ti guarda dal Grande Inquisitor

John Mark Ainsley in Flagey

Deze week was voor mij de week van de "drie tenoren". Na de verfijnde Mozartavond met Werner Güra en de spectaculaire bravoure van Juan Diego Florez, was gisteren John Mark Ainsley te horen in Studio 4 van Flagey. In de cyclus "Muziek en Poëzie" bracht hij samen met pianist Iain Burnside en de actrice Fiona Shaw een Engelstalig programma rond oorlogspoëzie, getiteld "Soldiers". Het contrast met de twee andere avonden kon niet groter zijn... dit was een concert dat zeker in mijn top vijf van het jaar gaat eindigen.

Oorlogen zijn altijd inspiratie geweest voor dichters en voor dit soort concert kom je bijna automatisch uit bij de gigantische hoeveelheden poëzie die in het begin van de 20ste eeuw geschreven werden ten tijde van de Eerste Wereldoorlog... of "The Great War" zoals hij toen genoemd werd. Een van de vooraanstaande dichters was Wilfred Owen, die op 4 november 1918 sneuvelde en ooit schreef: "I am not concerned with Poetry. My subject is War, and the pity of War. The Poetry is in the pity."

De voor de hand liggende componist is George Butterworth en zijn muziek opende dan ook het concert en sloot het af, telkens met With Rue my heart is laden. Maar ook bekendere componisten, zoals Benjamin Britten, Charles Ives of Michael Tippett, kwamen aan bod.

Elke lied werd afgewisseld met een gedicht voorgedragen door Fiona Shaw in een voorstelling waarbij telkens wisselende belichting voor de nodige sfeer zorgde. Zij zorgde voor het eerste moment van verlichting tussen al de donkere poëzie met Triumphal March van Thomas Stearns Eliot. Ze gaat op een stoel staan achter de piano en kruipt in de huid van een jongetje dat opgewonden naar de voorbij trekkende kanonnen, soldaten en vliegtuigen kijkt.

Even later - met Socks van Jessie Pope - wordt ze een breiende moeder die zich afvraagt of haar zoon nog leeft. De combinatie van dat huiselijke met de vreselijke gedachten die door haar hoofd spoken, vertolkt ze zo eenvoudig, maar tegelijkertijd wordt het zo echt en aangrijpend. Daarna was het de beurt aan John Mark Ainsley om voor een komische noot te zorgen met een music-hall-nummer Sister Susie's sewing shirts for Soldiers... probeer dat eens drie keer snel na elkaar te zeggen, laat staan het hele refrein te zingen dat nog meer van dergelijke tongbrekers bevat.

Halverwege het concert schakelden ze over op meer recente oorlogen en gedichten die uit de oorlog in Irak zijn voortgekomen. Fiona Shaw zit ineengedoken op de grond met een wollen deken en vertolkt Kurdish Blankets. Daarna volgde een modern lied The Children van James MacMillan over gesneuvelde kinderen. De pianobegeleiding is tot een minimum beperkt en wisselt af tussen pianissimo akkoorden aan de rechterkant van het klavier wat aan versplinterd glas doet denken, en donderende lage noten als exploderende bommen. De stem van Ainsley probeert troost te brengen, maar legt daardoor net het schrijnende van de tekst bloot. Als nadien Fiona Shaw met Just like a woman de martelpraktijken in Abu Ghraib beschrijft terwijl ze datzelfde deken over het podium schopt, is mijn weerstand gebroken. Flow, my tears van John Dowland kon op geen gepaster moment komen. Dit wordt nog eens onderbroken door Baghdad Email, een e-mail van een (vermoedelijk Amerikaanse) soldaat die naar huis schrijft om te melden dat hij tegenwoordig linkshandig is...

Daarna komt er geen moment van ontspanning meer. Zelfs een schijnbaar onschuldig gedicht als Grass, over het gras dat zijn werk doet om de wonden van de oorlogen te verbergen en te helen, grijpt naar de keel. Het hele concert duurde amper een uur, maar na dat uur was ik even murw en uitgeteld als na de best mogelijke uitvoering van Winterreise.

Publicatie: zondag 7 december 2008 @ 9:34
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen