ti guarda dal Grande Inquisitor

Juan Diego Florez in Luik

De Waalse Opera heeft Juan Diego Florez kunnen strikken voor een concert. Michele Mariotti was de dirigent. Op het programma stond het verwachte belcanto-repertoire van Rossini, Bellini en Donizetti.

Vier ouvertures en slechts zes aria's leken aanvankelijk wat mager voor een concert, maar de fenomenale kwaliteit van Florez' stem compenseert dat volledig. Het blijft verbazen met welk gemak hij door de Rossini-coloraturen beweegt, hoe hij hoge noten zingt, met welk legato hij de lange Bellini-cantilenen zingt en met welke schoonheid hij affraseert. Daar bovenop is zijn dictie zo helder dat elke lettergreep verstaanbaar is, zowel in het Italiaans als in het Frans.

Voor iemand die zo "gemakkelijk" hoge noten zingt, is het dan weer vreemd dat die noten bijna allemaal hetzelfde klinken, met hetzelfde forte. Meestal is dat geen probleem, maar in Ange si pur uit La favorite stoort het wel. Hij zingt die volledige romance met een prachtig mezza voce, en op het moment dat er dan een hoge noot komt, dan springt die er veel te luid uit.

Een andere misrekening was de keuze om Asile héréditaire te zingen. Hij heeft weliswaar een aantal van Arnolds aria's uit Guillaume Tell opgenomen op zijn Rubini-CD, maar die zijn eigenlijk een categorie te zwaar voor hem. Vooral in de cabaletta van deze aria moet hij opboksen tegen het orkest en dan moet hij het onderspit delven. Nu, het moet wel gezegd zijn dat hij wel alle noten kan zingen zonder dat je vreest dat hij ergens tegen een plafond zal botsen... wat niet altijd even evident is voor zwaardere stemmen.

Florez' stem heeft een overwegende metalliek-kleur. Maar dan plotseling haalt hij pasteltinten boven in Tebaldo's cavatina È serbato, a questo acciaro uit I Capuleti ed i Montecchi. Net zoals bijvoorbeeld Deh tu m'assisti amore uit Il signor Bruschino, zijn het deze lyrische aria's waarin hij het meest indruk maakt. Er zitten wel niet zoveel hoge noten in en dus kreeg hij hiervoor veel minder applaus... ten onrechte.

Met zijn hoge-noten-paradepaardje Amici miei (hij zong inderdaad de Italiaanse versie van deze aria uit La fille du régiment) eindigde hij het officiële deel van het concert. Daarna volgden nog drie bisnummers. Hij begon relatief rustig met Una furtiva lagrima, inclusief wat ongebruikelijke variaties. Het was na het tweede bisnummer - de onvermijdelijke cabaletta van Cessa di più resistere - dat het publiek echt het kot begon af te breken en hem beloonde met een staande ovatie. Hij deed er dan nog een schepje bovenop met de Rossini-versie van La donna é mobile...

Publicatie: zaterdag 6 december 2008 @ 10:31
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen