lege doos. Haar bekering wordt weinig geloofwaardig gemaakt. De opera zou beter Athanaël heten. Deze monnik die Thaïs redt van haar zondige levenswandel, maar uiteindelijk zelf beseft dat hij van haar houdt, maakt een veel interessantere dramatische ontwikkeling door. Ik was erg onder de indruk van wat Thomas Hampson met deze rol deed. In het begin is hij de overtuigde christen die de wereld, en in het bijzonder Thaïs, wil redden. Nadat hij haar afgeleverd heeft in het klooster, roept hij zijn liefdespijn uit... die een aangrijpend hoogtepunt vindt als hij later zijn gevoelens voor Thaïs opbiecht aan Palémon in "Tu sais, Ô Palémon", een mannelijke waanzinsscène van formaat. Het is een rol die op het lijf geschreven is van een zanger als Thomas Hampson, met diens obsessie voor getormenteerde karakters.

De oudgediende Alain Vernhes zong Palémon. In het eerste bedrijf kwam hij nog zwak over, maar in het laatste bedrijf had hij zijn draai gevonden en weerklonk de Franse elegantie die we van hem kennen. De relatief kleine partij van Nicias, de laatste minnaar van Thäis, werd goed gezongen door Michael Schade met idiomatisch Frans en stralend heldere tenorstem.

Publicatie: zondag 21 december 2008 @ 9:57
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen