ti guarda dal Grande Inquisitor

Werner Güra in Amsterdam

Eergisteren gaven tenor Werner Güra en pianist Christoph Berner een liedrecital in de Kleine Zaal van het Concertgebouw. Ik was nog nooit in die Kleine Zaal geweest en het blijkt een ideale locatie te zijn qua grootte voor dit soort recitals. Maar dat neemt niet weg dat het Amsterdams publiek minstens evenveel hoest, kucht en rochelt tussen de liederen als het gemiddelde PSK-publiek.

Güra en Berner brachten een verrassend programma met enkel Mozart. Dat is verrassend omdat Mozart niet echt bekend staat als een groot liedcomponist (op een paar geniale meesterwerkjes na). Om daar een hele avond mee te boeien, is een hele uitdaging.

De eerste oplossing om voor afwisseling te zorgen, bestond erin om de liederen een paar keer te onderbreken voor pianowerken. Zo kon Christoph Berner een paar keer solo schitteren. Dat schitteren gebeurde vooral in de Variaties op 'Mio caro Adone'. Anderzijds was zijn uitvoering van de Gigue in G, KV 574, vooral op virtuositeit gericht en minder op verfijning.

De andere oplossing is Werner Güra. In dit repertoire blijkt overduidelijk dat hij in de eerste plaats een Mozart-tenor is. Zijn elegantie en stijlgevoel zijn altijd aanwezig. Dat combineert hij met een uitgebreid palet aan expressiemogelijkheden. Een van de mooiste (en ontroerendste) momenten was Das Lied der Trennung, waarbij het slot van elke strofe - "Vergisst Luisa mich" - telkens iets pijnlijker werd. Mozart heeft een groot deel van zijn liederen in de strofische vorm getoonzet en om die liederen boeiend te houden, is een eerste-klas-zanger nodig. Met een lied als Die betrogene Welt bewijst Werner Güra dat hij dat kan.

Liederen die ik als Mozarts meesterwerkjes beschouw, zijn Das Veilchen en vooral Abendempfindung. Het zijn twee liederen die in stilte eindigen. Werner Güra schrikt er niet voor terug om het deel voor de pauze en het deel na de pauze respectievelijk met deze liederen te beëindigen. Het zou gemakkelijk verdiend applaus zijn om met een van de uitbundigere liederen te eindigen. Maar zijn meesterschap is voldoende om een leuk recital op deze manier af te ronden.

Publicatie: donderdag 4 december 2008 @ 11:46
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen